Million Knives Novels & Stories

malamig na banta ni Zaymon. Walang-awang kinasa ng dating Heneral ang isang dambuhalang *M4 Assault Rifle* bago nagsukbit ng maraming *magazines* ng bala at tatlong matatalim na *combat knives* sa kanyang *tactical belt* at *boots*.

Parang isang koleksyon talaga. I scanned the room and my gaze stopped at a wall covered with various types of knives. What the heck is this? “Are you going to be here with me the whole time?” Lucien asked, wrapping his arm around my waist. His hands rested on my stomach, gently caressing it. “Those are poisonous daggers. Don’t touch them, baby; they’ll melt your hand instantly,” he said, sending chills down my spine. “Welcome to my world,” Lucien whispered and kissed the side of my head.

Kinuha niya ang isa sa mga ballpoint pen sa mesa at binaklas iyon. Hyacinth held the ink chamber and used the tip to open the box. It was not long when she heard a subtle click. Napangiti siya. “So easy,” Unti-unti niyang binuksan ang kahon. At a glance she saw two kinds of daggers. Isang mahaba at isang maikli. The long dagger had a tiger pommel, while the smaller one had a snake pommel. A snake…

Ang tanga ko dahil hindi ko man lamang nagawang isara ang pintuan. Naghanda na ako sa pag-atake nila. Agad kong inilabas mula sa aking likuran ang maliit na tube na kung pipindutin ang button nito ay kusa itong hahaba. Kakaiba ang katana na ito dahil mayroon itong mala kuryente sa mismong blade nito na kung sino man ang tamaan nito ay awtomatikong mangigisay ito habang bumulwak ang dugo sa katawan nito. Mahusay ang pagkakaimbento sa katanang ito. Bawat agent ay may kakaibang armas na nagsisilbing trademark namin. Ako lamang ay may ganitong klaseng katana.

Kung uunahan niya ako, well, this is the bloody training, I will do everything to claim what’s mine. Nasa may unahan na kaming dalawa at kaharap ang lamesang puno ng mga armas. Karamihan sa nakikita ko, mga rifles at throwing weapons. May mga mini bomb din at isang Katana. Kukunin ko na sana ang Katana nang lumapad ang kamay ni Zyrene sa kamay ko. Kaagad ko namang tinampal ang kamay niya ngunit nakikipagsabayan siya at ginantihan ang pagtampal sa kamay ko, kung tutuusin ay hindi kalakasan ang ginawa niya ngunit namula ang kamay ko. Napangisi naman ako sa nakita.

ani Knives na may kalakip na panunuya ang tinig. “K-Kasalanan ko, kaya nga pakawalan mo na ako. Pangako, ibabalik ko sa'yo ang isang milyon,” pagpapatuloy ni Lalaine, “'Wag mo lang ako gagawing kabit, hindi ako papayag kahit patayin mo pa ako...”

Sabi nya, hindi na niya uli gagamitin ang kutsilyong iyon. Nagulat nga ako nung ginamit nya yung symbol of membership ng DBG kanina eh. Yun yung kutsilyo na ginamit nya, may dala naman syang iba. That knife he used, matalim yun na may dyamante sa may handle. Sa mismong blade may naka-ukit na rose na may diamond sa gitna at may dalawang kutsilyo sa baba na magka-ekis.

Ang bawat kilos niya ay walang tunog—isang aninong lumulusot sa mga laser sensors na na-bypass na niya gamit ang backdoor code ni Archer, na hanggang ngayon ay walang kinalaman sa nangyayari. ​Sa loob ng mansyon, mabilis na tinahak ni Haven ang pasilyo. Tatlong bodyguard ang kanyang nadaanan. Sa loob ng tatlong segundo, sabay-sabay silang bumagsak sa sahig—hindi patay, kundi paralisado dahil sa tumpak na tama ng kanyang Nano-Steel Combat Blades sa kanilang mga nerve centers.

Get ready dahil marami ng kalaban ang papunta dyan) Pareho nilang inalis ang tingin sa isa't Isa matapos marinig ang boses ni Jack mula sa earpiece na suot “How many are they?” Winston asked (Uhmm, 35 in total. 10 of them were holding a katana and the rest were holding a gun.) Tugon nito “Got it.” Tumango sila sa isa't isa ni Angelo bago mabalis na lumabas sa tinataguan at sunod sunod na pinaputukan ang mga kalaban

“Helios, puwede nating pag-usapan ang lahat—” Hindi ko na siya pinatapos pa sa pagsasalita, at mabilis kong inihagis sa kaniyang hita ang dagger. Knowing na customized ang mga dagger namin, at Damascus-steel fantasy blades ang gamit namin. Umaabot ‘yon sa 12 inches hanggang 22 inches. Kaya kung ‘to man ang gagamitin namin na pang-torture sa kanila, talagang babaon ‘yon sa kanilang mga buto. “Pag-usapan?” malamig kong sambit, at tinaasan siya ng kilay. “What the heck are you saying? Sana naisip niyo ‘yan bago niyo gawin ‘yon sa mga bata! Sa lahat!”