Motorcycle Quotes Novels & Stories

Isang malaking motorbike na parang sinasabi: "hello, pwede kang kabahan ngayon." Napatitig ako. "I... no." Caleb blinked. "No?" "No. That looks like it runs on chaos and bad decisions." "Excuse me?" sabi niya, kunwari offended. "That bike is expensive engineering, not chaos." "Same energy," sagot ko. Napabuntong hininga siya. "Ok fine then, walk." Napapikit ako nang mariin. "Walk?! Caleb, that's like... cardio betrayal."

tanong ko. "Ayon!" wika niya sabay turo sa isang motorcycle na ducati pa ang brand. Hindi na ako magtataka kong bakit, meron siyang ganyan. E, sa yaman niya sisiw na lang sa kan'ya bumili ng ganyan. Pero, teka lang hindi pala ako nasakay sa ganyan. "Huh! No! Way! Ayoko nyan." reklamo ko. Baka mamatay pa ako dyan." dagdag ko pa.

Matinis ang mga matang pinukulan ko ng tingin ang papalayong motorbike. "Gagong iyon! Ni hindi man lang marunong tumingin sa dinadaanan. Porke nakamotor bike, ganun na lang iaasta niya." Inis kong pinagpagan ang parte ng bestida na natalsikan ng tubig na may kaunting putik.

Curious na tanong ko. “I didn’t bring my car, but we’ll use my favorite motorcycle,” nakangiting sabi niya na lumapit sa isang mataas na motor. Sa hilera ng mga motorsiklo na nakaparada, kapansin-pansin ang motor ni Caelus – bukod sa kulay nitong itim at mataas, halatang mamahalin iyon. Nabasa ko sa tagiliran ang pangalan ng motor: Ducati Panigale V4 R, isa sa pinakamahal na modelo.

Ang garahe ay nagpapakita ng isang kapaligiran ng pagiging sopistikado at pagkahilig para sa mga mararangyang sasakyan, ang bawat detalye ay sumasalamin sa dedikasyon ng pamilya Montanelli sa mga makinang may mataas na pagganap at hindi nagkakamali na istilo. Agad siyang sumakay sa Ducati Panigale V4 at sumakay dito ng napakabilis. Ibinigay sa kanya ng kanyang tiyuhin ang address ng kanyang destinasyon. Kailangan niyang magmadali, baka makita niyang patay na ang mag-ina. Dahil sa bilis niya, nagpreno ang ibang sasakyan para sa kanya, at napalingon sa kanya ang mga naglalakad. "Sir," sabi ng apat na lalaki na nakatayo sa tabi ng dalawang itim na Mercedes Benzes habang inihinto niya ang kanyan

Mayabang nitong itinuro ang mukha ni Kenneth. “Huwag mong subukang tumakas! Kabisa ko na ang plate number mo. Kahit magtago ka sa dulo ng mundo, mahuhuli kita!” Ngumisi si Kenneth at iniatras nang bahagya ang motorsiklo, saka biglang bumuwelo. Sobrang bilis at bago tumama sa BMW, bigla itong tumalon at lumapag sa bubong ng kotse. “Wow, ang galing!”

tanong ni Hades. Tipid siyang ngumiti at umiling. “Uhm, no, I am not coming with you. Dito na lang po ako.” Nangunot ang noo nito. “Hindi ka sasama? Hindi pwedeng ikaw lang mag-isa rito.” “I don't know how to ride a bike and I don't like riding on a motorcycle─”

Come on! "Youre, crazy!" natatawang sabi nito. "C'mon, you can do it!" aniyang bahagyang binagalan ang takbo ng motorsiklo. "No, I won't! Mapagkamalan pa akong baliw," anito.

Natataranta niyang sabi habang nagmamadaling isuot ang helmet at sumampa sa motorsiklo niya. "Yeah whatever, you okay?" Tanong ko pabalik sa kaniya. "Yeahhh," sagot niya saka pinaharurot ang motorsiklo. Hohh! Ano'ng nangyari kaya sa kan'ya? Sana okay lang. ☆♡☆♡☆♡☆♡

My eyes narrowed when I realized they were riding motocross motorcycles, built for speed and rough terrain. The sound alone was deafening as they pushed their engines harder, quickly gaining on us. Humigpit ang paghawak ko sa manibela at sinubukang unahan sila. Mukhang pinaghandaan ako ni Senator ah. Alam niyang may big bike ako at kumuha din siya para sa mga tauhan niya. Mas lumakas ang ingay ng mga makina habang mabilis silang humahabol sa amin. Hindi nagtagal ay dumami pa sila. Tatlo na agad ang sumusunod sa amin.