Nakalimutan Ko の小説・ストーリー

Napakapayapa. Nakalimutan ko na ang pagbalik sa amin. At hindi ko namalayang nakatulog na pala ako.

nag aalalang anas ko Hinawakan niya naman ang mga kamay ko. "Hindi lang ako ang nasaktan kung hindi pati ikaw. Don't invalidate your feelings, hindi laging ako lang ang iisipin mo sa lahat ng bagay, dapat ay pareho tayo. Ilang buwan na ang lumipas ng mawala siya sa atin and I want to move on and start our life without anger and hatred."

Tanong ko nmn sakanya "n-nasa dump site ng mga bakal" sagot nmn niya "Sige salamat ibibigay mo pala e takot ka ata malaman ko ang totoo ahh! Kapag malaman kong dumaan ka sa Ibang daan batas nayung bahala sayo Nacario" Sabi ko nmn sakanya at agad na lumabas sa office niya. Tumakbo nmn ako papunta sa presento at agad na pumasok sa office ni uncle, Nakita ko nmn siya na ako lang ang hinihintay

Aniya Ngumiti ako sa kawalan at umiling kahit na alam kong hindi niya ako nakikita "Maraming Salamat Liennete pero kaya kopa naman,alam kong nandiyaan ka lang palagi para tulungan kami.... Sige na at baka may gagawin kapa,tatawagan nalang kita ulit ingat"

Namutla ang buong mukha ni Ling Yiran. "Nakalimutan mo na ba ang nagawa mo? Pinatay mo lang naman si Hao Meiyu, Yiran! Kaya nga kahit sarili mong pamilya ay itinakwil ka diba? May tumayo ba para sayo? Wala! Kasi mali ka talaga! Pero ngayong nakita ko na kung saan ka dinala ng karma mo ngayon, hindi ko maiwasang..."

Isang video ng boyfriend ko na nagpo-propose sa kanyang secretary ang nag-trending. Lahat ay kilig na kilig at sinasabing napaka-romantic at nakakaantig ang eksena. Nag-post pa mismo ang secretary niya sa social media: "Matagal kitang hinintay, at buti na lang hindi ako sumuko. Ipagkakatiwala ko ang buhay ko sayo, Mr. Emerson." Isa sa mga komento ang nagsabi: "Diyos ko, sobrang sweet nito! CEO at secretary—bagay na bagay sila!" Hindi ako umiyak o nag-eskandalo. Sa halip, tahimik kong isinara ang webpage at hinarap ang nobyo ko para humingi ng paliwanag. Doon ko siya narinig na nakikipag-usap sa mga kaibigan niya. "Wala akong choice. Mapipilitan siyang pakasalan ang isang taong hindi ni

AHH GANON DIN AKO KASO YONG KAIBIGAN KO NAG KA PROBLEMA SA WORK KAYA DI NA SIYA NATULOY "AHH GANON BA "YEAH sabay inom ng alak kahit na nahihilo na ako ay di ko pinahalata sa kanya "NAKITA KASI KITA NA PUMASOK DITO KAYA DI KO NA INALIS YONG MATA KO SAYO BAKA KASI KONG MAPANO KA PA DITO TIGNAN MO NAKAKAILANG BOTE KA NA NG ALAK MABUTI PA HINAHATID NA KITA

naiinis na sambit ko mygadd nakakastress "Hey baka may ginagawa lang or nakalimutan ka lang batiin tsaka don't be stress remember bukas na yong pageant" "Nakalimutan girl grabe naman siya monthsary namin tapos nakalimutan niya" sabi ko na parang iiyak na, iniisip ko palang na nakalimutan niya yong special day namin para sasabog na ako pakshettt "Shhh baka lang naman huwag ka nga mag-isip ng kung ano ano diyan" pagpapagaan niya sa loob ko

"I'm sorry sa mga nagawa ko sayo noon." Nagulat ako at napatingin sa kanya. "Alam ko ginamit kita at ginamit mo din ako nung mga panahon na kailangan natin ang isa't isa." "Kalimutan mo na ang bagay na yun. Kasalanan ko din naman ang lahat dahil inutusan kitang pakasalan ako kaya ako na din ang tatapos sa bagay na yun. I'm sorry dahil umalis ako na walang paalam."

Bakit kasi nakalimutan ko! Wala naman kasing ibang nilalang ang nandito para pagtanungan, eh! Ngunit hindi ko alam kung handa ba akong makita ang isa sa kanila but I have to act innocent. Now that I have trouble with this thing again, I can’t help but to scold myself ng bigla na lang mayroon akong narinig na boses ng lalaki sa likuran ko na ikinagulat ko na lamang.