Million Knives の小説・ストーリー

Ang leeg ko ay napapalamutian ng isang pambihirang ruby necklace na binili ko sa Switzerland noong nakaraang buwan. Wala akong pakialam sa mga ibinebenta. Pumunta lang ako rito para ubusin ang oras ko. Para maramdamang buhay ako. Dahil simula nang umalis ako sa Crimson Cloud Nine, dala ang bilyon-bilyong piso, ang bawat araw ay naging isang mahaba at nakakabinging katahimikan. “Item number seven. A 16th-century katana, rumored to have been forged in human blood,” anunsyo ng auctioneer. “Starting bid, fifty million yen.”

Ang bawat kilos niya ay walang tunog—isang aninong lumulusot sa mga laser sensors na na-bypass na niya gamit ang backdoor code ni Archer, na hanggang ngayon ay walang kinalaman sa nangyayari. ​Sa loob ng mansyon, mabilis na tinahak ni Haven ang pasilyo. Tatlong bodyguard ang kanyang nadaanan. Sa loob ng tatlong segundo, sabay-sabay silang bumagsak sa sahig—hindi patay, kundi paralisado dahil sa tumpak na tama ng kanyang Nano-Steel Combat Blades sa kanilang mga nerve centers.

Get ready dahil marami ng kalaban ang papunta dyan) Pareho nilang inalis ang tingin sa isa't Isa matapos marinig ang boses ni Jack mula sa earpiece na suot “How many are they?” Winston asked (Uhmm, 35 in total. 10 of them were holding a katana and the rest were holding a gun.) Tugon nito “Got it.” Tumango sila sa isa't isa ni Angelo bago mabalis na lumabas sa tinataguan at sunod sunod na pinaputukan ang mga kalaban

“Helios, puwede nating pag-usapan ang lahat—” Hindi ko na siya pinatapos pa sa pagsasalita, at mabilis kong inihagis sa kaniyang hita ang dagger. Knowing na customized ang mga dagger namin, at Damascus-steel fantasy blades ang gamit namin. Umaabot ‘yon sa 12 inches hanggang 22 inches. Kaya kung ‘to man ang gagamitin namin na pang-torture sa kanila, talagang babaon ‘yon sa kanilang mga buto. “Pag-usapan?” malamig kong sambit, at tinaasan siya ng kilay. “What the heck are you saying? Sana naisip niyo ‘yan bago niyo gawin ‘yon sa mga bata! Sa lahat!”

Maya-maya lang ay nag respond na ang aking g****e lens at pinakita na nito ang mga visual matches nung mukha ng assassin. Maraming informations na nakasulat pero mas nakuha ang aking pansin nung isang info na galing sa isang site. "Henry Damper, as known as "The twin knives". The most wanted murderer and internationally known contract killer with a bounty of $100,000.00." Yown! Jackpot! My idea isn't that bad. Mukhang magkaka-pera pa ako nito.

*Different types of guns, combat knives, Katana, and a lot more than I could ever imagine. Napalunok lamang ako sa mga sandaling iyon. Gusto kong magsalita ngunit hindi ako makahanap ng salitang sasabihin ko. It seems like these things in front of me took my breath away in just a snap. "This is…" Umiling ako at hindi kalaunan ay humugot ng isang malalim na buntung-hininga. "This is way beyond my imagination about mafia leaders. Marami na akong napanood na palabas tungkol sa mga mafia, pero…"

sabi ni Penumbra habang tinuturo ang isang blade na naka-display sa glass case. “It’s too flashy for me. I want something that feels like it belongs to me,” sagot ko habang lumilipat sa kabilang booth. May kutsilyong umagaw sa atensyon ko. Simple lang ang design nito, matte black finish, pero halatang deadly. May karatula sa tabi nito na “Owned by a French assassin. 17 kills. No misses.” Hindi ko alam kung bakit, pero parang tinatawag ako ng sandatang iyon. Kumikinang ang mga mata ko habang tinitignan ko ito.

Una, ang combat daggers—manipis, matalim, at kayang pumatay nang walang ingay. Pangalawa, dalawang handgun na may silencer attachment. Pangatlo, sniper rifle na may high-powered telescopic sight. Hindi rin mawawala ang ilang grenades, isang pares ng smoke bombs, at ilang kunai na tinuro pa sa kanya ni kuya maverick noong teenager siya. Ilang sandali lang, puno na ang mesa ng mga armas. At habang isa-isang nililinis at ina-assemble ni Katey, tahimik na dumaloy ang mga luha sa pisngi niya.

At iyon ang kanilang tinutugis. Sa pasilidad na iyon sila nagpupulong at nagsasanay. Nandoon din ang mga armas na kanilang ginagamit. Kompleto sila sa lahat ng pwedeng gamiting panlaban. Mula sa baril na may balang silver bullets, mga bomba, daggers, at iba pang mga gamit na halos lahat ay gawa sa silvers. Naging huntress siya dahil kay Oliver. He was already a hunter when she met her. He was twenty-one back then.

Nanatiling tahimik si Cora at patuloy na hinahampas ang dagger sa kanyang kamay, tinamaan ang mga short knife ng Island Nation bawat beses. Clank, clank, clank! Makikita ang mga kislap at umatras si Cora…