Na Lang Or Nalang Mga Nobela at Kwento

(PRESENT) KHALESSI MONDRAGON “Hoy! Tulala ka diyan?” sigaw ni Lana, saka ako hinampas sa balikat ko. Napasimangot naman ako dahil sa sobrang lakas ng pagkakahampas ni Lana sa balikat ko. Siguro kung mabigat lang ang mga kamay ni Lana, e baka natadyakan ko na ang babae. So far, sobrang gaan ng mga kamay niya, na kulang na lang ay hindi mo maramdaman.

“Don’t small the probinsyana, Renz, I told you, ha!” “T@ngina mo, Luz!” “M0therf@cker!” “Hoy hindi yun kasali!” “It’s sad to belong!” “Sabi ko hindi kasali yung tangina.” “I said, it’s sad to belong, m0therf@cker!” “Anghel sa mga langit, yawa na!” “Angels Debil!” Hindi ako makakain sa kakatawa ko sa kanilang dalawa. Saka lamang ako sumubo ng matapos na silang magkulitan.

buti na lang ay nakayari kami ng hindi ito nasira. "mamaya ulit, ha! i love you!" "i love you too..."

Ang pusoo koooo oxygeeeeen pleaseee "Ako lang kasi ang avail kanina po Sir, kaya ako nalang po ang pinadeliver" magalang na sagot ko. Kailangan kong mas maging magalang dahil amo pala sya ni Mama. "Cut that 'po' word" sabi nya.

Nakangiting wika ko nang makahiga kami sa kama. "Ako po ang magle-lead ng prayer natin, Mama." Turan ni Nala habang naka-tingin sa 'kin at naka-ngiting hinawakan ang mga kamay ko gamit ang maliliit niyang kamay. "Lord, thank you po sa mga biyaya na ipinagkakaloob mo po sa amin ni Mama. Gabayan niyo po kami sa mga desisyong aming gagawin. Sana po, Lord, kung nasaan 'man si Papa ngayon ay masaya at ligtas siya. Heto po ang aming dalangin sa pangalan ni Hesus, amen."

at mesa lang ang pagitan "Bakla ka alam mo namang nagtitipid ako diba" "Don't worry..my treat" napangiti ako.. "Hindi kita hihindian" Napangiwi siya habang sinisimulan ang pagsandok.. "As I expected Yanna ..alam kong makapal Mukha mo" I laughed.. "Bawal tumangi sa grasya sabi nga Nila" "Tss...nandamay ka pa...alam kong kahit walang ganyang kasabihan ay hinding-hindi ka naman talaga tatangi"

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Pagtango na lang ang naisagot ni Alma. Binalingan ko si Nanang na halata sa mga mata ang magiging pangungulila sa akin. "Nang" tawag pansin ko sa matanda. Ginawaran naman ako nito ng malungkot na ngiti. "Sigurado ka na ba dito? Mahirap ang buhay sa Manila, Istel" "Opo, uuwi din po ako pag may bakasyon o holiday, Nang" agad ko s'yang niyakap pagkatapos sumagot. "Babalik po ako, Nang"

pangbubula niya sabay kuha ng dalawang mabibilog, nagkikinisang, nagtatabaang, at nagsasarapang mansanas. Napangiti naman ako at napatango. “Maraming salamat, Aleng Lorna. Alam na alam niyo talaga ang gusto ko.” “Nakalulungkot lang dahil hindi ka niya gusto,” panghuhugot niya. “Si Aleng Lorna talaga,” aniya ko. “Huwag mong bigyan ang nanay mo, Niah. Maliwanag ba?” Tumango naman ako. “Opo, maraming salamat po, Aleng Lorna.”

"ENG SHEREP!" "AKIN 'YONG NAKATUXEDO!" "NAKATUXEDO NAMAN SILANG LAHAT GAGA!" "WHICH MEANS THEY'RE ALL MINEEE!" Napahilamos na lamang ako sa aking palad, umagaw ang mga tili nila ng atensyon sa madla. NAKAKAHIYA!