Novel & Cerita Miss Someone Quotes

Hindi na sumagot ang dalaga bagkus ay muli niyang hinarap ang puntod ng ina saka nagwika. "Things will never be the same without you, mom, and you leaving us has left a deep void in our hearts. We all miss you and wish you did not have to leave us so soon. Time is supposed to heal wounds, mom, but it seems as though all it does is make me miss you even more each day that you are gone. Sweet memories of you keep us going even when the pain of losing you is still so fresh in our hearts. Mom, we miss you so much. I have wept, I have cried, and I have grieved for you. My heart is in pain, and I miss you so much, mom. Oh, mom, why did you have to leave so soon? Just when I was finally beginning

"Lahat ng tao may kulang sa buhay pogi." "Pero pakiramdam ko, I'm missing something. Namimiss ko na sina Ma, at sina te' Emma. Namimiss ko ng magtrabaho. Namimiss ko na sina Lovelia. Namimiss ko na ang ka-cornihan ni Niko at Beatrice. Namimiss ko na rin si Reyna. Miss ko na si Janice ang sekretarya." Napapikit si Vincent ng nararamdaman niya ang pait at pamilyar na paninikip sa kanyang dibdib. "I miss home."

"l miss your voice, I miss your smell, I miss your smile, and damn I miss all of you, agåpi mou. I miss you so darn much!" Isang munting ngiti ang gumuhit sa mga labi niya. "lkaw naman kasi e bigla ka nalang nang-aaway, tapos sabay walk out. Ano 'yon? Ni hindi mo man lang ako pinakinggan at pinagpaliwanag."

Hindi ko na alam at hahayaan ko na ang universe ang kumilos para sa aming dalawa. Pumikit ako hanggang sa dalawin na ako ng antok. --- "Hon! I miss you! Miss na miss na kita kong alam mo lang. Hindi--" Naalimpungatan si MC sa kaniyang panaginip kaya bigla siyang nayamot. "Bull sh*t! Bakit pa ba kita napapanaginipan. Matagal na kitang binaon sa limot, Tamara, hindi ko malilimutan ang pag-iwan mo sa akin ng mga panahong comatose ako. Napakasama mo, wala kang kasing sama. Hinding hindi kita mapapatawad kailanman.."

I smiled. "Hi." "Hello..." A moment of silence filled the space. She giggled after a while. "Kairos, you can tell me about your day." "I know. I just..." I sighed. "My day went by missing you. We'll go home tomorrow, Iake. I wanna see you. I wanna hold your hand. I missed you so much. And up until now, I am regretting those moments that we had been away, the moment I hurt you. I wanna take it back. I miss you. In my bed, by my side. I wanna be with you. I miss you so much."

Sumabay pa ang paghaba ng labi niya. “Alis na sa harapan ko.” Taboy ko sa kanya. “Paano kung ma-miss mo ako?” Yakap-yakap na niya ang unan. “Anong ma-miss? Kung na-miss kita, hindi sana ako umalis ng ilang linggo.” Akala ko tatalikod na siya, hindi pa pala. “Miss na kita. Paano ‘yan?” “Bahala ka sa buhay mo.” Sumampa ako sa kama at pumuwesto sa gitna.

Hindi man perpekto. Hindi man palaging available. Hindi man laging online. Pero naroon. Totoo. At hindi kailanman nagkulang. Ngumiti ako habang nakatingin sa cellphone ko. Sa huling mensaheng ipinadala niya. I miss you, Maria. No matter how busy I get, never forget that you are important to me. Napakagat ako sa labi. Siguro tama si DC. Siguro panahon na para tigilan ko ang pakikipaglaban sa sarili kong takot.

Miss ko na kung paano niya ako itrato. I miss you so much Ga, I miss you Evans, I'm really sorry for causing you pain. "*hik*" di ko napigilan ang emosyon ko at napahagulgol ako sa iyak. "HUHUHUHUHU," wala na, di ko na alam kung paano titigil ito. Ang sakit kasi, alam niyo 'yong parang pinipiraso-piraso ang puso mo, ang sakit lang ackkkk!

Alam ko naman na napaasa kita. Sabi nga laging may pagbabago na nangyayari. I'm sorry kung iniwan lang kita. We deserve a better person to our life at hindi ako yun Ivy. I'm sorry. Maraming tinatalak si Missamy, at sa loob ng isang linggo wala nga akong naramdaman na sakit tungkol sa paghihiwalay namin ni Ivy. Siyang tuluyang wala na nga akong nararamdaman kay Ivy.

INew number iyon kung kayat agad niyang binuksan ang mensahe nito. " Hi babe. Please talk to me. I miss you so much. I can't live without you .- Sam", sa nabasa ay biglang napaupo ng tuwid ang binata. Almost a month na niyang hindi konakausap si Samantha simula noong iniwan siya sa ere during their anniversary. It's too hurtful in his ego na mas pinipili nito ang shooting kaysa sa kanya. And when he get back to the Philippines he ignored her para mafeel nito ang kanyang ipinaranas sa kanya. Today he almost forgot her existence. Napabuntunghininga siya ng malalim ngunit habang naiisip niya ito ay parang namiss din niya ang kasintahan lalo na ng mabasa nito ang malambing nito message.