Motivational Words On Life Mga Nobela at Kwento

CHAPTER 26 Daniel’s Point of View "Hayun! Dapat ganyan. Dapat matibay ang kalooban mo kasi wala kang ibang aasahang magpatakbo ng sarili mong buhay kundi ang sarili mo lang. Maaring iwan ka ng kahit sino sa mundo ngunit hinding-hindi niyan gagawin ng sarili mo.” “Napakapositibo po ng pananaw ninyo sa buhay. Nakaka-motivate. Nakaka-inspire.” Buong hanga kong sinabi sa kanya.

Iyon ang ginamit kong inspirasyon sa buhay dahil gusto kong may mapatunayan sa sarili ko. I wanted to prove myself that even though the whole world has turn its back on me, mananatili pa rin akong nakatayo dahil alam kong mayroong nananatili sa tabi ko sa itaas. I wanted to tell myself that there's always a beauty in life. Paulit-ulit ka mang makatanggap ng problema, paulit-ulit ka mang subukin ng tadhana, paulit-ulit ka mang madapa ay hindi mo dapat makalimutan ang mga magagandang nangyari sa buhay mo kahit sa sandaling panahon lang.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

“Kung may problema ka sabihin mo lang sa akin, baka matulungan kita. Huwag kang mahihiyang mag open sa akin.” “Okay lang po ako ate Fait. Pagod lang siguro to sa school.” ani ko at bahagyang ngumiti. Saka nag umpisang mag trabaho. Hindi naman maalis ang tingin ni Ate Fait sa akin dahil siguro ramdam niya na may problema ako. Nagpatuloy na lang ako sa pag t-trabaho kahit walang emosyon ang muka ko. Life is full of obstacles so you need to strengthen your self to survive the obstacles that destiny gave to you to attain the Volubleness of life. Fight until you get success.

Madamdaming wika ni lolo kaya mas lalo akong napaluha. Maaaring unang hakbang pa lang ito para sa pagtupad ko sa aking mga pangarap ngunit napakalaking bagay na ito sa itong tulad ko na muntikan ng nawalan ng pag asa at direksyon ang buhay. May pag asa pa pala ang lahat! Na hindi lang pala sa pag aararo at pagtatrabaho sa bukirin iikot ang pahina ng aking buhay.

Nagbukas siya ng journal at nagsimulang magsulat: “I’ve survived chaos, betrayal, and pressure… but I am still standing. I am still focused. I am still me.” Bawat salita ay parang maliit na reminder sa sarili na kahit gaano ka-busy, kahit gaano kahirap, may karapatan siyang huminga, magpahinga, at i-prioritize ang sariling kalusugan at katahimikan. Physical and Mental Reset

"Minsan kasi mga bagay kahit nasa tamang panahon, wala na ring saysay kapag wala na 'yung mga tamang tao sa buhay natin. Kasi mabalikan mo man ang lugar, hindi mo naman mababalikan ang panahon at pagkakataon na pinalampas mo para sa mga taong mahalaga sayo." "Do not be afraid of failing, as long as you keep learning, you keep winning. Never stop growing. Never stop pushing yourself. Never be afraid to try new things. And remember, no matter how dark and hurtful the past was. Bear in mind that these are the foundation in building a sturdier version of yourselves." "Hindi man ikaw ang pinaka magaling sa klase, ang pinakamagaling sa math, ang pinaka magaling na musikero o ang pinaka magaling na

Then I thought of my future with her napangiti ako. "Una, for our company and to make my parents feel proud of me and for us, for our future..." Tila nawala lahat ng pagod ko. Kailangan ko lang pala ng motivation at magpaalala sa akin kung para saan lahat ang pagpupuyat at pagod ko. "Aren't those enough reasons for you to keep going?" I could see her smile on the other line. "Thank you, baby..."

"Don't let these greedy people get into you. They will do everything para pahirapan ka. Don't give up easily, anak." I don't understand where these words are coming from. I don't understand any of it. "May pagkakataong susubukin ka, at minsan wala ka nang ibang maisip kundi tapusin ang hirap at kalungkutang 'yon; that it's okay for you to think that way, to leave everything behind. Akala mo matatapos lahat dahil doon. You have to live, Arielle. You have to live for the persons who are dear to you. Live for them. Live for yourself."

He gave me a tissue box but it's all useless because I can't even wipe my own tears. "Ma'am mag stop over po kaya tayo? Bibili lang akong tubig—" "N-No…" I quicky shook my head. "Kailangan ko na pong makauwi eh, baka hinihintay na po ako ng Mama ko…" He nodded. Mukhang naiintindihan naman ako. Paminsan-minsan ay binibigyan nya ako ng mga motivational words para siguro subukang pawiin ang nararamdaman ko pero kahit isa yata sa mga iyon ay walang papawi sa nararamdaman ko.