Novel & Cerita Nahimatay In English

saad ni Almira samin " thank you " saad ni Mattiana " sige hyung una na kame sadista kase tong si Almira" saad naman ni Keane samin. " sige ingat kayo ah " saad ni Mattiana tapos bumaling sa akin ang paningin nya. napa ngiti na lang kame sa inasal nang dalawa sa amin... " Lhorton gutom na ako " saad ni Mattiana habang hinihimas himas pa ang tiyan nya. Nako mukhang gutom na sila ni Baby!

Hindi niya napansin na may nararamdaman na pala ito dahil hindi nito hinahayaan na mapansin niya iyon. Ilham, siya ang tipo ng taong hindi kang hahayaan na masaktan at mahirap. He will give everything that will make you happy kahit ubos na ubos na ito. Sa lahat nang ginawa ni Ilham sa kanilang mag-ina never niyang nasuklian iyon.

sambit nung maputing bakla. "Oh f-ck si Atarah!" na wika niya nang maalala niyang pinapasundan ni Rare si Atarah sakaniya. Pero lubos ang pagtataka niya kung paano siya napunta sa damuhan eh ang pagkakaalam niya naman ay papunta na siya sa St. Calisha noon pero wala na siyang naalala na nawalan siya ng malay o 'di naman kaya natulog nalang bigla sa damuhan. °°°

'ngayon hahayaan kitang maging masaya at kapag sinaktan kaniya ay kukunin kita at tutuparin ko ang pangako ko saiyong papakasalan kita. 'My Nini' _____________ +Sorry for Grammatical Errors and Typos, Enjoy Reading<3

Naka hinga ng maluwag si Kitana nang ma alala niyang hindi nga pala niya kilala ang lalaking kasalukuyang nag da-drive ngayon. Kaya mula sa back seat ay pilit niyang inaninag ang driver. Nanlaki pa ang mata niya nang makilala kung sino ang taong nasa driver’s seat. "Ahmed?" Halos pasigaw niyang tawag sa pangalan ng lalaki. Bahagya naman itong lumingon sa kanya saka ngumiti. "kayf halukum, Amira?" (How are you, princess)

simangot naman ni Zamia. "Alright," nangingiti ko naman na sabi. "It's se-ve-ni-ty club ta-gay-tay," dahan-dahan ko pang pag-pronounce. "Ahhh, we got it. Sevenity club tagagay... tagaygay?" napatigil sila sa pagbigkas. "Maley.. it's tagaytay. I'm correct right, Tito, Mommy?" maarte pa na bigkas ng anak kong si Zamia. Nagningning pa ang mga matang tumingin sa akin. Nakangiti naman akong tumango.

Lahat sabay na dumagsa sa dibdib niya. Nasa banyo siya ng bagong bahay nila sa Tagaytay. Si Damien ay nasa kusina, nagluluto ng tanghalian. Hindi niya alam kung paano sasabihin sa kanya. Paano kung mas lalong maging komplikado ang lahat? Paano kung hindi pa sila handa? “Baby? Nandiyan ka pa ba?” tawag ni Damien mula sa labas ng pinto.

Tahimik namang napatingin si Marikit sa paligid, sa kisame, sa dingding na kawayan, sa lumang papag, at sa matandang halos hindi na maipinta ang hiya sa mukha. At doon, unti-unting nawala ang anumang reklamo sa isip niya. Hindi niya kayang magreklamo sa harap ng mga taong halos wala nang maipakain sa sarili ngunit nagawa pa ring magbigay ng matutuluyan sa kanila. Kaya marahan siyang ngumiti. "Huwag na po kayong mag-alala, Kap. Okay lang po." Agad namang lumiwanag ang mukha ng matanda. "Maraming salamat po."

Hindi siya umiiyak, pero tila may gustong pumatak. 📞 Athena: “Salamat. Hindi mo alam kung gaano kahalaga ‘yang sinabi mo ngayon.” 📞 Martin: “I meant every word.” Bumuntong-hininga si Athena, isang malalim na hininga na parang may bitbit na damdaming hindi pa niya kayang tukuyin. 📞 Athena: “Good night, Martin.” 📞 Martin: “Kung may kailangan ka, magsabi ka lang ha. Good night, Athena. Sweet dreams.”

Imbis na sagutin ang tanong ni madam tinanong niya ito Wag mong sabihing gusto nitong lapitan ang lalaki? Hindi ako sasama sakanya! Ayoko! "Syempre nasa ibaba!" Maarteng sabi ni madam kaya tumawa ng malakas si Fatima habang ako namumula dahil alam ko ang ibig niyang sabihin.. hindi ako inosente para hindi ma gets ang sinabi niya "Hindi yan ibig kong sabihin! Si Zantyr!" Sabi ni Fatima..