Motorcycle Quotes Novels & Stories

Ano kayang sasabihin mo? "Kanino nga pala iyong motor na nasa labas?" biglang tanong niya at muntik na akong mabulunan. Mabilis akong inabutan ng tubig ni kumag, tinanggap ko iyon at sumenyas para magpasalamat. "Sa akin po," wika ko. "Oh, really? Marunong kang mag-motor? Pero mukhang hindi pamilyar sa akin ang brand ng motor mo."

She was scared he might leave her if she walk slowly. Tumigil ito sa harap ng isang motorsiklo. Sumampa ito doon saka ini-start ang engine. Pinadiretso nito iyon ng tayo. Pagkunwa'y bumaling sa kanya. She bit her lower lip as she remain there standing. How can she tell him that she don't know how to ride in a motorcycle? It is not an ordinary motorcycle na isang sampa lang ay makakasakay ka na. His, is a high seat motorbike. Yung katulad sa mga nakikita niyang ginagamit sa motor-cross. Mataas at maliit ang espasyo sa likod. So how on earth will she ride in that when it only has so little space in the back?

Dumating si Carol para sunduin ang kaibigan sakay ng kanyang motorsiklo. Nang makita ng matanda si Carol na naka-motor, napatanong ito, "Carol, bakit hindi ka maglakad?" Tinanggal ni Carol ang helmet at ngumiti, "Gusto ko po ang pakiramdam ng pagsakay sa motor. Sa ganitong oras, lahat ng pangunahing kalsada ay trapik. Pero sa motor, hindi ako naaapektuhan ng traffic jam."

Come on! "Youre, crazy!" natatawang sabi nito. "C'mon, you can do it!" aniyang bahagyang binagalan ang takbo ng motorsiklo. "No, I won't! Mapagkamalan pa akong baliw," anito.

But when I said a bike, I never meant a big bike. Ang sabi ko ay simpleng motorsiklo lang sana. An ordinary one like a Suzuki Raider 150 will do, pero iba ang naabutan ko sa apartment ng Incognito rito sa Salvacion, a Ducati Diavel 1260 S, the ‘Black and Steel’ design.

Kung makapagsalita iyan para bang pag-aari ka niya. Tiningnan ko ang kanyang motorbike. Nasa top five ito ng fastest motorbike, Kasawaki Ninja. Ilang buwan na rin akong hindi nakakahawak ng motorbike. Wala na akong practice, sigurado akong maninibago ako mamaya sa laban. "Jace, pwede ko na bang sakyan itong baby Ninja mo?" "Wow, talagang may alam ka sa motorbike. Sige try mo, okay lang kahit sirain mo pa 'yan." Ibinigay niya sa akin ang susi.

Mahigpit ang kapit si Shariena sa bewang ko dahil mabilis ang pagpapatakbo ko sa motorsiklo na aking dinikwat sa may ari. "Kunin mo ang baril na nasa tagiliran ko, at kumapit kang mabuti. Kapag nakita mo ang kalaban ay putukan mo!" Pasigaw kong utos sa kanya upang marinig ako. Habang kunot ang noong mabilis kong minamaniho ang motorcycle.

Hindi ko tuloy mapigilan ang makaramdam ng kilig. Ang susi ng Harley Davidson motorcycle lang naman ang iniabot niya sa akin. Pangarap ko ito kaya naman malawak ang ngiti sa labi na kaagad kong tinangap. “For me Dad? Wow, thank you!” nakangiti kong bikgas. Sa sobrang tuwa ko, napayakap pa ako ng mahigpit dito. “Mag-ingat ka. Huwag masyadong damihan ang pag-inom ng alak.” Nakangiti nitong wika

"Kailangan ko rin bang masugatan bago matutunan ang tamang pagbibisikleta?" "Oo naman! Itong sugat mo, ito ang patunay ng pagod at tyaga mo para matutunan ang tamang pagsakay ng bisikleta. You see, our pain and wounds are the proof of the hardship that we've been through. They're like our trophies." Napangiti ako sa mga narinig na sinabi niya. "Daig mo pa ang motivational speaker, ah?"

Hanggang sa. Bigla siyang nagsalita. "Kilala mo ba 'yung nasa likuran?" Napatuwid ako ng upo. "Ha?" Hindi niya inalis ang tingin sa daan. "'Yung nasa likuran natin." Napatingin ako sa side mirror. Limang motorsiklo. Tigda-dalawang sakay. Pare-parehong naka-helmet. "Hindi." Umiling ako. "Bakit?"