My Dad Died Quotes Novels & Stories

What I said was all true. "Sana man lang inisip niyo ko. Naisip niyo ba kung anong mararamdaman ko sa pagpapakasal niyo na ito?! Sige. If you cant take account of my feelings sana man lang naisip niyo kung anong mararamdaman ni Dad." "Artia your Dad is–" "Dead!" Pagtutuloy ko sa sasabihin niya. Alam ko naman 'yan ang sasabihin niya.

tanong ni Anastacia sa kanyang daddy. "Nothing, hija. I'll just checking on you. Pag gising ko kasi wala ka sa kwarto mo. Nag-aalala lang ako sayo, mabuti naman ay ok ka lang." wika ng kanyang daddy. "Thanks, dad. Don't worry about me. I'm really ok now." masiglang sagot niya para hindi na mag isip ang kanyang daddy. "Ok, hija.. See you later. I'll wait for you." pahabol na wika ng dad niya bago mawala sa kabilang linya..

" It's okay, please don't resent my father. He was just dissapointed at me." "Even if your dad is disappointed in you, he has no right to kill an innocent unborn child—especially since it’s his own blood, his own grandchild. Are his personal dreams and interests more important than his own flesh and blood?" may gigil sa boses ni Cedric na naramdaman ni Samantha pero wala siyang masabi sa mga oras na 'yun.

Back when the oak trees we're younger and the world was too innocent for things like this. "He may not be with us forever, but I am sure that the name 'Esteban Del Hugo' will always mark at the soul of every single person who loves him" Humarap ako sa kabaong at tipid na ngumiti. "Bye, dad. We will love you... Forever." Nang matapos ang speech ko ay kitang-kita ko na halos lahat ng naroon ay nagpapahid ng luha. Tumayo ako sa tabi ni mommy habang pinapanood ang kabaong ni daddy na unti-unting ibinabaon sa lupa. Palayo nang palayo sa amin.

"Bumisita na raw siya sa'yo noong nakaraan. Ano kayang mga sinabi niya? Minsan ko lang kasing makitang seryoso ang lalaking iyon, alam ko rin na masakit sa part niya na nawalay siya sa pamilya natin. Pero sana, nagagawa ko naman ang parte ko bilang kapatid para sa kaniya." "Noong namatay ka, Dad. Aaminin kong nawalan talaga ako ng time para kay Mom lalo na't busy talaga ako sa school, kaya noong inakala kong namatay siya, para akong nasiraan ng ulo, wala na akong ganang mabuhay. Pero salamat sa Diyos dahil buhay pa siya, sisiguraduhin kong babawi ako sa kaniya," pagpapatuloy ko. "At ngayong araw, Dad. Magpopropose na ako sa taong pinakamamahal ko, hindi ko makikita ang sarili kong buhay kapa

Bigla na lang akong naiyak sa sinabi niya. Nangyari na din kasi ito noon nung pinilit niya akong lumangoy. Mabuti na lang andun si Tita Lena ang mama niya. Xander doesn't know how my Dad died at that time. No one knows exactly how but me and my Dad of course dahil kami ang magkasama. "Sing a song if you can." Dagdag pa nito at bakas ang pamumula ng mata niya na parang nagpipigil lang na umiyak.

Ang sabi ng doctor na machine nalang raw ang bumubuhay kay Mom at baka raw hindi pa s’ya sumusuko ay dahil wala pang sinasabi sa kan’ya si Dad. I saw myself when Attorney Sullivan approached Mom next to her, he took out the little thing that contained my Dad’s message. He sounded it and brought it to Mom’s ear. Tears flowed into her eyes before she died in that moment. My mom loves my dad so much kaya alam kong masaya s’yang pumanaw dahil alam n’yang doon makakasama n’ya ang dad ko.

Nakikita ko na unti-unti siyang naniniwala sa mga sinasabi ko. "Huwag ka mag-alinlangan na maniwala sa akin. Dahil ako, handa akong tumulong sa 'yo. Hayts, magpasalamat ka sa Dad ko dahil minahal ka niya. Kasi kung hindi hinayaan sana kitang mamatay." Napahinga ako nang malalim. Umupo ako upang magkapantay kami. "Kahit ikaw ang dahilan kung bakit namatay ang Dad ko ginagawa ko pa rin maging maayos sa 'yo. Kaya magpasalamat ka rin sa akin, maliwanag?" dagdag ko pa.

“Feeling ko malakas si Daddy kay Lord, eh. He lived for a very short while. Five months after the plane crash, my dad died. Feeling ko alam na niya na hindi na siya magtatagal kaya sinulit na niya ang mga panahon na magkasama kami. Siniguro na rin niya na maayos niya akong iiwan. Ginawa niyang legal guardians ko sina Tito Ericson at Tita Carmina, parents nina E. Tapos ayon, he decided to die from heart attack.” “I’m sorry to hear about your parents Ate P,” sabi ko. “Ano ka ba? Matagal na ‘yon, ano. Well, yeah, I still miss them. Hindi naman mai-aalis ‘yon. Pero I know that they are in a better place. Besides, kahit kailan naman hindi ako itinuring iba nina Tito Dad”

"Wish you all the best Dad. Good health of course. Nandito lang ako kahit na pasaway ako sa inyo ni Mom. I love you Dad." Matapos niyang sabihin 'yon ay niyakap niya ang kaniyang ama. Yumakap na rin ang kaniyang ina sa kanilang dalawa. "Salamat anak. But all I want is magkaroon na ako ng apo before I die. Please son. Bigyan mo na kami ng apo. Sabik na sabik na kami ng Mama mo na magkaroon ng apo."