Novelas y relatos de My Possessive Boss

“Tell me, can't you still get over the thing that happened between us-“ “Continue what you say and I will kick your ball out of here," I said intently and violently pulled my arm back. I fought his gaze that has amazement now. Tinaasan ko siya ng kilay. “You don't look like a sensible rich person so I don't know how your employees respect you! If I could only slap you, I would fucking do it! Kung hindi lang kita boss-“ “You can still do it even though I’m your boss,” paghahamon niya. “I won’t mind, Dominique Freya Dela Fuente,”

Napahilot siya sa sentido. "Boss, sa estado mo na 'yan, ikaw ang pinakamalupet na businessman na nakilala ko. Aba, sa tikas at galing mo na halos katakutan ka, maging pulis dahil sa pera at impluwensya mo ay kulang na lang tawagin kang Mafia Boss, ay nagagawang pasakitin ang ulo mo ng isang pipitsuging babae lang? Sabi ni Empoy. "Hindi mo naiintindihan Empoy." sabi in Drake

paghingi ko ng paumanhin sa kanya. “Hindi kasi kita matiis na maiwan sa opisina ng nag-iisa.” sagot ni Boss. “Alam mo? Full of contradictions ka talaga. Sa nakita kong ayos ng condo mo, minimalist ka pero moderno ang mga gamit mo dito. Kaya lang walang pctures ng family mo. Mag-isa ka lang dito? Hindi ka natatakot?” “Solo lang po ako dito. Mag one-year na!” sagot ko.

Napakunot-noo ko, nagtataka kung bakit ako hinintuan ng kung sinumang sakay ng mamahaling sasakyang iyon. Napagkamalan niya ba akong pick up girl? Papatulan ko na ba ang ganitong taktika? Totoo nga siguro ang kasabihang kapag gipit ka sa patalim ka na kakapit. If this is the only for us to survive, bakit ko pa palalampasin, ‘di ba? Magsasalita na sana ako nang magulat at mapanganga nang pagbaba ng salaming bintana ay tumambad ang guwapong mukha ng Boss ko, I mean, former Boss, since I was fired from his company.

“Yes, definitely.” Habang tumatango ay napapaisip ako. Bakit parang siya na itong boss sa aming dalawa? Bakit parang nagagawa na niya akong pasunurin sa kagustuhan niya? Iba na talaga ang epekto niya sa akin.

"I hacked it and already send the footages to your email. What's with that clip dude? By the way the gang is here by my side when you told me to hack it, so definitely they saw that gorgeous lady in the footage and they--- WHAT? biglang sigaw ko sa kausap ko sa phone, di na pinatapos ang iba nya pang sasabihin. Iniisip ko pa lang na pinagpapantasyahan nila ang pagmamay-ari ko ay kumukulo na ang dugo ko at gusto kong pumatay... Tell them to stop fantasizing her because I- WILL-KILL-THEM-ONE-BY-ONE! Understood? Madiing bigkas ko sa bawat salitang nais Kong iparating sa gustong umagaw sa pagmamay-ari ko kahit pagpantasyahan sya ay hindi pwede. And also tell them that she is mine! and mine alone

Nang makabawi ay natawa na lang ako. “Damn it, Strawberry! Nagtatanong ka pa! How many times do I have to tell you! I own you! Akin ka sa ayaw at sa gusto mo!” "Boss lang kita! Boss kita hanggang sa matapos ang usapan natin! Boss kita hanggang sa matapos ang taon na ito! Hindi mo ako pag-aari at lalong hindi mo ako puwedeng pagbawalan na kausapin si Rico! Bakit ka ba nagkakaganyan? Bakit!"

His playful expression vanished, replaced by a cold, protective glare as he realized Zake wasn’t just my boss—he was a predator claiming territory. "Addie?" Xander’s voice lost its warmth, turning sharp. "Why is your boss holding you like he owns you? Let her go, Mr. Craige." Zake didn’t flinch. Instead, he pulled me even closer, his thumb grazing the collarbone of my dress in a slow, deliberate provocation. He looked at Xander not as a person, but as a nuisance he was about to swat away. "Possession is nine-tenths of the law, Mr. Corvus," Zake said, his voice smooth as silk but dangerous as a blade.

"Gabriel, nakakahiya..." "Dapat lang na makita nila 'yan," sabi ni Gabriel, ang boses ay mababa at possessive. "Para alam ng lahat ng empleyado dito... lalo na ng mga lalaking waiter na panay ang tingin sa'yo... na bawal ka nilang pormahan. Dahil ang Boss ang nagmamay-ari sa'yo." Tinabig ni Mia ang kamay niya. "Hindi ako bagay, Gabriel! Tao ako! At hindi mo ako pag-aari!"

Pinunasan niay ang luha sa pisngi nito na patuloy sa pag-agos at ngumti sa dalaga. “Now, you’re mine. At alam na ng lahat ‘yon. Everyone knows who owns you, Crystal.” Ngumiti ito sa kanya. “Aren’t you that possessive?” “I am.” He shrugged his shoulders. “I am just guarding what’s mine.” "Hmm..." She smiled. Hinila nito ang kanyang tie at ngumiti. "My posessive ex-husband?" "Not an ex anymore." Pareho silang natawa. Whatever it is, as long as she's his, he's fine being called possessive. Because that is who he is. Territorial.