Mommy Ako 소설 & 이야기

nang-aakit niyang bulong at hindi ako makapaniwala sa naririnig ko sa kanya kaya naman napatawa ako ng mahina. "What's funny, my loves? Gusto mo ba?" ngiti niya at tinignan si mom. "You don't mind, right, mom?" sabi niya. "What are you talking about? And don't call me, mom, I don't look like you r ugly mother!" sagot ni mama at nagtataka sa sinabi ni Akie. Si Akie naman ay halatang nagpipigil ng galit sa sinabi ni mom, knowing Akie, alam kong gusto niyang sabunutan at sigawan si mom pero hindi niya kayang gwain dahil nasa paligid kami ng napakaeaming tao.

Kung may bayad sa bawat pagtili ko siguro bilyonaryo na ako ngayon. "Dion pagkatapos mo diyan mag half-bath ka na ready na din ang ipampapaligo mo and please minimize your noise and stop squealing masakit sa tainga," sabi ni mama habang nakasilip sa may pintuan ko. Ngumiti lang ako bilang tugon sa aking ina at bumalik na din ako sa panonood. Wala nang bago sa buhay ko simula ng makilala ko si Aki. Para bang sa kanya na lang umiikot ang mundo ko.

natatawa ako "At saka hayaan mo na din na ako ang magtrabaho at dito ka sa bahay" "Paano ako makakatulong sayo anak?" "Basta nandito ka lang mommy okay na sa akin yon" Nilapitan ko siya at niyakap ng mahigpit "I love you Mom" "I love you too and im proud of you anak" Naiyak ako sa sinabi ni Mommy sa akin pero pinigilan ko din yon "Pasensya ka na anak at hindi kita naasikaso agad, patawarin mo ang mommy kung nagpakulong ako sa lungkot" Sabi niya

"Kami ang Diyos! Ako ang Diyos! Dahil kung nakakaya ng sinasabi mong Diyos na kumitil ng buhay, ako! Ako kaya ko! At ako rin ang kukuha sa buhay ninyong dalawa ng babaeng 'yon!" "Woah! Ang heavy no'n, bro! Pang FAMAS!" natatawang wika ni Aki sa linya. Kupal talaga ang isang 'to! Gusto ko sanang nagawa sa sinabi ni Aki pero hindi ko magawa, gayong alam kong nasa peligro ang buhay ng babaeng pinakamamahal ko.

giit niya. Kaagad na kinuha niya ang isang kamay nito at saka marahan na pinisil. "Alam ko. Alam kong ayaw mo silang makasama. Ngunit tatanungin kita, Romana. Iyon din ba ang gusto ng Mommy mo?"

“Hindi mo ako nanay. Malalagot ako ng wala sa oras nito.” Sa halip na magsalubong ang kilay, ay naging mas malaki ang ngiti ng bata. “Ikaw ang mommy ko po.” Itinaas nito ang hawak-hawak na picture. “Sabi ni Daddy, ito raw Mommy ko. Di ba ikaw ito po?” Bigla na lang siya nitong dinamba ng yakap. “Mommy. You’re my mommy now.”

At iyon ang hindi niya matanggap-tanggap. Si Akiro ay nakasilip lamang mula sa isang sulok, pinapanood ang bawat nangyayari. Narinig niya sinabi ng kanyang Mommy kanina. Nakita niya rin kung paano nito hawakan at alagaan ang ibang bata habang siya na tunay na anak ay iiwanan na lang na para bang isang basura. Wala na itong pakialam sa kanya.

"Wala pa kaming tulog galing sa biyahe. Dapat bukas pa ang uwi namin ni Mommy mo kaso nalaman niya kay Aki na kidnapped daw sila kaya nag panicked 'agad ang Mommy mo!" "Aki told me everything. Pero ang Batang 'yon imbes na matakot excited pa sa nangyari sa kaniya habang nag ku-kuwento! Hindi ko alam kong normal ba ang mga Apo ko Pia!" acting ni Mommy habang pinupunasan ang mata na akala mo may luhang tumutulo. "Saan pa kaya nagmana!" bulong kong sabi. "What?" pa singhal na tanong ni Mommy.

Hinayaan lang namin na magsalita si Akihiro. "My Mama is kind, Tito Aquilino. She takes care of me always. She never let me down. She is beautiful too. Look!" Inabot ni Akihiro ang kamay ko para mapatingin ako sa kaniya. Ang mag-ama ay nakatitig sa akin ngayon. Hindi ko maiwasang hindi mailang. "Isn't my Mama beautiful, Tito Aquilino?" Natulala lang sa akin si Aquilino. Hindi malaman ang sasabihin. Tuluyan na ngang na-corner ng anak.

Akio always tell me that you're kind and yes, you are. "Thank you po, t-tita." I stuttered. Tumango ang mommy ni Akio habang kumakain. Napansin ko ang maya't mayang pagirap ng kapatid ni Akio. Napatahimik ako. Maybe she's not good with this.