Tahimik In English 소설 & 이야기

“We’re ready to escalate anytime.” Tahimik siya. Hindi man lang lumingon. Pero naririnig ko ang lalim ng paghinga niya. Para siyang leon sa dilim—tahimik, pero naghihintay ng tamang oras upang umatake. “I want them ruined. But not yet.” Napakunot ang noo ko. “Not yet?” “I want them to know it’s coming,” malamig niyang sagot. “Let them breathe. Let them pretend they’re safe. Then… we strike.”

“It changes in small moments.” “In small choices.” “In small courage.” “In small faith.” “In small hopes.” Tahimik. “Totoo pala,” dugtong ko, “na hindi mo kailangan ng grand miracles." “Hindi mo kailangan ng malaking signs.” “Minsan, isang tao lang.” “Isang kamay lang.” “Isang yakap lang.” “Isang ‘andito lang ako’ lang.” Tahimik. Napatingin ako kay Evan.

Tahimik ko namang pinagmasdan ang kaniyang galaw ng lumiban siya sa kabilang upuan at naupos saaking harapan. Ngumiti siya saakin. “Kain na tayo love.” aniya na nilagyan na ng ulam ang plato ko at kaniyang plato. Wala naman akong imik na tumango sakaniya. Subukan niya lang magkamali ng reaksyon sa oras na tikman niya ang luto ko ay lagot talaga siya saakin. Pinauna ko siyang sumubo. Tahimik niyang nginuya ang pagkain at saglit pang natigilan bago tila nahihirapang nilunok ang kaniyang pagkain.

Zack… Tahimik niyang tawag sa pangalan ng binata saka dali-daling kumilos mula sa pagkaka upo sa buhanginan upang lapitan ang lalaki. “Fait-’ “Where the f*ck have you been? Akala ko ba mabilis lang kayong papalaot? Do you have any idea how worried I was? Papatayin mo ba ako sa pag aalala? Ak- akala ko kung ano nang nanyari sa iyo, akala ko wala ka na, I was mad at you but I never want anything bad happen to you! I was just mad because of what you did last night, I was mad at you because of what you did to me three years ago, I was mad because I wanted to forget you, I wanted to move on pero hindi ko magawa, gusto kong kalimutan ka, pero hindi ibig sabihin noon na gusto kong mawala ka, so whe

Tahimik ulit ang mesa. Hanggang sa— isang maliit na boses. “Kuya TJ?” Napalingon ako. Isa sa mga anak ni Tito Harvey. “Mas magiging safe na ba?” Tahimik. Mas tahimik kaysa kanina. Hindi ito investor question. Hindi ito technical. Diretso. Napangiti ako nang bahagya. “Yun ang goal,” sagot ko. Tahimik siya sandali bago ngumiti. “Good to hear...”

Tahimik, simple, pero totoo. Pawang mga papuri lang ang lumalabas sa bibig niya, at kahit alam kong minsan ay nakakaumay ang sobrang lambing, ramdam kong hindi ito fake. Mukhang sinusubukan talaga niyang kunin ang loob ko, one word at a time.

Tahimik siyang umiyak pero mas lalong sumasakit ang lalamunan niya at tila ba naninikip ang dibdib niya. Minsan na lang siyang nagmahal, minsan na lang siyang nagtiwala, minsan na lang siyang naging masaya pero sa taong papatayin pa siya. Ito na ba ang karma niya sa pagpatay ng mga kapwa niya?

Tahimik. At doon siya natigilan. Kasi kahit siya—hindi alam paano sisimulan. Napapikit ako nang mariin. “Alam mo kung ano ang masakit?” bulong ko. Tahimik siya. “Hindi yung pangalan.” Napatingin siya agad sa’kin. Kalmado ako. Too calm. “Yung pakiramdam na akala ko ako yung kasama mo ng gabing iyon.”

Tahimik. At pagkatapos… Bahagya siyang ngumiti. “At the age of five…” Mahina niyang sabi. “…I was already hacking school systems.” Nanlaki ang mata ng mommy niya. “WHAT?!” Napatawa si Eli. “Kidding.” Tahimik. “…Half kidding.” “ELI!” Tumawa siya nang mahina habang iniinom ang gatas. Pero sa totoo lang…

“Po?” Tahimik siyang napabuntong-hininga bago dumiretso sa punto. “Ikaw ba yung babae na nasa ilalim ni Sir Levi?” Sabi niya "Yung kutis mo kasi, alam kong ikaw talaga yun HAHAHAHHAH"