روايات وقصص ضمن Morning Walk Captions

inis na sambit ko at nagdadabog na tinungo yung silid na tinuro ni walking disaster. "Naks may nickname na ah pero mas bagay sakanya yung walking dyosa" my subconscious mind is really testing my patience . Pagkatapos ng mahabang lakaran narating ko din yung maid's quarter o kung quarter ba talaga ito ng mga katulong dahil masyado itong elegante. Ipinatong ko ang maletang dala ko sa ibabaw ng kama para makuha ko sa kailaliman nito ang cellphone kong Iphone Pro Max para tignan ang oras.

It was a picture of my back, my hair is in it's messy ponytail and nakatingala ako sa taas which is andun yung fireworks displays. He put a caption “An epitome of beauty.”

Natumba siya ngunit bumangon upang magpatuloy sa paglalakad at hinihingal habang pilit na inigalaw ang kanyang mga paa ngunit hindi niya ito maigalaw. Pumikit siya saka tumingin sa harapan. "Get yourself away from here," she said encouraging herself and never think Negative things. She massage her legs then 10 minutes passed she tried them move and she make it. The corner of her lips flattened up into smile then continue walk into the tunnel way. Napuno ng kagalakan ang kanyang puso nang makita niya ang Sikat ng Araw mula sa labas at pasuray-suray sa kanyang paglalakad.

Overtime na naman sila as usual. Naglakad sila palabas ng building nang gabing iyon. Tahimik ang paligid. Late-night walk. Isa sa mga naging normal sa kanila. Naglakad sila sa ilalim ng mga ilaw ng parke. Walang hawak-kamay, pero magkadikit ang balikat. “Alam mo,” biglang sabi ni Iris, “nakita ko na ang first love ko.”

Hinaplos ko ang noo niya, nag-kiss sa brow—small ritual na nagbibigay ng comfort. Pumili ako ng linya sa kantang nag-tatak sa akin mula pagkabata at dahan-dahan kinanta: “A modo tuo / andrai a modo tuo / camminerai e cadrai, ti alzerai sempre a modo tuo.” Mga nota na nagbabalik ng childhood memory; may irony sa lyrics—walk your way, fall, rise again. Perfect para sa buhay namin—may luha at laban. Kinabukasan — Miyerkules. Ang umaga malambot, ang hangin may bahagyang lamig.

* * * * "CALL YOU AGAIN, Kurt!" Binaba nito ang linya mula sa kaniyang wireless earphone, minsan pa niyang inunat-unat ang maninipis niyang mga braso bago magpatuloy sa kaniyang pag-jjogging. The morning looks great today, the sun is too bright and at the same time it feels so warm as it rays touches every fiber of her paper white skin.

Sabay silip ko sa card, meron na naman. Good morning, gorgeous momma! Make sure to drink your milk first before deciding to walk outside, okay? Be careful and watch your steps! From Neighbor This time, the letter beside the 'neighbor' has a smiley and a heart! Seriously? Baka naman naka-drugs ang taong 'to!

ROSENDA'S POV: "That's it, good job Cupcake," saad ni Wade habang inaalalayan niya akong maglakad-lakad sa garden. Naka wheeled walker ako na siyang suporta upang makapag lakad. Tuwing umaga ay ganito ang ginagawa namin upang maka recover at ma-exercise ang tuhod at paa ko. "Konting practice pa, mukhang makakalakad ka na ulit," saad ni Wade na nakangiti sa akin.

Sabay silip ko sa card, meron na naman. Good morning, gorgeous momma! Make sure to drink your milk first before deciding to walk outside, okay? Be careful and watch your steps! From Neighbor This time, the letter beside the 'neighbor' has a smiley and a heart! Seriously? Baka naman naka-drugs ang taong 'to!

Hindi ko mapigilang isipin na parang nananadya ang pagkakataon. Gusto ko tuloy magmura nang sobrang lutong. Nag-umpisa na akong maglakad at pasimple itong tiningnan nang malapit na ako sa puwesto nito. Nakita ko na kumunot ang noo nito at tiim ang bagang na tiningnan ako kaya mabilis na iniiwas ko ang mata ko rito. "Pakibilisan ang paglakad kung lalabas ka man, nakakairita ang tunog ng paglakad mo."