My Bad In Tagalog Novels & Stories

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

Kj ka remember? Hayss. Oo nga naman. Bahala na si batman. Sana naman walang pang bubully na maganap sa outing nato. Nakakasawa na. Maingay ang loob ng van habang nasa byahi kami dahil sa mga tawanan at tuksoan na nangyayari. ''Hoy ang tahimik mo jan. Makisabay ka naman.'' tawag ni Nica sa atensyon sabay sundot sa may tagiliran ko.

Nagkatitigan silang lahat. “Away lang ’to. Huwag mo kaming ma-English-English dahil nasa Pilipinas tayo,” saad nito na ikinatawa ko. Pero may punto naman siya—dapat Tagalog dahil nasa Pilipinas kuno kami. Sorry naman sa kanya kung gumagamit ako ng salitang hindi naman sa ’tin. “Ay sorry, manang ah. Hindi ko rin naman alam na hindi kayo nakakaintindi ng simpleng Tagalog lang,” mayabang kong saad.

sabi ng dean "We will do our best ma'am. Thank you for the trust. Sorry po agad kung hindi po namin maipapanalo."

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Dagdag na rito ang aking mga masasakit na salitang ibinabato kay Troy. "I trusted in you Troy. I gave my heart, body and soul to you but you betrayed me. Wala na akong naitirang pagmamahal sa sarili ko dahil sa ibinuhos kong lahat sa iyo. Alam mo ba kung ano ka sakit ang pinadama mo sa akin? Alam mo ba kung ano ka sakit ang iniwan mo at idinulot mo sa aking puso?! You shit!" Habang inilalabas ko ang lahat ng gusto kung sabihin kay Troy kahit sa pamamagitan lang sa pagharap sa salamin.

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

"Alam naman nating lahat na walang lugar ang mga tulad mo sa kaharian pero heto at daig mo pang may bahid ng dugong bughaw kung makaasal. Nakakaawa ka, alam mo ba 'yon?" "Tandaan mo, hindi mo pa rin ako dapat tinatrato ng ganito. Isa pa rin ako sa naging dahilan kung bakit ka nasa grupo ng Uno ngayon!" Hindi ko na maipaliwanag ang galit na namamayani sa mukha no'ng matanda.

" Oh my bad! di mo pala alam yung BMS, well that's stand for Babaeng mukhang swelas, lang naman and for the showdown wala akong balak tumanggi, Let the showdown begins, dahil mabait ako you can go first BMS.." mapang uyam kong sabi, mukhang badtrip ang bruha. " What! this face?, mukhang swelas, you gonna pay for this by calling me that, ilalampaso kita sa dance floor!?!. Galit na sabi nito.

Gaano kahirap? Anong sasabihin ko? Anong irarason ko? Desperado na akong makaalis dito. Hindi ko na kakayaning magtagal sa pamamahay na'to. Gusto ko ng umuwi sa totoong tahanan ko. Kaya naman ni Fiandro diba? Sa itsura at ugali pa lang ng mokong na 'yon, mas matibay pa siya sa bato o bakal kaya paanong hindi magiging madali sakanya?