My Bosses Novelas e Histórias

Napapalunok na tiningnan nilang dalawa ang kanilang Boss na mukhang galing sa meeting dahil nakapalibot pa dito ang mga empleyado na matataas ang posisyon sa kompanya. Nanatili na lang sa kanilang kinatatayuan ang dalawang tagapagbantay. Wala naman na silang magagawa. Nasa harapan na ng kanilang boss ang babaeng pinandidirihan ng lahat ang itsura. "Anong kailangan mo?" tanong ng boss nila gamit ang malamig nitong boses na kinatatakutan nilang lahat.

Nasa opisina na ako ng magiging boss ko para idiscuss ang sweldo at magiging schedule ko. Pumasok ang lalaki mula sa parking kanina dito sa loob ng opisina. "Sh*t. Siya pala ang boss" sabi ko sa mahinang boses. "What are you saying?" Sabi ng lalaki. "None sir."

Tanong ko sa kanila. "Wala kang kasalanan sa amin Madam pero sa Boss namin mayroon. Kaya manahimik ka na lang dahil ang tagal ka naming inabangan sigurado mahuhuli na tayo at malilintikan kami," sabi sa akin ng isang lalaki. Hindi ko alam pero parang kilala ko 'yong boses niya. "Sino po ba ang boss niyo? Kuya pakawalan niyo na ako baka hinihintay na ako ng mga anak ko at ng asawa ko," umiiyak na sabi ko.

Kaso wala s'yang makapa na mabigat na dahilan. Takot s'ya na baka mamukhaan pa ng kanilang boss. Gwapo nga pero napaka-strict naman tingnan. Lalo na ang mga titig nito na parang nanunuot sa buong katauhan niya. Bakit ba naman kasi sa lahat ng tao, ang gwapong boss na mukhang suplado pa naman ang napagkamalan at nasampal niya. Magresign na lang kaya s'ya agad?

Alas-sais palang ng umaga ngunit napakaingay na nilang dalawa. "Naku bes, kapag makita mo sa personal ang boss ko, ewan ko nalang kung magawa mo pang sermunan. Ang boss ko lang naman ang pinakamagaling at sikat na businessman dito sa buong Pilipinas. Hindi lang iyon napakagwapo pa." pagmamalaki ni Joyce sa kanya. Pinandilatan niya ang kaibigan. "Ewan ko saiyo! Maligo kana't baka ma-late ka pa!" aniya at tinalikuran ito na tawa ng tawa.

usal ko bago muling tumingin sa bintana. Alam mo minsan iba-iba talaga yung treatment namin sa isa’t isa, minsan kayang-kaya ko siyang kainisan harap-harapan pero madalas naman kapag siya na ‘yung ganito halos ayoko mag-krus ang landas namin para maiwasan makipagtalo sa kanya. Well, may takot pa rin ako ano, alam ko kasi kung anong kaya niyang gawin. He is still my boss. A powerful boss.

tanong ni Yna sa akin. "Ayos naman. Medyo kinakabahan pa rin minsan." sagot ko sa tanong nito. "Kayo ba? Kamusta kayo?" kuryosong tanong ko naman. She sighed. "Ayon, bago na 'yung boss namin. Hindi na ikaw." I miss them, to be honest. Boss na kasi ang turing nila sa akin dahil ako naman na ang sinusunod nila noon pero kaibigan lang kung ituring ko sila dahil ayoko naman ng masyadong pormal.

pabirong sabi ni Mama sabay ngiti sa akin. "Pero ayaw ko siyang kasama." Pagmamaktol ko pa. "Ayaw ka rin naman niyang kasama eh!" "Ma naman, hindi ako nakikipag biruan," saad ko sa kanya. "Mapapagod ka lang kung sasama ka at saka may trabaho ka di'ba? baka hindi ka payagan ng boss mo." "Sama ako Ma." Pagpupumilit ko sa kanya habang inaalog ang kanyang braso.

Ipinakilala rin ako ng HR sa mga empleyadong makakasalamuha ko sa opisina. "Guys, si Zoe nga pala.. ang bagong secretary ni maam boss." Pagpapakilala sakin ng HR kaya naman todo ngiti sakin ang mga empleyado. "Goodluck sayo Miss Zoe.. sana makatagal ka.." tumatawang sabi ng isang empleyado. Ano ba ang ibig nilang sabihin? Brutal ba yung boss namin?? "Haaaay! Wag nyo nga syang takutin... Miss Zoe, wag mong pansinin si Roy.. nagbibiro lang yan." Nakangiting sabi ni HR.

Pawisan na bumalik si Wommie sa table niya. Hindi na nga niya napapansin ang ilan sa mga empleyado na binabati siya. "Shit. Siya ba iyon? Boss ko na ba iyon?" hindi pa rin siya makapaniwala na mula ng magsimula siyang matrabaho sa MGC ay ngayon lang niya nakausap sa malapitan ang boss niya.