Motivation Positive Thoughts Novels & Stories

"Don't think that you did it because of having a lot of people's sympathy.Maybe it'll help but it won't really help you float for the longest time.This is your achievement,you have to claim it ,and if you happen claim it,be sure that you are so grateful about it,claim it with all your heart" It was such a nice talk in between u.I am glad to hear some nice words from them .Nanahimik ang nag- iingay na kaluluwa ko na baka nga naging mabait at maawain lang sila sa akin.In te end mas lalo lang lumakas ang loob ko at naisip na ginagawa lang iyon ni Sheylla para saktan at sirain lang ako.Indeed,words will make you crumple at kapag naglagi s iyo ang negativity na sinabi nila hindi magiging malayo n

Kinabahan ako sa naisip ko kaya ipinaglit ko ito sa isipan ko. “Stop overthinking. It's not healthy. Just think that... what if he think of surprising you again but this time it's bigger suprise than the suprise before!” she positively said. Nabuhayan ako sa sinabi niya. “Tama ka nga. Baka mas engrande ang supresa niya ngayon! Thank you, bestie. Ang positive mo talaga minsan, kaso madalas mas masungit ka.” Kung magkaharap lang kami ay kitang-kita ko ang pagtaas ng kanyang kilay sa sinabi ko.

Nang makita ko ang Villa namin ni Beau, huminto ako saglit para pakalmahin ulit ang sarili. Mababaliw yata ako sa mga negative thoughts na pumapasok sa utak ko. I know, I shouldn't be thinking about it but I just can't help it. Ayoko lang kumbinsihin ang sarili na tama si Mariana sa lahat ng sinabi niya.

Sinasabi ko sa sarili ko na gagawin ko ang lahat para magustuhan lang ni hubby pero bakit every time na may nagsasabi na nag seselos daw si Ken o mahal daw ako ni Ken eh, di ako naniniwala. Yong parang pag naririnig ko ang mga salitang 'yun awtomatikong naiisip ko eh yung mga negative thoughts. Hayst diba dapat matuwa ako nun? Diba dapat mabuhayan ako kasi mukhang may pag-asa na ako sakanya? O baka naman kasi alam ko na talaga sa sarili ko na hindi pwede, na imposible, na malabong mangyari ang bagay na 'yun.

pahayag ko. "Okay, pero paano kung wala naman pala kayo talagang chance? Na natuwa lang siya sa 'yo? O 'di kaya hanggang kaibigan lang pala?" segunda naman ni Gela. "Ay naku, huwag na muna tayong mag-isip ng mga. Hindi tayo dapat maging negative thinker. Papunta pa lang tayo roon kaya dapat think positive lang," sambit ko.

Sino pa bang magre-remind sa akin ng ganun? Kung siguro may makakarinig sa akin baka iisipin nilang may saltik ako. This is how I motivate myself. Kinakausap ko ang aking sarili para palakasin ang loob ko dahil sino pa ba ang gagawa nun para sa akin? Minsan tuloy kahit ako natatawa na lang din sa sarili ko. Hay buhay nga naman. Ang hirap maging mahirap, pero ganun talaga.

I try to keep a positive attitude, even when it seems like there’s not much to be positive about. When? I’ve been scanning the horizon, searching for a sign that says my breakthrough has come at last. Yet, another sun sets and I am no closer to my goals than I was the day before. Sometimes it feels like I’m on a giant hamster wheel and I’m running, running, running, but getting nowhere.

But then I thought, natural lang na magising siya nang maaga dahil may trabaho, samantalang ako ay wala pang detalyadong plano. ‘Positive thoughts only.’ Iyon ang sinabi ko sa aking sarili nang magising ako kanina. Hinagip ko ang isang rubber band at ipinusod ng kung paano lang ang aking buhok. Pasado alas-otso na nang tumingin ako sa wall clock kaya siguradong nakapasok na sa opisina si Paul . . . or Justin, whatever his name is. Nakilala ko siyang Paul, but that can be changed kung Justin ang sadyang itinatawag sa kaniya ng mga tao sa paligid niya.

"A few days, weeks, or months or year ago, you did not know today. You did not know how you'd make it here, but you made it here, by grace. You are blessed, Jaq. Continue healing, not for us but for your self." Napangiti siya sa sinabi ko. Inayos niya ang kaniyang upo at tumungkod sa desk ni lance. "Hindi ko naintindihan pero feeling ko life changing 'yong sinabi mong 'yon..." wika niya. At natawa kaming dalawa. "Think like a proton!" sabi ko sa kaniya. "And be positive?" "And be positive in life." Inabot ko ang balikat niya at malakas itong hinampas hampas. Natawa lang siya sa ginawa ko. •• TBC.

Sa simpleng pag-aaral, sa simpleng pagkanta, at sa pakikinig sa sarili ko—nahanap ko ang peace na matagal kong hinanap sa maling paraan noon. Isang araw, habang nasa library ako, nakatanggap ako ng message sa phone ko. [Mama ]: Proud of you, anak. Keep going. ☕ Napangiti ako. At sa text na ‘yon, parang naging buo ang araw ko. Parang sapat na ulit ang isang simpleng salita galing sa magulang ko para manatili akong motivated.