Mom In Korean Language の小説・ストーリー

) dagdag na ngiting sabi ni daddylo kaya tumango ako sa kanya "jinjeonghan sonja" ( TRANS: Totoo apo? )ngiting sabi nya kaya tumango ako, nagulat na lang ng bigla nya akong sinunggapan ng yakap kaya yumakap din ako sa kanya pagbalik. "gamsahabnida" (TRANS: Thank you apo!) ngiting sabi ni Daddylo bago halikan ang noo ko "cheonman-eyo" (TRANS: You're Welcome po) ngiting sabi ko

“Mommy!” May kung anong mainit na humaplos sa kanyang dibdib nang marinig ang tinig ng kanyang makulit na batang babae. Sumilay ang ngiti sa kanyang labi. “Hey, baby. How have you been?” “Hvor har du været, mor? Vi troede, du havde glemt os,” sambit ni Gem sa tonong nagtatampo. [translation: Where have you been, Mommy? We thought you forget us.]

[translation: Because mommy died. He nodded. “That’s right.” “Men hun ligner mor på en prik. Jeg er forvirret,” sambit ng kanyang anak. [translation: But she looks exactly like mommy. I'm confused.] “That is why daddy is going to leave right now. He needs to confirm something so that he can clarify things.” Hinaplos niya ang pisngi nito. “So wait for me here, okay?” “Må jeg komme med dig?” [translation: Can I come with you?]

Kimi itong ngumiti na pasimpleng kumindat sa akin bago bumaling sa mga magulang namin. "Ako po ang humiling non sa kanya, M-Mommy. Pasensiya na po," magalang pagsasalo nitong ikinangiti ni Mommy dito. Napangiti na rin ako. Ang sarap naman na marinig mula sa Mokang kong tawaging Mommy ang ina ko. Fvck! Kilig na kilig maging dalawang itlog ko! "Anong plano niyo ngayon?" ani Daddy.

suggestion naman ng kausap namin sinundan ko ng tingin ang tinuro nito. Nalaman pa namin na umalis na daw ang nakatira dito noong nakaraang linggo pa. "Annyeonghaseyo!" bungad sa amin ng matandang babae na lumabas mula sa kwarto. (Hello!) "Annyeong!" bati namin ni mommy sa matandang babae. (Hello!) "Can I ask something? Hm, do you know how to speak English." panimula ni mommy hindi kami pumasok sa loob ng kanilang bahay.

Lungkot. O awa sa sarili ko. Ngunit sa kabila ng lahat ay mas nangingibabaw ang pasasalamat ko dahil buhay pa rin akong nakabalik sa tunay kong pamilya. “At ngayon,” pagpapatuloy ni Mom habang nakangiti na ulit, “dahil tapos na ang lahat ay pwede ka na rin naming dalhin sa Korea.” Korea. Parang biglang kumislap ang mga mata ko sa narinig.

aniko sa daddy ko. "Sabihan ka namin kung papunta na kami dyan, ito ang mommy mo oh..beauty, anak mo." tawag ni daddy kay mommy. "Shi de, dad.." aniko napangiti kaming dalawa. (Yes.) "Anak..eotteohge jinaeseyo?" bungad ni mommy sa akin ng humarap sya sa kamera. (How are you?) Hindi lang korean language ang alam kong salitang gamitin, english, chinese/mandarin at tagalog. Marami akong alam na salita mula pagkabata pati ang kapatid ko may alam na language.

Mom greeted and hugged me as if I really am her baby. "Good morning, mom." I greeted back. Mom always calls me baby simula pa noong bata pa ako hanggang ngayong matanda na ako kaya nasanay na rin ako, kung tutuusin mas pipiliin kong tawagin ako ni mommy ng ganito kaysa sa pangalan ko dahil ang lambing ng dating sa akin.

“Maha rin kita ana—” “Mommy!!”

"mommy, daddy, namiss ko kayo"Sabi ni mae sa parents Niya "namiss din kita anak, namiss ka din Namin ng daddy mo"Sabi Ng mommy ni mae "oo nga anak, namiss ka din Namin, oh mark, nandito ka pala"Sabi Naman Ng daddy ni mae