Mommy Mearest 소설 & 이야기

He seemed asking for me. "Mama—" Hindi ko na iyon naituloy pa dahil naputol na ang tawag. Napilitan na lang akong magmadali gaya ng sabi ni Mama. Ano na naman kayang pakulo ang meron si Papa at kailangan pang sa ibang lugar kami mag-dinner dahil lang kakausapin niya ako?

Kumurap kurap s'ya bago ngumiti ng mapang asar sa'kin at naglakad na papunta sa sasakyan n'ya. Papunta na kami ngayon sa bahay ko at medyo kinakabahan ako sa 'di malaman na kadahilanan.Baka mamaya isipin ni Mama anak ko talaga si Aiden edi nalintikan na. "Mommy, malapit na po ba tayo kay Mama Lola?" Napatingin ako sa kan'ya na natatawa dahil may nakagawa na agad s'ya ng itatawag sa Nanay ko.

Mayamaya ay dumating si tita—ay si mommy pala ng naka-apron pa. “Mumu, Saddie, halika na kayo sa dining at kakain na. Mamaya na kayo maglandian diyan. Importante na makakain sa tamang oras si Saddie para makainom siya ng mga gamot lumusog sila ng apo ko.” Hinawakan ako ni mommy Kiray sa kamay. “Halika na, iha. Nagluto ako ng mga gusto mo at nagpabili din ako ng dragon fruit. Nalaman ko kasi kay Mumu na gustong-gusto mo ‘yon ngayon. Sigurado ako na matutuwa ang apo ko dahil makakain niya ang gusto niya ngayon!” Ani nito sabay himas sa tiyan ko.

pagmamaktol nito. Natatawa akong niyakap ito ng mahigpit at pinaghahalikan sa kanyang ulo. Maliit kasing babae si Mommy. Hanggang dibdib ko lang siya kaya napagkakamalhang mag-jowa kami nito lalo na't bata-bata pa naman si Mommy. Lalo na sa itsura. "Mis na mis ko po kayo, Mom. Thank you for visiting me," paglalambing ko.

Umayos ako ng upo at pinilit na kumain ng payapa kahit na nakakairita iyong boses ng babae. Binilisan ko na lang ang pagkain dahil may text si Mommy. Nandito din daw siya sa mall. Kamuntik pa akong himatayin mabuti na lang at may follow up text siya. Iniwan daw niya si Maisie sa bahay. May kalaro naman siya doon. Iyong mga apo at anak ng mga kasambahay namin. Nasa cafe daw si Mommy sa taas nitong mall. Pero laking dismaya ko nang makita ko kung sino ang kasama niya. Ang mommy ni Craig.

"Please, Ate Storm? Please don't leave me. Stay for me and Daddy, please?” “Ameeya baby—” “Please be my Mommy?.” ____________________ 01-27-2024

Isang pamilyar na estranghero. Tahimik akong inakay ni Mommy palapit sa kanila. Ramdam ko ang lamig at init na nagsanib sa palad niya. Habang papalapit, hindi na nawala ang eye contact naming dalawa ng babaeng iyon. May alanganing ngiti sa kanyang labi, parang hindi rin siya makapaniwala. “Margaux,” mahina ngunit puno ng damdaming tawag ni Mommy, “meet Margareth. Your twin sister.”

“Mommy, Mommy! Saan ka pupunta?" Ang matinis ngunit malambing na boses ng isang bata ay palaging pumukaw sa puso ni Arianne, anuman ang kanyang nararamdaman sa sandaling iyon. Lumuhod siya at tumingin kay Smore, “Kailangang mag-work ni mama ngayon, kaya hindi kita masasamahan. Pero maagang uuwi si Mommy mamaya. Ito ay pansamantala lamang. Promise.”

" Nandito si Mommy?" " Yes umuwi siya lastweek" sa Amerika nakatira si Mommy at madalang lang siya umuwi dito. She is an actress and a model. " Son I'm glad na naisipan mong umuwi dito" binaba ko si Jessie at niyakap siya ng mahigpit. " I miss you Mom" " I miss you too food is ready let's eat" pumunta kami sa dining table at nagsimulang kumain.

sabi ko at tumayo sa harapan nila. "N-No of course not! Anong balae diyan ang sinasabi mo Abby? I said kumare. My friend in a modeling agency na na meet ko sa france last time. She keep on sending this messages to me at nagagandahan naman ako. Tama! Yun yun!" diretso diretsong pagkakasabi ni mommy. Mommy is very sophisticated and high class. Well she was a model back then and even if she was nervous, she manage to compose herself to look confident and she wa doing it right now.