My Sweet Piano Mga Nobela at Kwento

“Ito ay isang kasiyahan! Hindi ko na ipapatugtog ang kantang ito! Magiging insulto ang piyesang ito kung tutugtugin ko ito!” "Salamat kay Mr. Steele, nagkaroon ako ng pagkakataon na tamasahin ang pagganap ng isang piano master nang malapitan!" Ang piyesa ay mga apat at kalahating minuto ang haba, at sa loob ng apat at kalahating minutong ito, tumibok ang puso ng lahat habang nakikinig sila sa himig na nagpaluha sa kanilang mga mata!

"Maliit na pulubi, alam mo ba kung gaano kamahal itong piano? Bakit mo ito hinipo gamit ang iyong maduming kamay? Maganda ang aking mood ngayon kaya pinayagan kita pumasok dahil sa kabutihan ng aking loob. Sa totoo lang, hindi ka karapat-dapat na makapasok dito. Kung hahawakan mo ulit ang piano, sasabihin ko sa mga magulang ko na sinira mo ito at ipapabayad ko sa iyo!" Nanginig sa takot si Eira pagkarinig kay Brooke. Paano siya makakabayad para sa isang mahal na piano? Madalian niyang sinabi, "Hindi ko na po hahawakan. Hindi ko na gagawin ulit." Sabi ni Brooke habang nakaupo sa harapan ng piano, "Nauuhaw ako. Kuhaan mo ako ng tubig."

Galit ba siya tapos ipapa-play niya ako ng piano para maayos mood niya? Pagbukas niya ng pinto, napasinghap ako. Katabi ng white grand piano ay isang napakalaking bouquet ng roses—sobrang dami, bright red, at nakaka-shock sa ganda. “What… what is this?” nauutal kong tanong. “Valentine's Day gift,” simple niyang sagot, lumapit sa piano at kinuha ang isang elegantly wrapped box na hindi ko man lang napansin kanina.

Maganda ito, may maliit na stage sa harap may mga music instruments. Gitara, ukelele, piano at iba pa ngunit wala roong drums, baka pangchill music lang ang pwedeng itugtog. Umupo kami ni Nate sa upuang nasa sulok, maganda ang designs ng shop nakakachill. Nawala tuloy angpagkainis ko. Umorder si Nate. Tama nga siya mayroon ditong iba't ibang cupcakes and cakes. Limang klase ng sweets ang dala ni Nate. May pie meron ding cupcakes at mini cakes.

Mabilis na nagbago ang mood nito. “Here, hold my phone. Pambata ’yan.” “Wow, Piano . . . I like this one, Tita,” nakangiti nitong sabi sa akin. “Thank you po.” “I know and you’re welcome,” I said as I kiss her head. Hinayaan ko nga itong maglaro ng piano games sa phone ko. Ako naman ay tamang nakinig na lang muna ng music sa iPod ko. Hindi sinasadyang napalingon ako kay Dave. Nailang akong bigla nang napalingon din ito sa akin.

Sa pagpanhik ko ng malaking double door ay bumungad agad ang malaking piano na kagaya ng nasa mansyon nila sa Santander. He must be the pianist. Doon ko naalala si Faith at ang malaking bass guitar na nasa likod niya noon. They must have a strong connection to their music, which is a good combination. Isang pianist at double bassist, napakagandang tingnan. Hindi ko alam kung bakit naiinis ako ngunit hindi ko pinansin ang nararamdaman ko. Pagod lang siguro ako.

Namumungay ang mga mata niyang may bahid ng lungkot nang tumitig sa akin. You’re the right time at the right moment You’re the sunlight, keeps my heart going Mababaw lang ang pagkakanta niya kasabay ng marahang pagtipa sa piano. Ngunit perpekto ang bawat vibrato at falsetto. There's no words to fit the magical music of his voice matched with perfect soft features. Oh, know when I’m with you, I can’t keep myself from falling Right time at the right moment It’s you

Na-miss niya bigla ang makulit na kaibigan nang makapasok sa loob. Mas pinili niya ang piano na gamitin. Napalingon siya nang pumasok si Manang Belen. May dala itong juice. Makikinig din daw ito sa kanya. Tutal wala pa naman daw na gagawin. Naupo ito sa couch na naroon. Una niyang tinugtog at kinanta ay ang paboritong Everytime ni Britney Spears.

Ang musika ay may halong lungkot at pag-asa, parang liwanag sa gitna ng dilim. Kasabay ng huling nota ng piano, muling bumalik ang boses ni Ellaine, mas malambing, mas emosyonal, parang pinaghalo ng langit at lupa ang bawat salita. Naging iisa ang tinig ni Ellaine at nang misteryosong piyanista, na nagpakalma sa lahat ng naroroon. At nang muling bumalik ang mga ilaw, sabay-sabay na nagulat ang mga bisita. Dahil sa harap ng malaking white grand piano, nakaupo ang isang babae na

Kumapit na siya sa braso ni Ryker at pumasok na sila sa loob. Inilibot agad niya ang tingin sa magarbo at malawak na sala, sa elegente at halfmoon style na hagdan. Mga figurines na sa unang tingin pa lang ay naghahalaga ng milyones. Gayon din ang carpeted na sahig na ang lambot tapakan. At ang nakaagaw ng pansin niya na isang grand piano sa may left side ng sala. "Sa'yo ang piano na 'yun?" tanong niya kay Ryker na may kislap sa kaniyang mga mata. "Marunong ka?"