My Bosses Novels & Stories

Nanalangin na kagatin nila ang palusot niya. “Oh? Ano? Isusumbong ko kayo kay big boss at boss Z.” banta niya na akala mo kilala ang naunang boss. “Shit, tol! Legit. Mali ka ng araw ng pagsipsip sa mga bosses’. Malilintikan pa tayo nito, eh. Ikaw kasi!” ani ng isa pa. Pinalo ang pintuan ng van. “Gago. Malay ko ba!”

“As a matter of fact, bilang isang secretary, may mga kinikimkim din naman akong sama ng loob sa boss ko.” Sa kabila ng mga paghanga’t pagkagusto, wala naman talagang empleyado na hindi naiinis sa kanilang boss. Gaano man siya katangkad, kagwapo, o kayaman, kung hindi mo siya kapamilya, at some point magkakaroon ka pa rin ng iritasyon sa kanya.

“Sige, Ma’am. Salamat po!” Nakita niya ang saya sa mga mata ng kanyang mga empleyado. Mas maganda talaga kapag approachable siyang boss. Tulad ng ginagawa niya sa Miller Steel Corp, kaibigan niya din ang lahat ng subordinates niya. Ganun din ang gagawin niya dito sa K.E. Builders habang siya ang CEO. Alam niyang hindi naman siya magtatagal doon dahil eventually kay Gray naman talaga ang posisyong iyon.

Hindi dahil sa pasahod nila kundi dahil sa mga ugali ng boss at ibang empleyado. "Paanong matatanggap ka, eh kung umasta ka ay parang ikaw ang boss sa kanila." highblood na sabi ni mom. Well, totoo naman talaga kasi konti lang ang pasensya ko sa mga katrabaho kaya pag di kami nagkaintindihan kahit maliit na bagay pa yan, lalaki yan hanggang sa pare- parehas kaming matanggal.Alangan naman magpatalo ako sa kanila-Sino ba sila?

Huminga muna ako nang malalim para kumuha ng lakas ng loob bago kumatok nang malakas sa kaniyang pintuan. "Come in." Ayon na si Boss! Ang boss kong manyakis. In English, My Boss is a Maniac. O para mas maangas pakinggan, My Boss is a bastard maniac! Angas ng dating, 'di ba? Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan at pumasok sa loob. Nakaupo siya sa kaniyang malaking swivel chair at nakatutok ang kaniyang dalawang mata sa kaniyang laptop. Sobrang abala niya sa kakaharap doon at mabilis na nagpipindot sa keyboard.

Ganoon din ang ginawa ng mga empleyado sa mga naunang pinag­-apply-an ko. "We understand. Basta 'pag may ginawa 'yang boss mo sa 'yo, sabihin mo lang, Ate. Sasabihin ko kay, ipakakatay namin sa tito n'yang matador," nakangiting anas ni Lyka na ikinangiti ko rin.

Sila ang mga negosyante na di alam ng mga empleyado na super hero sila sa buhay nila. Kaya kung may trabaho ka ngayon. Mabait ang boss mo. Say thank you. Sa mga di naman boss lalo na ang manager lang at katulad mo sumasahod din, at ang sungit. Sumbong mo sa boss niyo. Ahaha. Joke lang. Baka ganoon siya dahil may pinagdaraanan.

Mabuti na lang at maaga ako pumasok ngayon. Lumipas lang ang ilang minuto ay dumating na rin ang boss namin na si Mr. Moore. Binabati siya ng mga empleyado na madadaanan niya. Kaagad din naman siyang gumaganti ng pagbati sa mga empleyado niya na may napakagandang mga ngiti. Ang lakas talaga ng dating niya. Ang sarap siguro magtrabaho kapag ganito ang boss mo.

Ang tanong ng lahat ay—sino ba ang ‘boss’? Ang tanging tinatawag na boss sa kompanyang ito ay si Mr. Santos—ang kasalukuyang nakaupo sa gitna ng silid. At kung ang ‘boss’ ay siya, at si Jessica ang kausap niya gamit ang ganoong lambing, tila unti-unti nang lumilinaw ang sagot sa tanong.

"Okay po Ma'am, copy po." "Good. Yan ang gusto ni Boss. Medyo strikto kasi yun pagdating sa mga personal niyang gamit. Kapag sinabi niyang wag pakialam, wag na wag mong pakikialaman. Alam mo naman ang mga amo diba? Mainitin ang ulo lalo na kapag busy sa trabaho. Boss is a CEO, he had enough stress sa work niya so wag na nating dagdagan pa, maliwanag?” Nakakaunawa akong sumagot sa kanya. "Areglado po Ma'am."