Novel & Cerita Mitolohiyang Filipino

-CELESTINE- BAHALA na kung saan kami mapupunta ni mommy. Hindi pa rin humihinto ang malakas at mabilis na tibok ng puso ko. Pakiramdam ko ay anumang oras humahabol na ngayon sa amin si Bellevera kahit hindi ko pa naman siya nakikita sa paligid.

"Oh hinay hinay kayo sa pag sigaw baka magambala niyo ang mga diwata." Eto na naman si lola. Mahilig talaga siya sa mga fairy tales. "Anong kwento ng diwata dito lola.." Habang naglalaba ay nakikinig kami sa kwento ni lola. "May isang kweba dito sa batis. Doon unang nagkita ang Diwatang si Marikit at ang napusuan nitong si Mogon. Si Mogon ay isang sireno. Ayaw payagan si Marikit noon ng mga ka-diwata niya kasi isang kasalanan ang magmahal sa ibang kauri niya. Isang kasalanan iyon dahil ang diwata ay para sa diwata at ang sireno ay para sa sirena."

Ngunit hindi ko alam kong ano ang gagawin ko para maka takas dito. Sa tingin ko, madaming sinabe ang mama ko sa kanila tungkol sa akin. Sigurado ako nagsisinungaling ang magulang ko para lang makumbinsi sila na pakasalan ako. Mitra clan is a very well-known clan here in Philippines, subrang layo namin sa kanila. Hindi ako nababagay sa kanilang social status, yes dati mayaman kami ngunit hindi ganun ka yaman kompara sa yaman ng Mitra clan.

"Tek-bah-lang is a group composed of rapists." Doon naman napaubo na si Kit sa kakapigil matawa. Chloe’s eyes daggered at Kit. Questioning. Then she glanced at me... at bakit parang bata na biglang napahiya? Hihilahin ko na sana sa tabi ko when she tilted her chin proudly, showing us the shallowed cleft on her chin. “What was that, Kit?” naniningkit ang mga matang tanong niya sa isa. “Nothing, Miss Chloe. Um, just a correction for the word. Tikbalang is a half-human and half-horse in Filipino mythical or folk sto—”

Ang mga madre ang namamahala sa ampunan na kumukupkop sa 80 batang bingi at pipi. Kahit wala siyang kapansanan, tinanggap pa rin siya ng mga madre. Ayon kay Mother Superior, isang araw, ang kanyang ina ay kumatok sa pintuan ng ampunan, buntis at manganganak na. Doon ipinanganak si Mariya, ngunit sa kasamaang-palad, pumanaw ang kanyang ina matapos siyang maisilang. Nang buksan ng mga madre ang bag ng kanyang ina, natagpuan nila ang isang diary. Sa isa sa mga pahina, nakasaad na ang ama ng sanggol ay isang Japanese businessman na nagbabakasyon sa Pilipinas. Nagkagustuhan sila, ngunit nang malaman ng lalaki na buntis ang kanyang kasintahan, bumalik ito sa Japan nang hindi nagpapaalam.

Mishon POV Habang wala pa akong ibang pinagkakaabalahan, sinimulan ko na agad ang plano ko. Hindi ko hahayaang makatakas ang lalaking iyon—si Oliver—na hindi ko pa alam kung anong surname. Pero isang bagay ang sigurado ako. Filipino siya. At mukhang sanay na sanay siyang magpaikot ng mga mayayamang ginang.

I shrugged and followed him. +++ "Gaano na kayo katagal magkakilala ni Terrence?" tanong ko bago sumubo ng kanin na may kasamang baboy. We ate to a restaurant serving Filipino cuisine. I ordered sinigang and some vegies. Inabot nito ang basong may iced tea at uminom roon. "We... met because he's a cousin of C. Sinama siya sa swimming namin." Nakita kong parang natulala siya ulit kaya napakunot ang noo ko. What is he thinking? He kept on acting... strange.

Ano na namang trip 'to? Halos malagutan na siya ng hininga sa sobrang bilis ng tibok ng puso niya. Idagdag pang nakakatunaw at nakakapang hina ng tuhod ang mga titig na ipinupukol nito sa kanya. What the eff, Montefalco! Tanging paglunok at palihim na pagmura rito sa isipan ang kanyang nagawa. What is he up to anyway?

Habang tumatagal ay mas lalong nagiging mahirap. Sinindihan kaagad ni Angela ang kandila sa tapat ng puntod ng pinakamamahal niyang daddy. Iniligay na rin niya ang bulaklak dito. Bumuntong-hininga muna siya. Ang sumunod na ginawa niya ay taimtim siya na nag-alay ng panalangin para sa kanyang pinakamamahal na daddy. Hindi niya namalayan na may tumutulong luha na pala sa mga mata niya. Napansin lang niya 'yon nang matapos niyang mag-alay ng panalangin. Kinuha naman kaagad niya ang kanyang kulay puting panyo para punasan ang mga luhang nagpapatunay kung gaano siya nangungulila sa pinakamamahal niya na daddy.

Hindi, hindi siya papayag! Muli na naman siyang natigilan sa pag-iisip nang mabilis pa sa langaw na dumungaw ito sa kaniyang mukha at mabilis na nilukumos ang kaniyang medyo naka-amang na mga labi. Wala siyang ibang nagawa kundi ang tumugon sa mapangahas nitong mga labi. Muli, muli ay nag-espadahan ang kanilang mga dila. Naging marahas iyon sa ikalawang pagkakataon dahil bahagya na nitong kinakagat ang dila niya at imbis na masaktan, lalo pa siyang nasasarapan sa ginagawa nito.