Mother's Sacrifice Quotes の小説・ストーリー

“You are the only person I’m allowing to kill me if anything happens. Ikaw lang ang may kayang gumawa naon, hindi ang mga pinsan ko at lalong hindi ang mga tauhan ko– kung hindi ikaw lang, kaya kung darating ang panahon na kailangan mo akong patayin para mailigtas ang iba at ang pamilya mo– I am willing to sacrifice myself just for you to be safe…” -------------------------

I still have the twins at iyon ang dahilan ni Mom kung bakit mas pinili niyang isakripisyo ang sarili niya mailigtas lang ako. Kaya ipinangako ko sa sarili ko na gagawin ko ang lahat para hindi masayang buhay na ibinuwis niya. Her sacrifices won't be a waste. Her memories will never be forgotten. As long as I'm living, she will be remembered. I lay down my back in between the twins. I don't know if they're awake but, they automatically hugged both my sides. I smiled at that. "Mommy loves you so much. And I will do everything just to protect the both of you. No one can harm you as long as I'm here." I planted a soft kiss on their head. "Sweet dreams, my babies." I whispered before darkness in

Baka sa huli magsisi ako. "Pero... hindi ko kayang mawala sa kanya ang pinaghirapan nya dahil lang sa isang katulad ko." sa wakas na sabi ko. "If you know that it's worth to sacrifice then... do it." "Mama... hindi ko kayang iwan sya, mahal ko eh." "Nandito lang ako. Hindi kita pababayaan." Tumango lang ako sa kanya. Sa sobrang pagod ko sa kakaiyak hindi ko alam kung anong oras na akong nakatulog. Basta nagising nalang ako dahil sa boses ni Mama na ginigising ako.

“Dad, please let me first think this through.” “That’s why I’m here, Angie Lou. I’m not only helping you to think. I’m also helping you to decide. If you want to save this family, you need to sacrifice just like your Tito Khalil who gave up the mortal love of his life many years ago for all of us.” Nanatili akong tahimik, nakayuko, at tulala sa pwesto ko. I saw dad’s expensive shoes advanced towards me. He held my head and kissed the top of it.

Lumambot ang ekspresyon ng matandang madre superiora at hinaplos ang pisngi ko. "Proud kami sa narating mo, kahit ano pang ibato nilang masasama sayo tandaan mong nandito lang kaming lahat sa likod mo." Ngumiti ako at niyakap ang matanda. "Salamat po, Mother. Salamat po sa lahat. Kung wala kayo, wala din po ako. Utang ko po sa inyo ang meron ako ngayon." "Wala kang utang, anak. Dun pa lang sa ginawa mo ang lahat para lumaban sa buhay, bayad na bayad ka na."

[translation: Don't you regret a thing? “I love my mother,” aniya at tipid na ngumiti sa binata. “But I love my daughter more. I can’t let this slide. If sabotaging my own mother is the only way, then I’m up for it. I want her to pay for what she did to my daughter. I love Miracle so much.”

I didn’t expect this to happen—I only expect to have a simple and peaceful life ngunit iba ang ibinigay sa akin at wala akong pinagsisihan. Sa lahat ng pinagdaanan ko, ito ang naging sukli ng lahat ng ‘yon. From a life and death situation and now, the moon goddess gave me the life that she thinks I deserve and I am thankful. My parents’ sacrifices didn’t waste at kung hindi lang dahil sa kanila ay baka hindi ko nararanasan ang buhay na mayroon ako ngayon. Now, I understand what my mother told me… “After this, your fate will lead you into the life that you never expected but you’ll wish not to end. Just do not give up and keep going.”

Ngunit agad ding nawala ang ngiti niya nang makita ang seryosong mukha ng kanyang ama. “Anak… hindi pwede. Nandito ang Tita Aurea mo, at asawa ko siya. Hindi pwedeng dito tumira ang Nanay Grace mo. Naiintindihan mo, ‘di ba?” Malungkot man para kay Wilfred, alam niyang iyon ang tama. Ayaw niyang magbigay ng maling pag-asa sa kanyang anak. Unti-unting naluha si Bridgette. “E, Tay… paano po kami magkikita ni Nanay kung hindi naman pala siya pwede rito?”

“Wala ito sa’kin. Sanay naman ako sa gawaing bahay. At least dito, kahit papaano, alam kong nakakatulong ako sa’yo. Hindi man ako nakapag-aral, hindi man ako magaling sa ibang bagay... ito ang kaya kong ibigay.” Napabuntong-hininga ako. Damang-dama ko ang bigat ng sakripisyo ni Mama. Hindi siya nakatapos dahil kinailangang tumulong sa lolo at lola ko para mapagtapos si Tita. Dalawa lang silang magkapatid, at dahil sa tingin niya’y mas may potensyal si Tita, siya ang nagsakripisyo.

Mas domoble pa kaysa kanina. "Well then, let's talk about it." Lumapit siya sa akin at inakay ako papasok. Ayoko nang makita si mom na naghihirap, especially dad. If i need to sacrifice myself? I will do it for them.