Night Rider Quotes Novels & Stories

Aalis na sana ako pero mukhang masiyado siyang persistent. "No Rare, Ihahatid kita." Diin niya. "Bakit ba ang kulit mo? I can handle myself okay?!" Inis na wika ko at inirapan siya. "I told you, I will do everything just to win you two back. Mark my words, Zederina." He said not minding my irritation towards him. Wala din akong nagawa. Kaya ngayon tahimik kami sa kotse. Si Rix nga natutulog sa likod, anong oras na din kasing natulog kagabi kaya puyat.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

O baka naman ambush talaga at akala ay nasa sasakyan ako ni Berto nakasakay. “Get inside your car,” utos ni Nite sa akin na ipinagtaka ko na nandoon pa pala, at sumunod pa. Sakay siya ng motorsiklo niya na lumapit sa akin. He looks goddamn hot—no cool, I mean. I should not think of his handsome aura, for that should be nothing for me! I promise myself I won’t ever think someone as hot as hell for those thoughts could ruin my self-discipline.

As rev engine, motorcycle surged forward, carrying us swiftly sa night. During ride, parang caught in a daydream, lost sa mix of emotions at adrenaline sa veins ko. Enigmatic aura niya never wavered, left me wondering about identity at depth ng character niya. Finally, motorcycle stopped sa harap ng mansion ko, journey passed in a blink of an eye. Slowly regained bearings, realized hindi ko man lang na-ask pangalan niya or say thanks. How foolish! “I hope you’re doing well. Make sure may mag-aattend sa wounds mo at provide necessary care. And next time, never wander alone, especially sa night, kasi hindi lahat knows who you are, Miss Sanchez,” sabi niya with concern and sternness.

Kumukutitap ang mga billboard habang sunod-sunod ang dumadaang sasakyan sa kalsada. Napakaganda ng siyudad sa gabi. Makulay. Buhay na buhay. Pero sa likod ng mga ilaw na iyon ay libo-libong taong kagaya naming pilit kumakapit para mabuhay. "Naalala mo no'ng high school tayo?" biglang tanong ni Nadine habang nakatingala sa langit. "Sabi natin paglaki natin magiging successful tayo."