My Bad In Tagalog Mga Nobela at Kwento

“Hindi kaba napapagod sa sama ng ugali mo?” “Ay hindi, bakit naman ako mapapagod? Hindi din naman napapagod mga tao na maging masama sa'kin, so bakit ako mapapagod?” double meaning ang sinabi ko kaya impossible na 'di n'ya maramdaman yun. “Bakit Serenity ako lang ba ang naging masama sa'yo? 'Di ba madami din.” “Ikaw lang talaga Glayza, natatangi ang kasamaan mo.” pang-uuyam ko dito. “So please lang, lumabas kana dito at mahaba pa ang pasensya ko.” tinuro ko pa ang pintuan dito.

Sinabi niya kung paano niya nalaman 'yon. "Bakit hindi mo sinabi 'yon sa amin, bro?! Bakit inilihim mo lang, huh?! Bakit?! Hindi lang ako ang pinaglihiman mo kundi ang sarili mong kapatid ay pinaglihiman mo! Ang sama mo, bro! You have to accept the truth that you're bad! Alam mo sa totoo lang ha, mas malala pa pala ang ginawa mo kaysa sa amin ng kapatid mo. Nagawa man nga namin 'yon pero may dahilan kami. Valid ang dahilan namin at alam mo 'yon dahil sinabi namin 'yon sa 'yo hindi kagaya mo. Ikaw lang pala ang sinunggaling at manloloko sa ating tatlo. Sinasabi mo na manloloko ako pero ikaw lang pala ang ganoon. Niloko ko ba ang kapatid mo? Hindi naman, 'di ba? Ang sama mo, bro!" singhal rin

"Kaya nga ako nagkaroon ng mga gasgas, Ate, e." "Bakit? You got disgrace in the motor?" "Ate!" Natawa ako. Alam kong mali iyong nasabi ko dahil nagtatawanan sila kanina. "Ano ba ang nadisgrasya sa English, Ate?" "Accident," sagot naman niya. Napatapik ako ng aking noo. "Eh, ano'ng tagalog ng disgrace?" "Kahihiyan." Nakakahiya! Kailangan ko talagang matuto. Gusto kong maging matalino din, kahit hindi ako nakapagtapos.

pagsang-ayon ng kaibigan nito sa kanyang kaklase. Napataas naman ng kilay si Leigh sa kanyang nasaksihang kalandian ng dalawang babae na nagpapantasya sa isang halimaw. “Ano ito? Lumalandi? Lalandi na lang sa halimaw pa. Sabagay wala palang pinipili ang makati, as long as, g’wapo, hot at yummy gogora ang mga mahaharot na babae. Literal na makati ang ekup. Landi niyo girls!” saad niya sa kanyang isipan na may kasamang pandidiri sa mga ito sabay irap at ibinaling sa ibang direksyon ang kanyang mga mata.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Tama ba ang narinig ko? "Are you okay? Huwag mong sabihin na babastedin mo ako agad?" Basted? Napakurap ako. Gusto niya ako? Liligawan niya ako? Binuka ko ang aking bibig ngunit wala namang tinig na lumalabas. Hindi ko alam ang sasabihin ko. "Basted na ba ako? Nagpunta pa man din ako dito mula Manila tapos basted pala ako agad."

“Good morning!” Kumunot ang noo niya. Parang hindi naintindihan ang sinabi ko. Kuu! Kay aga-aga, problemado kaagad. “Ano ang iyong sinabi?” “Ang sabi ko good morning.” “Sabihin mo nga iyan sa wikang Tagalog. Hindi kita maintindihan.”

Sabi nito saka kumuha ng pandesal. "Lol, Hindi yun madaya, Ray." Napalingon na naman ito sa akin. "Talaga? Paano mo naman nasabing hindi iyon 'Madaya' ha, ate?" sabi pa niya kaya lumingon ako sa kaniya at ngumiti. "Hindi yun 'Madaya' Ray, it's not the right term for that. Hindi iyon madaya kundi 'makapal ang mukha'." Bigla kong narinig ang mahinang pagtawa niya at ang paghampas niya sa lamesa namin. "Edi wow." Sabi pa nito.

anito, tagalog na naman. Natawa na naman siya, pero naalala niya ang araw na iyon kung kailan sobrang basag siya. Naging malungkot ang mukha niya bigla, "I feel like that's the worse day I ever had."

Mataas ang kanilang emosyon ngunit pakiramdam niya rin ay inaapoy siya ng maalab na apoy habang kayakap ito sa ilalim ng tubig at bula sa tub na iyon. “N-nasaktan kita…” Liam’s Tagalog was surreal; he still had an accent when he was speaking Tagalog, but still tried to express his thoughts in Tagalog… Ito ang namimiss niyang pakinggan sa ialng taong hindi niya ito nakita… “P-patawad… Since last night, I knew I was wrong about you. “