My Nerd Ex Wife Tagalog Novels & Stories

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Magkasama kaming magiging successful sa mga profession na pinili namin. ~ “Jiro!” Masayang sigaw ng isang babae na matangkad at balingkinita ang katawan at may blonde na buhok, “I’ve missed you so much!” Mabilis nitong niyakap ang lalake. “Rona.” Mahinang pagtawag ko sa pangalan niya, ngayon na kaharap ko na siya ay parang nawala lahat ng mga salita na pinag-practice ko pa na sabihin.

We grew up together when we're still at Canada Umalis ako doon sa Lugar na iyon, I sighed before leaving the mansion "Fuck" I whispered and massage the back of my neck Ng maka-alis ako doon agad ko g marinig ang iyak I stopped and saw my Wife crying while kneeling Infront of our daughter "Dy is gone anak" she whispered but I still hear it Tumaas ang dalawa kong kilay What the fuck? "Dy" ani ng anak ko at sumulyap sa gawi ko

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

sabi naman ng isa sa kasama namin na agad siyang nakilala. Pero hindi niya iyon pinansin bagkus natuon ang paningin niya sa akin. "Mi esposa." Agad siyang humakbang palapit at huli na para makaiwas ako ng bigla niya akong hilain at mahigpit na niyakap. "I miss you, mi esposa." Mga katagang hindi ko na naman inaasahan. Ngunit sa mga kataga niyang iyon ay randam ko na totoo niyang pangungulila.

"I love you, Hubby." "I love you, Wife. Tuturuan kita mamaya kung paano humalik." Malakas ko siyang hinampas sa kamay. "Ang bastos mo!" tumawa lang siya at kinurot ang pisngi ko. A/N: pa-leave naman ng review at comments 😊

sagot ko agad, pilit pinapantay ang sarili ko sa natural na daloy ng usapan. “Finally,” singit ng babaeng nasa tabi niya. “This is Nina, my wife.” “May pinakilala na rin ang huling Lardizabal,” nakangiting sabi ng babae. Napangiti ako, medyo nahiya ngunit hindi na ganoon ka-tense. “Don’t worry,” dagdag niya agad, nakangiti. “We like you already.” Bago pa ako makasagot, may mga batang sumilip mula sa likod nila—isa, dalawa, tatlo—hanggang sa mapagtanto ko na hindi lang pala sila iilan.

At malandi siyang tumawa "Excuse me" Nagulat ako kaya napakilos ako agad. Nakatayo pa din ako at hindi ko alam kung bakit ayaw humakbang ng mga paa ko. Maya maya may tumikhim sa likod ko "Thats Ashly my girlfriend" Lumingon ako at tiningnan siya ng masama.

Marami akong gustong sabihin, marami akong gustong itanong pero ngayon na narito na siya sa tabi ko ay para bang nakalimutan ko na kung ano ang mga iyon. Being this close to him makes my worries and anger melt. Pero hindi ko alam kung bakit naiiyak ako. “I missed you, my wife,” paanas na wika niya sa punong tainga ko at nag-angat siya ng tingin. Kinintalan niya ng halik ang labi ko—puno ng suyo at kasabikan.

"Ah, yes! This is my wife, Chantria Saavedra Navarro." Namilog ang labi ng lalaki, bakas ang paghanga. Siya na ang nagkusang nag-abot ng kaniyang kamay sa akin pero bago ko pa man iyon tanggapin ay naunahan na ako ni Aziel. "Ikinagagalak ka rin niyang makilala," tiim bagang na tugon niya.