Novelas y relatos de Nakalimutan Ko

Hinayaan ko na. ---

sermon nito "Im sorry. Im with Sugar, may kailangan lang kaming puntahan. Nag mamadali kami kaya nawala sa isip ko ang mag paalam. Im really sorry" nakagat ko ang pang ibabang labi ko. Nakokonsensya ako dahil nawaglit sa isip ko ang asawa at dahil na rin sa hindi ko masabi kung ano ang tunay na dahilan

Nakikita ko ang nakakakilabot na ngiti sa labi niya at pinipigilan ko pa din ang kamay niya na sumasakal sa leeg ko. Damn him! ****** LMCD22

Kaagad din naman akong tumalima “Maybe, because, kakagising mo lang kaya wala kang maalala. Pero, thankful pa rin ako kasi, hindi ako nakasama sa nawala sa alaala mo.” nakangiti niyang wika Hindi ko naman mapigilan ang mapatitig sa kanya. Pagkatapos noon, mahina kong natawa. “Hmm, maybe because, nasa puso kita. Kaya, hindi ka napasama sa nakalimutan ko.” nakangiti kong sambit

Kaya imbes na gumaan ang loob ko, mas lalo akong kinabahan. “Nakalimutan ko lang,” dagdag niya pa, sabay iwas ng tingin. “Nasanay na ako na palaging kumakatok. Don’t overthink.” Hah! Mas lalo akong nag-overthink nang sinabi niya ‘yon.

Alam kong nagtataka siya pero. "Sorry po.."

singal ko dito at pumasok na sa kwarto 'huwag mong subukan hernan at ako ang makakalaban mo' __________ +Sorry for Grammatical Errors and Typos:) Enjoy Reading<3

Nakakapanlumo… Nasasaktan ako ng husto. Paalis na sana ako, dahil ang huli ko ngang baraha si Kuya Ruel… Pero parang bubukas ang pinto, kaya kaagad akong lumapit… “Nathaniel…” Ngunit mali ako. Ang bumungad sa akin ang pang-asar na ngiti ni Ate Wilma.

Likod na lang niya ang nakita ko nang magtaas ako ng tingin. "Damn, what just happened. Nagkamali yata ako ng kalkula. This night was never fun at all."

“Mauuna na ako, sumunod ka na lang.” “Damn. I c-can't.” hindi sa natatakot ako sa taas ng tatalunin namin, kun‘di natatakot ako dahil baka may nakakita sa amin at isipin na magnanakaw kami. Tsaka isa pa, never ko pang ginawa ito sa buong buhay ko. Ito ang unang beses na lalabag ako sa rules ng paaralan. Damn it, hindi yata kakayanin ng utak ko ang gagawin ko ngayon.