Mitolohiyang Filipino Novels & Stories

Pero sa kabila ng koneksyong hatid ng teknolohiya, hindi pa rin niyon nakakayang baguhin ang katotohanang dagat at bundok pa rin ang kanilang pagitan. Ang tanging pakunswelo na lamang niya ay ang malaman maayos si Celeste at masaya ito dahil nagawa nitong tuparin ang matagal nang pinapangarap. Pero sa kabila ng lahat ng iyon umaasa pa rin siyang minsan isang araw ay babalik ng Pilipinas si Celeste para ituloy ang legasiyang sinimulan niya sa kanilang pamilya.

Sa panaginip ko na lamang siya nahahagkan at nahahalikan. Bakit ganoon? Napaka unfair ng mundo? Bakit pilit na inilalayo sa atin ang mga bagay at taong minahal na natin? Anong point na makikilala natin ang isang tao? Tapos pagdating sa huli hindi pala tayo ang end game nito? Bakit ba hinahayaan pa ng mundo na magkatagpo ang dalawang tao kung hindi rin naman pala sila ang magkakatuluyan sa dulo?

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

Samantalang kung si Papa ang titingnan ko ay hindi siya kakikitaan ng pagmamahal sa sariling asawa. Ayon sa kwento ni Mama sa'kin noon, arranged marriage daw ang nangyari sa kanila. Galing kasi sa kilala at mayamang angkan sa Pilipinas. My mother is a Filipino and my father is a Japanese. Nagpakasal ang mga ito dahil na rin sa kagustuhan ng kani-kanilang mga magulang. At dahil na rin sa kagustuhan ni Mama ay sa Pilipinas nila napagdesisyonan na tumira. Kung kaya't kung titingnan si Papa ay mahahalatang banyaga ito. Pero kapag magsalita na siya ng Tagalog ay diretso na ang dila na akala mo'y isang tunay na Pinoy. Nag-aral kasi siyang magsalita ng Tagalog kung kaya't gan'on siya kahusay.

Pinalaki siya nitong pinahahalagahan ang kapwa at hindi gawing mahalaga pa sa tao ang materyal. "Lola . .Lola kelan ito matatapos? Lola ang anak ko, ang mag ina ko baka kung napaano na. Baka pagsisihan ko habang buhay kapag naging huli na ang lahat. Dapat hindj na ako sumama noon paalis ng Palawan noon pa lang dapat ay tumalon na ako ng sasakyan saka itinira si Athena sa kabilang Isla na malayo sayo Lola" bulong ni Migiuel.

SHAINA Napanaginipan ko kagabi si Jacob na pumunta raw dito sa bahay namin. Sinusundo na niya raw ako kaya kailangan ko na sa kanyang sumama pabalik sa Maynila kaso nga lang ay ayaw na akong payagan ni mama. Itatakwil raw niya ako bilang anak niya kapag sumama pa raw ako kay Jacob pabalik sa Maynila. Hindi 'yon mawala-wala na panaginip ko sa isipan ko. Bakit kaya ganoon ang panaginip ko? Pupunta kaya siya dito sa amin? Imposible naman na puntahan pa niya ako dito. Kung pupuntahan niya ako dito sa amin sa probinsiya ay dapat noong ilang araw pa lang ako dito. Mag-iisang buwan na ako dito sa probinsiya namin, eh. Imposible na puntahan pa niya ako dito.

Dahan-dahan ang paglabas-masok niya ng kanyang gitnang daliri sa loob ko hanggang sa dalawang daliri na ang maramdaman ko. Sunod-sunod na pag-ungol ang kumakawala sa mga labi ko. Lumakas pa nga nang lumakas ang pag-ungol ko nang maramdaman ko na para bang may lalabas sa akin na kung ano hanggang sa may lumabas nga sa akin. Sinabi niya sa akin na 'yon ang tinatawag na orgasm na first time ko na naranasan sa buong buhay ko. Iyon ang unang beses na naranasan ko ang sinasabi nilang orgasm.

Just like the roses found on Philip and other students' palms. Hindi ko maiwasang mamangha at magtaka. Mangha dahil sa isiping hindi na normal ang taong may gawa nito. Nagagawa niya pa kasing maglagay ng code. Samantalang ang pagtataka naman ay dahil sa pinapahiwatig ng sulat. Kung sino ang tinutukoy nito. "I own her," mahinang basa ko rito.

Si Melodia ay isang nilalang sa ilalim nang madilim at malawak na dagat. A heart full of hatred, ang puso ng mga taong may kinikimkim na kasakiman, selos at pagkamuhi ang nagbibigay buhay sa kanila. Silang mga sirena'y may kagandahang tinataglay at boses na pang-akit sa biktima. Ngunit isang insidente ang magbabago ng lahat nang buhayin muli ni Melodia ang taong nag-aagaw buhay. Ang simpleng sitwasyon ay naging sumpa ang dulot. Ang kanyang buntot ay maging paa at ang paa ng tao 'yon ay naging buntot. Kaya napagpasyahan niya na manatili muna sa lupa kahit walang ideya kung paano mamuhay bilang tao. Isinama naman sa ilalim ng dagat ang taong ngayo'y nagibg sirena. Nakita siya ng isang lalak