Mommy Ako Novels & Stories

nagmamakaawa kong sabi, ang aking boses ay nanginginig at halos malunod sa kaniyang mga halik. ​Ngunit bingi si Jake sa aking mga pakiusap. Ang kaniyang mga mata ay puno ng poot at matinding pagnanasa na patunayan ang kaniyang sarili. Walang pasubali niyang binitawan ang aking mga pulso at agad na ibinaba ang kaniyang malalaking kamay sa aking dibdib. Nilamas niya ang aking mga suso nang may halo ng gigil at marahas na pagmamay-ari, tila ba sinusubukan niyang burahin ang bawat bakas ng hawak ng kaniyang ama roon.

mahinahon pero mariin niyang sagot. "Wala kang karapatang sumagot sa akin! Tingin mo dahil lang sa Montenegro ka na ay biglang magka level na tayo? You are just a whore! Malandi!" Galit na sambit ni “Sinasabihan ninyo akong nilalandi ko ang anak ninyo, pero bakit hindi ninyo tanungin sa kanya kung sino ba talaga ang gustong makipagbalikan? Kung sino ang nagloko sa amin? Itanong niyo sa kanya kung sino ang may kahalikan iba! Pasensya na po, pero pakisabi sa anak ninyo na kahit kailan, hindi na ako babalik sa kanya. Dahil masyadong basura ang ugali niya—”

Kimmy. "Sino yang batang yan?Ke gwapo naman!" Tuwang tuwa si Mama ng mapansin n'ya si Aiden.Hinawakan pa nga n'ya yung pisnge neto bago halikan. "Good morning, Mama Lola and Papa Lolo!I'm Aiden po." Kiniss n'ya sila Mama at Papa.Tinignan ako ni Mama na parang kinukwestyon parin kung kaninong anak si Aiden.

"Tsk! Walang ibang organismo sa mundo ang mas nakakadiri kaysa sa Domino family." Kahit na kumakain ako habang nakatitig sa tae ng aso, hindi ako nasusuka. Gayunpaman, kapag iniisip ko ang pares ng mag-ama na ito, parang gusto kong magsuka. "Sa tingin ko dapat nating alisin ang salitang hakbang'." "Pareho silang walanghiya gaya ng bawat isa kanya. Para silang isang pares ng biological na ama at anak na babae."

“Kalokohan! Wala bang nagdala sa kanya ng pagkain? Huwag mong isiping hindi ko alam. Paano siya mamamatay?” Oo, may nagdala sa akin ng pagkain noong unang araw na ako ay nakakulong. Si Madam Leone iyon, ang kasambahay na pinakamalapit sa akin. Gayunpaman, siya ay mabilis na natuklasan. Ang tatay ko ay ang nagpalayas kay Madam Leone pagkatapos noon. Nakalimutan na ba niya? Bilang pagsisilbing halimbawa ni Madam Leone, sobrang natakot yung iba na tulungan ako kahit gusto nila.

“Astig ng papa ko!” Hinayaan ko si Aki na manatili sa bisig ng kaniyang ama. Mukhang hindi naman nangangalay si Alessandro dahil hanggang sa pag kain ay kandong niya ito. Si Aki naman na siyam na taong gulang na ay nagpapababy sa kaniyang ama. Ayaw nitong gamitin ang sariling mga kamay sa pag kain at talagang nagpapasubo pa.

Naiintinidhan mo? AKO: Opo, naiintindihan kop o, ma’am. MAMA: Madali ka lang naman palang kausap. See you in a bit, Jossa :) Kinain na nang kaba at takot ang katawan ko sa huling message niya. Hindi na ako nakapagtipa pa ng mensahe dahil nauna nang tumulo ang luha ko. Bakit may kakaiba akong nararamdaman… bakit parang may hindi magandang mangyayari mamaya? Tama ba na pumunta ako roon?

kababakasan ng lungkot ang tinig ni Toyang. Pinakatitigan niya ito. Kinakaawan ba niya ako? Napatitig ako sa aking mga magulang. Kung sino man ang may kagagawan sa sinapit ng Mommy at Daddy. Tiyak niya na malaki ang galit!

Nakangiting saad ni Mommy Minda habang ang paningin ay nasa tiyan ko. Nahihiya naman akong napatango. “Ang laki-laki na nga po, Mommy. Ang hirap na rin po kumilos kasi bang likot ng apo niyo sa tiyan ko,” ani ko. “Mom, paano hindi lalaki ang tiyan niyan, napaka takaw kumain,” biglang singit ni Akihiro. Pinandilatan ko naman siya dahil hindi ko inaasahan na sasabihin niya iyon.

Mommy ko. __________________ +Sorry for Grammatical Errors and Typos, Enjoy Reading.