Miss Someone Quotes Novels & Stories

Kaya sumeryoso na rin ako kasi mataman niya akong tiningnan. Kinilig naman ako nu'ng time na 'yon kahit alam kong bunga lang 'yon ng reincarnation. At everytime maiisip ko ang mga sinabi niya, hindi ko maiwasang malungkot Nakaka-miss talaga ang mga time na sobra pa kaming close sa isa't isa. 'Yong hindi ako natutulog kapag wala pa ang 'goodnight' niya at ganu'n din siya sa akin. Nakaka-miss 'yong time na nagpapalitan kami ng chat sa messenger, 'yong tinatanong niya ako kung okay lang ba ako. At 'yong time na nagtatawanan kaming dalawa habang nag-uusap. I missed all these things at paulit-paulit ko itong naaalala, every now and then.

I love Dwight so much. I called him right away. "Hey, babe!" I said over the phone. "Hey. Hindi ka pa natutulog?" "Hindi." "Why?" "Wala lang. Just thinking of you," I heard him laughed. "I miss you," "I miss you too," Have you ever felt missing somebody you're always with? Kahit kasama ko si Dwight, pakiramdam ko parati ko s'yang na-mi-miss. "Babe, good night. I'm going to sleep. Maaga ka pa rin bukas."

Mabilis namang nagbago ang mood ko at muli na akong naging malungkot dahil sobra ko siyang mamimiss. “Sobra kitang mamimiss. Huwag mong kalilimutang mahal na mahal kita, Clark ko. Huwag mong pababayaan ang sarili mo at baka magkasakit ka,” paglalambing ko. “I would definitely miss you more. Please, always answer my calls whenever I call you, alright? Huwag ka ring magpapalipas din ng gutom at magpapa-deliver ako lagi ng mga gusto mong pagkain lalo na’t nagugutom ka kapag gabi o madaling araw. I love you so much, My Kryptonite.” he uttered.

Humigpit ang kanyang pagkakayakap dito at pinikit ang kanyang mga mata. Hindi niya maiwasang makaramdam ng pagka-miss sa kaibigan. It’s been a while. A really while. Kaya naman hindi niya maiwasang ma-miss ito. Even though her heart has turned cold, her friends still have this warm spot in her heart that she will never leave out. “Akala ko hindi ka talaga uuwi!” Kumalas ito sa yakap at hinawakan ang kanyang pisngi. “Ikaw ba talaga ‘yan? Ikaw ba talaga ‘to? Ichika, I miss you!”

I miss you. Nakagat ko ang aking daliri habang para pigilan ang aking kilig. God! His I miss you melted my heart! My cheeks are burning and I keep on slapping it to wake me up. I took a deep breath and compose myself. “Okay, okay, let’s make a reply. Shall we?” saad ko sa aking sarili. Me: Got a family outing later at your family’s resort. I miss you too. See you at work.

"I don't think so. He looked at you differently earlier. He…hugged you so tight." What the hell? "Kasi matagal na rin kaming hindi nagkita. He misses me. Bakit ikaw? Kapag ba napalayo ka sa isang kaibigan mo, hindi mo sila ma-mimiss?" "Mami-miss. Pero hindi aabot sa punto na yayakapin ko sila ng sobrang higpit." "Well, guess what? It's different for other people. Kung sa'yo ay ganoon, sa iba hindi. Katulad na lang ni Peter. That's how he expressed how he misses me. Gano'n talaga. It's normal."

Ngumiti ako ng mapait, mabuti pa ang dalawa kahit pinagusapan sa internet, parang wala lang sakanila. 'I need to rest, I will comeback baby. I miss you.'

“I miss you.” Malungkot na ngumiti ako. Gusto kong maiyak ng marinig ang malungkot niyang boses. Sa tuwing tatawag siya at sabihin na namimiss na niya ako nadudurog ang puso ko. Miss na miss ko na rin siya. Gusto ko na rin siya mayakap at makasama. Pero puro pangako lang ako sa kanya. Kahit isang araw hindi ko siya mabigyan ng oras na makasama. Trabaho ang laman ng isip ko, kapag rest day ko hindi rin kami mapang-abot dalawa. “I’m sorry,” narinig ko ang mahinang pagbuntong-hininga niya. Sawa na siguro siya na marinig ang paulit-ulit na sorry ko sa tuwing magka-usap kaming dalawa. “Babawi ako, promise.”

“Ang mga huling araw na ito ay ganap na pagpapahirap. Akala ko alam ko na ang sakit kapag nawala ka ulit, at pagkatapos ay muli kapag tinapos ko ang mga bagay, ngunit sa totoo lang ang pamumuhay nang wala ka ay isang impiyerno na wala akong sapat na lakas upang magtiis. Iniisip ko pa lang na hindi ka na muling makikita ay puro paghihirap at sakit na ang bumabalot sa akin. Halos hindi ako makakain o makatulog. Na miss kita. Na-miss kita ng sobra." Ngumisi siya, saka ipinahid ang hinlalaki niya sa nanginginig kong ibabang labi. "Na-miss kita ng sobra, Zelle. At para lang malaman mo, hindi ko binalak na pakawalan ka. Hinding-hindi ko gagawin yon.” "Gusto ko ang mga sinasabi mong yan," bulong ko

"I'm so sorry, Sebastian." "It's okay. That was years ago. But I still miss her everyday. I can't say that I already moved on. I can see her whenever I open my unit after work. Na naandun lamang siya at naghihintay sa akin. Na ipinagluluto niya ako ng breakfast, lunch or even dinner. I missed her, but I also need to accept what happen because I love her. It doesn't mean that I easily forget her memories. "