Must Be Love Script Novels & Stories

seryoso niyang wika habang nakatuon pa rin sa akin ang mga mata niya. “Since you came into my life, you’ve given me that unfamiliar feeling that had already died decades ago. You brought those dead feelings back and made me feel so special again. Beloved, love—Karina, my love... I want you to be my life, my strength, my happiness, my home. Thank you for giving me a chance to prove to you that my love and intentions are real.”

"I don't know, Lia. There's something odd. Pumayag siya magpakasal not because she wanted. I think gusto niyang pahirapan ako, Lia. Walang problema yun sakin as long as kasama ko siya at naniniwala ako mag iiba din ang nararamdaman niya kaya lang hindi pala ganun kadali, Lia.." Hindi man ako direktang nakatingin sa kanya batid kong naluluha si Noah. Nasasaktan siya sa sitwasyon nila. Mahiwaga talaga ang love. Hindi puro saya, hindi puro kilig at hindi puro sarap. Kung gusto mong magmahal dapat handa ka din masaktan, mahirapan, magsakripisyo para manatili ang love pero minsan naiisip ko tama ba talaga yun?? Hindi ba ang tunay na love hindi mapanakit?? Love is healing, Love is forgiving, Love

sagot ni Lucas, hawak si Maya na parang kayamanang hinintay nang matagal. Sa harap ng altar, magkahawak-kamay silang dalawa, habang sa likod ay sina Don Apollo at Donya Ester, umiiyak na. Si Lucas ang unang nagsalita. “Maya,” nagsimula nito, nanginginig ang boses, “I thought I knew what love was… until you showed me what real love looks like. It’s about being selfless. The love I found with you is priceless.”

Faith said. The room was filled with silence. "But you love each other, right?" Love asked and I nodded. "Corinthians 13:13, Hope," nakangiti niyang sabi. "Love is the greatest. As long as you love each other, you'll be fine. Dalawang taon na lang rin naman at gagraduate ka na. 'Wag lang kayong papahuli, okay?" "Alam mo, ikaw-" Faith wasn't able to continue what she's going to say when she saw Love's face.

Pagdating ko doon ay kumuha ako ng papel at saka ballpen at saka nag sulat. Mommy I love you, I really really love you all lalo kana, I know na nahihirapan kayo sa akin dahil nga malas ako, na malas dahil nagkaroon pa kayo ng ika limang anak na babae. Pero tao pa din po ako, anak niyo pa din po ako mommy, ang sakit sakit na po di kona po talaga kaya ang pinaparamdam at pinapakita niya sa akin. Simula pagka bata ko ay wala na po kayong ginawa kundi ang pagalitan, pagmalupitan at pagbawalan ako sa lahat ng nais kong gawin. Tapos ngayon balak mopa po akong ipakasal sa taong di ko naman kilala at higit sa lahat ay di ko mahal. Mommy kahit kaditing po ba ay minahal ninyo ako?, na kahit papaano po

“Let’s enjoy this rollercoaster of life, okay? Sa edad natin, hindi na natin kailangang ma-pressure. Hindi na natin kailangang makipag-sabayan sa iba para lang masabi na in love tayo. All I need is you. Sapat na ‘yon, okay?” Hindi n’ya alam kung anong sumagi sa isip n’ya at nasabi niya ang mga bagay na ‘yon. Kung siya mismo ang huhusga sa litanyang ‘yon, marahil ay kanina pa siya napangiwi dahil tulad nga ng sinasabi ng ilang direktor, “the script is poorly written”.

Naisahan ako ng gago. "I love you. Uuwi na kami." "Bye. I love you too." Pinanood ko ang kotse niyang umalis hanggang sa mawala na ito sa paningin ko. Sa wakas, wala nang zombie, nakakulong na si Dr. Wilson at okay na ang lahat. I have the best gem in earth, Si Klarence at ang pamilya ko. Sino nga namang mag-iimagine na sa isang zombie apocalypse mabubuo ang pagmamahalan namin ni Klarence. Well, wala tayong magagawa. That's Love, walang pinipili.

He’s trembling… Mas mukha pa siyang babae samin. Haha “L-Love… ano…” at kinakabahan pa rin siya. “Love, relax…” I said kasi nautal pa sa love. Namental block nga rin kaagad. Kailangan nga niya talaga ng script na yun. “Tito, I think I found your script.” Umalingangaw ang boses ni Tobi. Sabay kaming napatingin ni Archi sa kaniya. Nakaharap siya kay Triss.

Kaya naman hinawakan ko ang pisngi niya at pilit na iniharap sa akin ang mukha niya para salubungin ang mga mata ko. "Loving someone doesn't require documents or any proof that you're qualified enough to prove that you loved that someone. You're not applying for a job! You don't have to promise that you'll give the sun, the moon, or the whole solar system too. Ano yan? Nagmahal ka lang naging Alien ka na? Kung ganyan naman pala kataas ang standard ng lintik na pag-ibig na yan edi nanaisin ko na lang maging matandang dalaga na maganda!" paglalahad ko pa sa kaniya na kinangiti niya.

Suminghap siya at mas lalo lang akong hinila palapit sa katawan niya. "Kahit galit ako, mahal pa rin kita. No matter what I feel for you, I still love you. Nothing and no one can remove my love for you. It is etched on my heart. Like a scar that will never be removed no matter what ointment you use. It is attached on my soul and will forever be in my system." his voice is a little bit husky. "So whether I'm mad at you or not, I still love you. I'm still in love with you."