Monde Mamon Novels & Stories

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

"Mula sa mga tala hanggang sa buwan, inialay ko kay Bathala ang tayo na walang hanggan." "Mula sa aking mga mata hanggang sa nadarama, tinuruan mong magmahal ang tulad kong hindi magtatagal" Ang Moonaustarsiscoma Colorein ay isang komplikasyon sa paningin. Ito ang kauna-unahang visual disorder kung saan pabago-bago ang daloy ng bisyon ng isang pasyente. Mahihirapan siyang makakakita sa umaga na parang bulag at sa tuwing sasapit naman ang gabi ay magiging normal ang kanyang paningin na parang walang dinaramdam. Sa madaling salita, siya ay bulag lamang sa umaga.

"Pare, long time no see. Sobrang tagal na rin nung huli tayong nagkita. Kumusta ka na?" Mukhang kakilala rin talaga ni Papa ang mga Monverde. Ngumiti naman ako nang makita ang isang hindi katandaang babae na matamis na nakangiti sa akin, siguro ay ito ang Mama ni Damon Monverde... wait... bahagya akong napatigil nang bigla akong natauhan. Mas lalong lumakas ang kabog ng aking dibdib. It can't be... imposible!

Talagang mailap na makakita ng ganitong porcelain sa kasalukuyang mundo. Kaagad, ang bagay na ito ay dala ng mayamang negosyante mula sa Great Country H sa halaga na milyong dolyar. Ang pangalawang auction item ay isang wooden Pagoda. Masasabi na ito ay pagmamay ari ng enlightened monk. Natural na tunog sa paligid ang maririnig mula dito habang nagmemeditate ka.

Pagdating namin, sinalubong kami ng isang matandang lalaki na may maamong ngiti at inalalayan papunta sa isang mesa sa labas—sakto, dahil gusto talaga naming doon kumain. Walang menu sa lugar na 'to, kaya siya mismo ang nagdidikta kung anong putahe ang ihahain batay sa kung anong fresh ingredients ang meron sila ngayong araw. Na-curious ako sa konsepto, kaya mas lalo kong inabangan ang pagkain nang sabihin niyang traditional Greek dishes ang ihahanda niya. Habang hinihintay namin, inabutan kami ng asawa niya ng malamig na Soumada—isang inumin na gawa sa almonds. Medyo matamis, pero ang refreshing sa init ng panahon.

Hapon na ngunit ganoon pa rin ang sinag ng araw. Bagama't maliwanag pa sa kabila ng oras, naroon pa rin ang senyales na malapit ng gumabi. Katulad na lang ng kalangitan sa hilagang bahagi, pula. Kasing parang ugali ng isang taong matagal na niyang nais burahin ngunit hindi niya magawa-gawa. Si Trevion Montereal, ang ikatlong lalaking anak ng pamilyang Montereal.

“Ma, anong hitsura ng World Universe? Masaya ba roon?” “Siyempre naman masaya roon. Puno ng teknolohiya ang World Universe. Marami ring masasayang lugar doon, dadalhin kita sa mga masasayang lugar kapag nandoon na tayo.” Ngumiti si Monica nang may pagmamahal na ekspresyon sa kaniyang mukha. “Magaling! Gusto ko ng masaya!” Excited si Ambrose nang pumalakpak ito.

A duchess and part of a prestigious organization like Société des Bains de Mer (SBM), my journey has been nothing short of remarkable. As part of Société des Bains de Mer (SBM), I am known not only in Monaco but also in various parts of Europe. Not as royalty, but as a successful businesswoman. I am one of the businesswomen behind the success of Monaco's world-famous Place du Casino. I own a hotel in Monte Carlo and a luxury real estate business in Monaco. I also have a penthouse to relax in The Odeon Tower.

Pero half a milyon talaga? This bloody idiot Mondragon! I should not mess around with him. Nakalimutan ko na Mondragon pala ang h*******k na Ranger. "Sure! Itataya ko si Morris!" Taas nang kamay ko at pilyo ang ngiti ko. . C.M. LOUDEN

Amoy na hindi kayang burahin ng panahon. Pagbukas ng ilaw, nasilayan niya ang maliit na apartment na tila hindi pa rin gumagalaw mula nang huli niya itong makita. Ang unan sa sofa ay nakabakat pa ang anyo ng katawan, at sa ibabaw ng mesa, may isang fashion magazine na bahagyang bukas. Sa pabalat nito—balita ukol sa pagbili ni Damon ng isang prime property sa Montreal.