Opportunity Missed Novels & Stories

Tinawagan ko agad ang isang number na matagal ko nang hindi ginagamit. Sumagot agad. “Matagal kang nawala,” sabi ng lalaki sa kabilang linya. “May kailangan ako,” diretso kong sagot. “Anong klaseng problema?” “Hindi problema,” sagot ko. “Opportunity.” Huminga siya sa kabilang linya. “Hindi ka tumatawag nang walang kapalit.” “Hindi rin kita tinatawagan kung hindi ko kailangan.”

sagot niya. “Hayaan mo na at least we both know the real reason kung bakit kailangan mong dumikit kay Gellan. Hindi mo nga lang maiiwasan ang ganoong interpretation sa action na ginawa mo kahapon,” “Naisip ko lang naman kasi bigla ‘yon, it’s not actually part of the plan but since nandoon na ‘yong opportunity hindi ko pinalampas,” Right, she grabbed the opportunity without thinking of its consequences, my goodness.

“Well, bakit hindi mo kunin ang opportunity na ‘to habang pwede pa?” ‘Opportunity mo mukha mo!” Hindi mapigilan ni Chloe ang tumawa. Pero, habang pinagmamasdan niya ang napakagwapong mukha na nasa harapan niya, may ideyang sumagi sa isipan niya. Baka, baka lang, hindi siya malugi kapag binigyan niya ito ng halik. Baka nga may makuha pa siya. Bakit niya palalampasin ang isang magandang deal?

Para sa isang katulad niya, kahit gaano pa kaganda ang oportunidad, kung hindi naman siya nababagay doon, kung hindi niya mismo pinagpaguran, hindi rin ito magtatagal. Tahimik silang nagtitigan ni Daemon, pero sa huli, ngumisi ito at bumigay. “Sige na nga. Nangako na ako kaya tutuparin ko. Pero sayang, mas maganda sana kung tinanggap mo ang mas magandang oppurtunity…” Naguluhan si Patricia.

Hinding-hindi siya magtitiyaga sa isang lalaking walang kwenta, pero mas lalong hindi niya hahayaang makawala ang isang lalaking ganito kataas ang kalidad. Ang mga oportunidad ay parang upuan sa tren, kung hindi mo uunahan, tiyak na iba ang uupo.

Hindi mawala wala sa aking panaginip ang mga nangyari samin ni kuya sa loob ng sasakyan niya. Pakiramdam ko hanggang ngayon, nararamdaman ko parin ang bawat dampi ng labi niya at nga haplos niya. Ayoko na maging magulo ang lahat. Pag hindi ko ginawa ang tama ,kakalat ang video namin ni kuya. Ayokong masira ang mgaT oppurtunity ni kuya ngayon. Malalaking hospital ang nag ooffer sa kanya abroad kaya sayang rin.

Kaya’t hindi niya inaasahang ang isang dalagitang disisiyete o disiotso anyos lang ay naroon na. Ngumiti si Avery, this time ay taos-puso. “Opportunity lang po ito na ibinigay ng kumpanya. Marami pa po akong kailangang matutunan. I’ll excuse myself first.” At tuluyan siyang lumabas.

Hindi na niya ako binigyan ng pagkakataon para magsalita ulit dahil hinalikan niya ako muli, mas mapusok, mas mainit. Hindi ko maiwasang mapangiti habang yakap-yakap ko siya. Iba talaga ang buhay ng mga tulad niya. Parang lahat ng gusto nila, makukuha nila nang ganito kabilis. Pero sino ba naman ako para tanggihan ang isang oportunidad na gaya nito?

Ah, iyon pala ang proposal nila. "This is not mandatory, sir. Just a proposal. Why don't we take a look at the living outcome of the strategy, the outcome our school didn't teach us. Our company risked our hopes for this one." The speaker smiled again. "And where are we now? Did we lose something?" Napatingin ako sa isa naman na sumagot. "You lost a lot of money until now, we are not blind here," sabi nito. "You lost that 10% you are spitting about."

Urgent hiring ngayon ay sayang naman kung hindi ko sisunggaban. "Ayoko po,Mr. Minsan lang darating ang opportunity na 'to. Sayang naman kung hindi susungaban at isa pa pangarap ko talaga magtabaho rito at susunod na marketing manager!" mahangin kong pahayag.