Nahimatay In English นิยาย & เรื่องราว

Tanong ko rito habang nakatingin ako sa tengang pusa nito. Tinaasan naman ako nito ng kilay. "I'm Harithus, the time traveler. And I am not a freaking cat." Jusko pati ba naman dito ume-english pa? Kanina pa kasi ito. Akala ko si Cayden lang yung english ng english pero pati din ito. Sinabi niyang time traveler daw siya. Ibig sabihin, nakakapunta siya sa nakaraan at hinaharap.

I almost got chills. Umiling ako. "I am just trying to correct you. Wrong use of words." Sagot ko at matamis na nginitian ko si Cayden kahit yung totoo eh gusto ko na talagang sumimangot. "Welcome back, your highness... Ciao!" Saad ko pa at nagcourtsy pa ako at nagwave goodbye. Nakangiti akong pumanhik sa aking silid and I left all of them dumbfounded.

Alam niyang hindi siya nababagay sa lugar na iyon dahil sa isang hamak na kumbento sa labas ng unit na iyon ang lugar na itinakda sa kanya ng Diyos. “What is you talking about, Elainne? You rich now, very, very much,” kastig ng Tiyahin niyang bakas na bakas sa tinig ang kasiyahan. “Nagsasanay na akong mag-english para naman kapag nagkita kami ng mga Imperial ay hindi ako pulutin sa kangkungan.”

“I tried to love you. There’s a difference.” Tahimik. Ramdam ni Arcturus ang bigat ng hangin, parang bawat salitang binitiwan niya ay may katumbas na sugat. Ngunit kailangan na niyang tapusin ang lahat. “Go home, Nathalie,” mahina ngunit mariin niyang sabi. “You need help. You’re not thinking straight anymore. This—” itinuro niya ang pagitan nila, “—this is over. You’ve become someone I can’t even recognize.”

Tahimik. “Cayden?” mahinag tawag ni Mayumi. “Hmm? Bakit?” “Salamat sa tulong mo.” Tahimik ulit. Pagkalipas ng ilang minuto, marahang lumapit si Cayden. Inilapit ang palad sa kamay niya sa ibabaw ng kumot. Pinisil ng bahagya para ipadama na naroroon lang siya. “Good night, Mayumi.”

“At tumatanggi ka ba sa sitwasyon mo?” Tahimik. Mabigat. Walang panalo. Huminga ako nang malalim, saka dahan-dahang bumaba ng sasakyan. Paglapag pa lang ng paa ko— Ramdam ko agad. Ibang mundo. Malawak ang lugar. Tahimik. Pero hindi ‘yung peaceful—kundi ‘yung controlled. May mga ilaw sa paligid, pero sapat lang para makita ang daan.

Tahimik si Ethaniel. Unti-unti siyang umupo sa tabi ng kuya niya. “Miss ko na siya…” bulong niya. At sa simpleng salitang iyon— parang bumalik lahat. Ang sakit. Ang kawalan. At ang katotohanang kahit gaano katagal— may mga sugat na hindi na gumagaling. Napayuko si Jayden. “Ako rin…” bulong niya. Tahimik.

Tahimik. Pagkatapos— mahigpit na sumagot si Christian. “What do you want?” Bahagyang natawa ang boses. Ngunit walang saya roon. “Straight to the point.” Tahimik. “Just like Amara.” Nanlamig muli ang paligid. Dahil muli nitong binanggit ang ina niya. At bawat pagbanggit nito— parang may lihim na unti-unting nabubuksan.

Nakatingin lang s'ya sa asawa dahil hindi n'ya alam kung ano ang sasabihin sa babae ngunit ng mahimasmasan ay ipinilig n'ya ang kan'yang ulo at mahinang natawa. "So, how are you related to Altagracia Empire in Sorrento?" "That's me Cayden! You are talking about my empire in Italy!" mabilis na sagot ni JM na ikinaawang ng kan'yang labi. "Fvck! So, are you telling me that you are a business billionaire tycoon in Italy?"

Ang ngiti niya ay parang ahas na handang tumuklaw anumang sandali. “Sige, hindi ko na hahawakan,” sabi niya habang itinataas ang dalawang kamay na parang sumusuko. “Pero pinapapunta ka ni Dad. At isama mo raw ang magandang binibini. Hindi ako pwedeng sumuway.” “Umalis ka,” mariing sabi ni Tygar. “Turuan mo nga ako,” mapanuyang tugon ni Damien. “Hindi ba kita tinuruan noon kung paano maging tao?” malamig na sagot ni Tygar. “O kailangan pa kitang turuan kung paano maging hayop?”