My Possessive Boss Novels & Stories

“Ako ang boss kaya kung gusto kong mag-absent. Aabsent ako. I insist kahit anong dahilan mo ihahatid pa rin kita. Balikan ang sabi mo balikan lang tayo.” Napawaang ang labi ko hindi ako makapaniwala iyon ang isasagot ni Mattheus sa ‘kin. Bakit kailangan n'yang bumuntot? Ano ba kami. Para naman official kaming mag-jowa kung umasta. let's say, mag-boyfriend kami pero hindi pa rin iyon basehan para abalahin niya ang sarili sumama. Sobra possessive na wala sa lugar kahit kumpanya pababayaan talaga naman immature lang.

“No wonder you—” Hindi na niya natapos ang salita dahil biglang bumagsak ang isang ashtray sa mesa, malakas ang tunog na parang kidlat na gumulat sa lahat. The Boss leaned forward, resting his elbow on the desk, his dark eyes narrowing at the screen. “She belongs to me,” he said, every word dipped in steel. “And I won’t allow anyone to even think they can touch her, not Ysabel, not anyone.”

hindi pa rin siya makapaniwala na mula ng magsimula siyang matrabaho sa MGC ay ngayon lang niya nakausap sa malapitan ang boss niya. Niyuko niya ang ulo niya sa mesa at pinikit ang mata. Naubos yata ang buong lakas niya sa ilang minuto lang na pag-uusap na iyon. Maya-maya pa, pumasok sa isipan niya ang mga haplos ng boss niya sa katawan niya at pati na ang hininga nitong tumatama sa balat niya. Kumunot ang noo ni Wommie at napaupo ng tuwid.

she admitted in in a controlled voice trying to concealed her nervousness. "Let me dried your hair, baby," he said as he signaled her to sit on side of the bed. Pinabayaan nalang si Owen na tuyoin ang kanyang buhok gaya ng lagi nitong ginagawa noon mga bata pa sila. Actually, she missed him doing it. She still can remember noon mga bata pa sila na Owen always volunteer to towel dried her hair. At gustong-gusto pa nitong suklayin ang mahaba niyang buhok. But things have changed, may kanya-kanya na silang buhay at bahay ni Hero. Simula na maging CEO ito ng Decini Shipping and Cruise Line ay madalang na silang nagkikita, magkausap or magsamang dalawa. "What are you thinking, baby?" biglang

That is true, bakit naman ako magiging masaya kung ang possessive non na pakinggan. Damn you, pussy. Calm down, you borikat!

mas mabigat na ang boses ni Travis ngayon. Iniisip ba ng lalaki na susulotin nya ang kayamanan nito? Eh ni wala nga sa utak nyang ni piso ay humingi sa lalaki dahil natuto syang kitain ang pera at hindi hintayin na tamaan sya sa ulo ng kayamanan. Bahagya siyang tumango, pero halatang hindi kumbinsido. Napabuntong-hininga si Travis, “I don’t share what’s mine,” paliwanag nito, mas mabagal na ngayon ang pagsasalita. “I’m possessive with my things… especially if it’s something personal.”

Kaya siguro ganito na naman ito magsalita. Napakapossessive ang datingan niya na akala mo talaga pagmamay-ari niya pa ako. "Hindi ko na kaya ‘yong simpleng 'boss at employee’ na 'to," mariin niyang sabi. Huminga siya nang malalim, parang pilit pinapakalma ang sarili. "Lalo na ngayon na nagbabalik ka na,Lalyn." Biglang lumambot ang boses niya, pero mas ramdam ko ang bigat."Because the truth is…"

Aware ang dalaga na sa generation na kinabibilangan niya ay uso na ang Fubu, yung tipong chukchukan lang pero walang pagmamahal. But she's confused about how his boss acts toward her. Maraming mas maganda sa kanya na pwedeng kahumalingan ng lalaki, kaya naman hindi niya ito pinag-aaksayahan ng panahon dahil wala naman siyang ibang mapapala kundi ang pangba-bash ng mga katrabaho at fans ng nyebe nyang boss outside. Oo, may fans ang boss niya since sikat siyang CEO billionaire sa buong mundo.

Tumayo ako para lapitan ito ngunit agad na humarang ang Boss ko sa pagitan namin at agad na hinaklit nito ang braso ko. “Ah! Oo nga pala, you can go anywhere you want even in exclusive places like here. Masarap ba ang perang hindi mo naman pinag hirapan? Siguro, target mo naman ngayon si Mr. King. Nakaka-diri ka. Stay away from me!” Mabibigat ang salitang lumabas sa bibig ng Boss ko na mas lalong nag pahagulhol sa babae. Nais ko sana itong lapitan upang aluin, ngunit mahigpit na nakahawak sa braso ko ang Boss ko at dahil sa sobrang higpit nun ay inihanda ko na ang sarili na makitang baka mamaya ay mag pasa ang hawak nitong braso ko. “L-Lee, you don’t u-understan...” Naputol ang pag sasalita

Reklamo ko pa. "Just walk." Bossy niyang sabi saka hinawakan ang kamay ko. Tumingin ako sa kanya. Straight lang siyang nakatingin sa daan. Ang tangos ng ilong niya, tapos mestiso pa. Pati 'yong katawan niya, ulah-lah. Yung labi siya, medyo pinkish. Sarap dampian ng halik. Pero ang ipinagtataka ko, bakit kapag ako ang kasama niya ay parang nagiging possessive siya at para bang may nararamdaman na siya sa akin na dinedeny niya lang sa sarili niya.