Novel & Cerita My Mom's Cheeks Turn Red Like

Gusto kong magpahinga pero hindi pwede sa sitwasyon kong ito. Umupo ako sa harapan ni Mommy. I sighed when I saw her face. Maayos ang kalagayan niya. May mga kolorete sa mukha at mukhang wala siyang problema ngayon ngunit halata sa mga mata niya ang takot. Takot saan?

Hindi ako katulad ni Dad na nagpapaubaya pero nilinlang pa rin siya ni Dad Zitor. “Son,” Mom called out. She was wearing an apron, perfectly suited for her. Why does she seem different now? She's endearing. Is she trying to bond with me? I mean, she doesn't usually do these things like fixing the collar of my sleeves. She's caressing my face and smiling genuinely. Hinangad ko ang ganitong lambing ng matagal na panahon. “Anong gusto mong kainin?” tanong niya at inayos ang mga gamit ko sa isang sulok.

Kapag naaalala ko iyong nangyari kanina, hindi ko mapigilang mapangiwi at malukot ang aking mukha. Ang kapal-kapal ng pagmumukha niya. "Anak..." Nagtaas ako ng kilay. Hindi ko yata gusto ang tono ni Mommy. Mukhang may karugtong pa ang sinasabi niya at hindi ko magugustuhan. "Daughter dear," paglalambing niya. Nanatili akong tahimik. I was using different stones to massage my face. "You know that I support you naman to be single all your life, di ba?"

Akala ko kapag nagkita kami ulit, I would be fuming mad but instead, I just stared at them like it was nothing. "Aren't you going to say hi to your mother and father?" Mom's voice was light, but her smile was forced. I knew that kind of smile, the one that hides disgust behind sweetness. Katulad ni Nixie, ganoon si Mommy. Kunwaring masaya kapag may nakakakita, pero kapag wala si Maverick, she'd throw tantrums. Minsan pa nga, sinasampal ako nang walang dahilan.

Nanlaki naman ang mga mata nila dahil sa emosyon na pinapakita ko sa kanya. "She's so beautiful and gorgeous, darling." "Bakit mo sa akin sinasabi, dad? Mahal mo diba si mom?" Nakikita ko na namumula ang mukha ni Mom at si Dad naman ay namula din. Makikita mo talaga na mamumula talaga sila dahil mapuputi sila eh. "D-Darling---" Nakikita ko na nahihiya na si Mom sa sinasabi ko ngayon.

She gently wiped the drool from her Baby girl’s face at maingat na kinarga. “Chico, are you okay with walking?” tanong niya sa anak. Hindi niya na kayang kargahin ang dalawang anak. They were five years old already. “Yes, mommy.” Chico looked up. Gabby tried to calm her heart. It was a kid version of the face that was looking up at her from his car’s window. “Mommy, what happened to your face?”Chico asked as he looked at her red cheeks. His gray eyes were worried.

I roared. My face is full of cosmetics! My lips are too rosy, and I hate it! Isama mo pa ang kulay ng eyelids ko, ang cheeks ko, pati na ang nagkakapalang eyelashes na ikinabit rin. Nakakainis! ginawang coloring book ang mukha ko! Kasabay ng pagsigaw ko ay ang pagtigil ng sasakyan. "Elle! Bakit ka ba naninigaw?" My dad asked, brows furrowed.

Pero ang sakit ng mukha ko ay walang-wala kumpara sa matinding kirot na sumasaksak sa puso ko. Nag-angat ako ng tingin sa pintuan. Nakatayo roon si Mom. Walang ni katiting na awa sa kaniyang mga mata. Galit, pagkadismaya, at pag-alipusta lang ang nakaguhit sa kaniyang mukha.

paliwanag ko naman na medyo natatawa. "Ah that's why mukha na syang gurang" Oh alam nyo na saan nagmana si Xiance ng ugali. "Psst hindi naman eh, stress lang si tita" sagot ni xiance sa mommy nya. Oo nga naman stress lang si mommy pero di pa naman mukhang gurang. Sa edad na 40+ mukha nga syang nasa 30 pababa eh. Same sa mommy ni Xiance. Sobrang puti lang ni Tita Lyn compared kay mommy.

Napaigtad ako nang tumama ang mamahaling flower vase ni mommy sa pader, ilang pulgada na lang mula sa balat ng aking braso. Tumalsik ang bawat pirasong bubog nito, nagkalat sa sahig. Malas lang ni dad, wala ni isa ang sumugat sa akin. With a face like a thunder, he slammed his fist down onto the table. His facial muscles are twitching, and he looked at me with those eyes seem to pop out.