روايات وقصص ضمن Nakalimutan Ko

C19 YTOOFM “Sorry ha, lagi mo na lang akong nakikitang umiiyak,” Kumalas ako sa pagyakap sa kanya at pinunasan ang aking pisngi, hindi ko rin maiwasan mahiya kay Calvin, dahil dati pa niya akong nakikitang umiiyak, baka akala niya sobrang hina ko.

Bakit kasi nakalimutan ko! Wala naman kasing ibang nilalang ang nandito para pagtanungan, eh! Ngunit hindi ko alam kung handa ba akong makita ang isa sa kanila but I have to act innocent. Now that I have trouble with this thing again, I can’t help but to scold myself ng bigla na lang mayroon akong narinig na boses ng lalaki sa likuran ko na ikinagulat ko na lamang.

ani ko "Does this situation bother you nak?" "Yeah, Its killing me right now" "Why is that so nak, akala koba lalagay kana sa tahimik" "Look ma I dont like Jarel and she knows it, I mean we both know to each other that we are just a kind of friend" "Haist, so what now? she is here and her sister" "It seems like another problem is about to approach me, I can feel it sooner or later Ill face A mesiry" ani ko sa mama ko sa kabilang linya

May nakita pa akong parang tumakbo pero di ko na yun naabutan---baka guni-guni ko lang. (HI DEAR READERS HAHAHAH, SORRY DAHIL KUNTI LANG UD KO NGAYON AH, WALA AKO SA MOOD KANINA E...DI RIN SANA AKO MAG A-UD PERO DAHIL SINANIBAN AKO NG KABAITAN NAG UD AKO BWAHAHAHAHAH RBP RULES PO SUNDIN NATIN)

Tanong ko kay madam "Ay aba! nag practice na tayo kahapon.. nalasing ka lang nakalimutan mo agad" Sabi ng manager ko kaya ngumuso ako Nevermind. "Naalala ko na" Sabi ko nalang para hindi na niya dagdagan ang sinabi niya

Nakakainis! Ramdam ko ang init na kumakalat sa buong mukha ko. Bigla akong nakaramdam ng init na hindi ko maipaliwanag. Gusto kong pagalitan ang sarili ko dahil dito. Shuen, kumalma ka. Huwag kang padadala sa tukso. Huwag kang malunod dito ulit. Utang na loob, Shuen! Natuto ka na dapat!

nanlulumong wika ni William habang nakatingin sa mga papel na hawak nito. "Sss, ang mahalaga nalaman na natin ang katotohanan na hindi ikaw nagtaksil sa akin at lalong hindi ikaw ang ama ng dinadala niyang!" saad ko habang niyayakap ang aking asawa. Sunod-sunod naman ito tumango habang mahigpit ako niyakap.

“Natakot ako e. Na baka tuluyan mo na akong kalimutan.” “That will never happen. Remember your curse? I think, it worked. Isinumpa mo na hindi kita makakalimutan, ‘di ba? Kaya siguro kahit hindi kita maalala, palagi naman kitang napapanaginipan. Gumana ang sumpa mo, baby.” I missed this. I missed him. Na-miss kong tawagin niya akong baby. Na-miss itong yakap niya. Lahat ng tungkol sa kanya, na-miss ko.

What a goddamn best actor! Nakalimutan niya na yatang tinarantado niya ako at nasaktan ako ng sobra dahil sa pinaggagagawa niya! Kasi ako, nakalimutan ko bigla na asawa ko na nga pala siya. Nag sawa at napagod na akong intindihin siya. Paanong hindi ko siya dapat na kalimutan samantalang umaakto siya na parang binata at walang pananagutan.

inis na sabi ko "please kung walang kwenta din naman ang pag uusap natin pwedeng wag ngayon please alex wag ngayon" biglang itong umiling at ngumiti sakin habang namamasa ang mata at aamin kong nagulat ako don