Million Knives 소설 & 이야기

“Maraming iba't ibang klaseng baril, wife kung iisa-isahin natin mahihirapan tayo. Bali, ipapakita ko lang sa ‘yo ang mga baril na lagi naming ginagamit. That one is Dessert eagle black and Chrome. Ang katabi naman niya ay M16 riffle, then yung nasa baba is sniper rifle.” Tumango naman ako. Naglakad naman kami sa kabilang side kung saan ang mga espada saka samurai? “Iyang nakikita mong naka-helera na ‘yan ay Japanese sword. Mula sa maliit hanggang sa mahaba. Yung pinaka maliit is O tanto, sunod Chisa katana, then Katana, O katana, Nodachi, and lastly double edge katana. Dito naman tayo sa mga dagger.”

Dahan-dahan niya itong binuksan. Kumislap ang chef’s knife sa ilalim ng ilaw ng studio. Custom-forged. May ukit ng insignia ng Lunara. Isang crane, ang tuka’y may inlaid na pulang bato. Tatlong buwan bago ito nadisenyo at nagawa. Ito ang ginamit niya sa paghahanda ng 8-course anniversary dinner nila noong nakaraang taon. Nanigas ang panga niya. Namutla ang mga kamao niya sa higpit ng pagkakahawak sa kutsilyo.

malamig na banta ni Zaymon. Walang-awang kinasa ng dating Heneral ang isang dambuhalang *M4 Assault Rifle* bago nagsukbit ng maraming *magazines* ng bala at tatlong matatalim na *combat knives* sa kanyang *tactical belt* at *boots*.

Parang isang koleksyon talaga. I scanned the room and my gaze stopped at a wall covered with various types of knives. What the heck is this? “Are you going to be here with me the whole time?” Lucien asked, wrapping his arm around my waist. His hands rested on my stomach, gently caressing it. “Those are poisonous daggers. Don’t touch them, baby; they’ll melt your hand instantly,” he said, sending chills down my spine. “Welcome to my world,” Lucien whispered and kissed the side of my head.

Kinuha niya ang isa sa mga ballpoint pen sa mesa at binaklas iyon. Hyacinth held the ink chamber and used the tip to open the box. It was not long when she heard a subtle click. Napangiti siya. “So easy,” Unti-unti niyang binuksan ang kahon. At a glance she saw two kinds of daggers. Isang mahaba at isang maikli. The long dagger had a tiger pommel, while the smaller one had a snake pommel. A snake…

Ang tanga ko dahil hindi ko man lamang nagawang isara ang pintuan. Naghanda na ako sa pag-atake nila. Agad kong inilabas mula sa aking likuran ang maliit na tube na kung pipindutin ang button nito ay kusa itong hahaba. Kakaiba ang katana na ito dahil mayroon itong mala kuryente sa mismong blade nito na kung sino man ang tamaan nito ay awtomatikong mangigisay ito habang bumulwak ang dugo sa katawan nito. Mahusay ang pagkakaimbento sa katanang ito. Bawat agent ay may kakaibang armas na nagsisilbing trademark namin. Ako lamang ay may ganitong klaseng katana.

ani Knives na may kalakip na panunuya ang tinig. “K-Kasalanan ko, kaya nga pakawalan mo na ako. Pangako, ibabalik ko sa'yo ang isang milyon,” pagpapatuloy ni Lalaine, “'Wag mo lang ako gagawing kabit, hindi ako papayag kahit patayin mo pa ako...”

Ngunit hindi man lamang siya nakaramdam ng kaba. Kilala niya ang sariling abilidad at kakayahan, sanay na siya sa ganitong uri ng pakikipaglaban. Kung tutuusin ay marami nang naunang mas dilikado pa kaysa sa misyon niyang ito. The men are all dressed in red and black. A traditional sword kimono and they are all handed with katana. Sunod sunod siyang sinugod ng mga ito, ngunit dahil sa pagiging bihasa rin niya sa paggamit ng katana ay isa isang bumagsak ang kaniyang kalaban.

Mahina ngunit may diing sabi ni Daven. A sweet smile curved on my lips. "Ano sa tingin mo?" Tumayo ako at pinagmasdan ang mga gamit na nakalapag sa mahabang mesa. Iba't ibang uri ng mga kutsilyo, baril, kadena at kung ano-ano pa. I want to play something before I kill them so I prepared these things. They should die in so much pain. Paunti-unti at ang sakit ay mararamdaman nila sa bawat hibla ng kanilang laman. Their screams will be music to my ears. Iyon ang gusto kong mangyari sa pagkakataong ito.

May taglay na lakas. Mabilis lang nila natapos ang sampung tao na nauna, sumugod na din ang iba sa gulat. Pero sa pagkakataong ito ay may dala na silang mga patalim. "My, my, my. Isn't it a little unfair? Can we use knife as well?" Saad ni Khyler at sabay sabay silang naglabas ng dagger na nagmula sa mga sapatos nila. That was cool, I guess?