Mistake Tagalog Novels & Stories

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Anyway, since that’s impossible, all that left is for me to apologize. “P-Pasensiya na. Nagkamali nga ako ng napuntahan.” Nang makayari sa paghingi ng tawad ay kumaripas na ako ng takbo papalayo. 'Argh argh argh! Stupid me! How did I mistake 6 as 9?!'

" Where are you?" (Monitoring the Lopez) sagot ni Luther sa kabilang linya. Napamura g mahina ang binata dahil nakalimutan na niya na nasa kalagitnaan sila ng operasyon. " Sorry, I forgot about the mission" (How's the girl?)

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

Kinwento niya ang nangyari kung paano nagsimula. "Right now rowy, i am freaking mad. Imagine?! That was your first kiss and he just take it away just like that? The nerve of him! And my gosh rowy, Ang saklap naman na ang label ng first kiss mo ay 'It was just a mistake'. Ang unang halik mo ay isang pagkakamali! " Nang gagalaiting sabi ng kanyang kaibigan sakanya na naiimagine niyang nanlalaki ang mga mata at butas ng ilong.

“Oh no darling, hindi man tayo madalas magkasama ay may way ako para maupdate sa nangyayari sayo.” “Oh no Mom. I made a mistake, a very big mistake.” Uminit ang gilid ng mga mata ko habang nagkukuwento sa kanya. Am I crying? Why do I feel this way? I felt a little pain in my chest, it started to grow. "You have to apologize sweetheart." "But I apologized already, mom!"

Ang sabi rito, type I error means you reject the truth while type II error means you accept the false. Kung sa pag-ibig pa, type I error ay 'yong tanga ka. Tama na nga 'yong taong pinili mo naghanap ka pa ng iba. Meanwhile, type II error, para sa mga taong bobo. Alam na nga'ng mali tinanggap pa. Kaya ang ending nasaktan na naman siya. Umiling ako. Totoo talagang Mathematics is everywhere. Kahit sa paggawa ng bata na-a-apply rin 'yan.

Louisse Nagulat ako paglabas ko sa kuwarto ni mama. Dahil Nakita ko si eman at Aloha na naghahalikan. Kaya agad akong umalis sa harapan nila. Sorry....Saad ko dahil sa Nakita Kong paghalikan nila. Kaya nagmamadali akong umalis doon. Nakita ko si Mang Ben na nagpupunas NG kotse. Kaya pumasok agad ako at sinabi Kay Mang Ben na aalis kami.

I felt chills on my vines when I heard another voice. Kumpara sa lalaking tinulungan ko noon, mas nakakatakot ang boses na iyon. Walang emosyon ang mababakas sa boses na nanggagaling sa nagsalita. Cold is an understatement. Hindi lang basta malamig ang boses na iyon. It was screaming the word of death. Para bang kapag nakagawa ka ng isang pagkakamali ay kayang-kaya niyang gumawa ng isang bagay na hindi niyo pagsisihan.

pamamaalam nito. Tumango naman ako. . . . . . "I'm so sorry for your lost, Montenegro's" madamdamin na ani ko sa mga Montenegro. Kasalukuyan kaming naririto sa Mansion nila sa Batangas dahil dito nakaburol ang labi ni Marisse. "Senator" ani agad ng isang babaeng may bitbit na anak. Sa wari ko ay kasing edad lamang ni Marisse ang batang ito.