Nahimatay In English นิยาย & เรื่องราว

Tahimik. At sa unang pagkakataon— Hindi agad sumagot si Adrian. “Does it hurt?” tanong nito, mahina. Napatawa si Lena—mapait. “Hindi niyo alam?” Lumapit si Adrian. “Tell me.” “Masakit,” sagot niya. Tahimik. “Seeing her…” dagdag niya. “Seeing you with her…” Hindi niya natapos ang salita.

“Do you even understand that?!” “Parehas tayo!” dagdag ni Wyatt. “Sira na pangalan natin!” Tahimik akong naglakad pababa ng hagdan. At nang mapansin nila ako ay bahagyang humina ang ingay. “Atalia,” mahinang sabi ni Damon. Nagkunwari akong nag-aalala. “Anong nangyayari?” Lumapit agad si Mara sa akin na parang mababaliw na.

Natawa ang binata sa naging reaksiyon niya. Hindi siya nakapagsalita agad dahil sa sobrang gulat. Hindi niya ito inaasahan! "Why?" Ash raised his brows. "Kung lalaki ba talaga siya, pupunta ka sa kanya at iiwan mo ako?" Malakas siyang natawa at hinampas ito sa braso. "Sira." Yamirah is satisfyingly happy now. She tried to find herself, to search for her worth, her purpose and happiness. Little did she know she cannot find it anywhere in the world, but in him.

Tahimik ko lang siyang tinititigan, pinapanood kung paano unti-unting nawawala ang tapang sa postura niya. "M‑mahal mo ba?" halos hindi niya masabi. May punit, may takot, may sakit. "Mahal na mahal, Atlas..." sagot ko, mahina pero totoo. "Fuck...!" Napamura siya, inis, desperado, at napaupo sa tabi ko na para bang nadurog ang tuhod niya. Sandali siyang natahimik, bago muling nagsalita-halos pabulong pero puno ng puot.

Halos tibok nalang nang puso ko ang naririnig ko sa bawat hakbang ko. “Hyde?” Yinakap nito ang isang babae na siguro’y kaedaran din ni Mama tsaka nakangiti ang mga ito sa ‘king lumingon. “So wife, this is Nimby.” ani nito na ikina lapad nang ngiti nang ginang. “Nice to meet you Nimby, I’m Hyde just call me Mommy alright? Bakit pangalan pa ni Bleatish ang ginamit sa simbahan umalis tuloy ako.”

Lahat ng tao rito ay tila kabilang sa mundong hindi ko kailanman naging bahagi. Bigla akong kinabahan. At sa unang pagkakataon ngayong gabi... Naramdaman kong wala ako sa lugar. Parang napansin iyon ni Damien. Dahil bahagya siyang yumuko. At sa mahinang boses ay nagsalita. "Relax." Napakurap ako. "Ano?" "You're doing fine." Nanlaki ang mga mata ko. Si Damien ba talaga iyon?

Oagmamalki nitong sambit. " Walangya!! Yun lang nainlab kana ng todo todo sa babaeng yun!" Sambit ko habang di makapaniwala. " Ano bang English Niya?" Tanong Naman ni Rade. " Madami e diko ma Isa isa, pero Yung naalala ko lang ay Yung ARE YOU CALLING ME NOOD e yan lang naalala ko" sambit nito habang nakakunot ang noo niya.

sabay abot ko rito ng bayad. "Teka lang iha kukuha lang ako at nasa loob ang pinamili ko." Habang nagaantay ako nagulat akong may tumawag sa akin. "Hoy Calista Kesh!" malakas na sigaw nito. Translation: Konnichiwa- Hello (mas ginagamit ito bilang pagbati ng good afternoon or good noon) Hai- Yes/okay. Hajimemashite! - Nice to meet you (for the first time)

Mayamaya ay compliments nito. Isang maaliwalas na ngiti naman ang kaniyang naging tugon. "Thank you for the compliments." matatas na wika niya sa wikang English na parang may gumuhit sa kaniyang isipan. Isang bagay sa nakaraan ang bumalik sa ala-ala niya. ~~~

litanya ko kasabay ng pagyakap sakin ng mahiaitan. “I love you, Faith… magpapagaling ako at tatapusin ang gulong ito… hindi ko hahayaan na makagisnan ng anak natin ang ganitong buhay” wika Zaitan na ikinangiti ko at niyakap rin siya ng mahigpit.