My Rainy Days Mga Nobela at Kwento

Gabriel’s POV May mga araw talagang kahit ayaw mong balikan, kusa pa ring bumabalik—kasabay ng ulan. Nakatingin lang ako sa labas ng bintana ng opisina ko, pinagmamasdan ang mabagal na pagbagsak ng ulan sa salamin. Tahimik ang paligid, pero sa loob ko, parang may naglalaban-labang alaala. Ganitong-ganito rin ang panahon noong huli ko siyang iniwan. Ulan. Lamig. At isang pusong piniling saktan.

'to wala na ba siyang ibang paraan na maisip, kundi ang ipagkaloob ako? Siguro nga, hindi ko siya masisisi, dahil kasalanan ko rin naman kung bakit mag-isa siya ngayon. Nandito na rin ako sa lungga na 'to. Wala akong ibang pagpipilian kundi tulungan siya sa gusto niyang mangyari. Ito na ang tamang oras para ibalik ko sa kanya ang lahat nang paghihirap niya noon. Pagbabayaran ko ang lahat ng mga magagandang ginawa niya sa akin. Nagtungo ako sa kama. Hinahanap ko ang gamit ko Lalo na ang cellphone ko. Ngunit, kahit saan man nakin hanapin ay kahit anino lang ay hindi ko makita. Maya-maya pa, bumuhos ang malakas na ulan. Naghatid ito nang matinding lamig sa aking puso. Nakatanaw ako sa labas, k

Wala akong laban dahil kinasal siang dalawa. Rainy is a woman of her words. Mataray at nangangatwiran kapag tama, pero hindi siya gagawa ng bagay na ikakapahamak at ikakasira niya. Kaya sinamantala ng lalakeng iyon ang kahinaan ni Rainy. He used her debts para mapapayag ito at mapapirma. Kung sana, ako ang tinawagan at hiningan niya ng tulong NG mga panahong iyon--- hindi siya matatali sa kasal na hindi niya ginusto.

*****RAIN***** HINDI NAGING madali ang mga sumunod na araw para kay Rain lalo pa't pakiramdam niya'y pasan-pasan niya ang mundo sa sobrang bigat ng kalooban niya. Imagine Jackie and her were fighting for something she doesn't know, her friend just suddenly changed and built a rage for her for something she wasn't aware of.

Tanong niya at patuloy lang na nasa screen ng computer ang atensyon. “Rain,” tawag ni Jam mula sa kabilang linya, marahan at may pag-aalangan. “It’s been a while, it’s me… Jam Aris Gray.” Saglit na natigilan sa pagtipa sa keyboard ang kamay ni Rain dahil sa narinig, hindi niya akalain na tatawag ang isang Jam Aris sa kaniya. Napabuntonghininga siya at napatingin sa oras, bago siya muling nagsalita.

Kaagad ko siyang nilingon pero hindi na ako nagsalita pa. "You know, I love rainy days," pagpapatuloy pa rin niya. "Minsan mabigat sa d*bdib kapag umuulan, pero ang ganda. Ang ganda kasi parang gumagaan ang d*bdib mo. Para bang kahit papaano nababawasan ang problema mo," hindi aki kumibo. Nanatili lang akong nakikinig sa kanya.

Hindi na siya makapag-isip ng maayos and just wished to dissapear. It was like the sky knew what she was feeling, the color gray looked so depressing just like what she was feeling at the moment. Napatingala siya sa maulap na kalangitan, sakto naman na may naramdaman siyang patak ng tubig na tumama sa kan'yang mukha. It was starting to rain, Madeleine never liked rain but at this time she felt like the rain became her ally, her friend she could share all her pain and feelings.

Tanong niya at patuloy lang na nasa screen ng computer ang atensyon. “Rain,” tawag ni Jam mula sa kabilang linya, marahan at may pag-aalangan. “It’s been a while, it’s me… Jam Aris Gray.” Saglit na natigilan sa pagtipa sa keyboard ang kamay ni Rain dahil sa narinig, hindi niya akalain na tatawag ang isang Jam Aris sa kaniya. Napabuntonghininga siya at napatingin sa oras, bago siya muling nagsalita.

How crazy of me? After an hour thinking crazy things and kung sino talaga ang kasama mamaya ni Chad, I stood up, wala na akong ganang magtrabaho buti na lang wala na akong meeting with the client. *** The silence welcomed me as I opened the door in our condo. Syempre alibi ko lang na kuya invited me for dinner para hindi naman ako magmukhang kawawa habang siya nagpapakasaya sa piling ng babae niya.

Maya stood by the window, watching the rain pour steadily down, the soft light of the late afternoon filtering through the droplets. There was something peaceful about the rhythm of it, something that calmed her unsettled mind. But today, peace was fleeting. After all the decisions she had made in the past few days, today felt like the calm before the storm.