Nakalimutan Ko Novels & Stories

ani ko "Does this situation bother you nak?" "Yeah, Its killing me right now" "Why is that so nak, akala koba lalagay kana sa tahimik" "Look ma I dont like Jarel and she knows it, I mean we both know to each other that we are just a kind of friend" "Haist, so what now? she is here and her sister" "It seems like another problem is about to approach me, I can feel it sooner or later Ill face A mesiry" ani ko sa mama ko sa kabilang linya

Nakatayo lang siya sa may pintuan, tahimik na nakatingin sa amin. “Lena.” “Hmm?” “Salamat.” Napakunot ang noo ko. “Para saan?” “Dahil hindi mo ako sinisi.” Tumingin ako sa kanya. “Wala pa tayong alam.” Tumango siya. “Pero kung totoo…” Hindi ko siya hinayaang matapos. “Then malalaman natin.” Lumapit siya. Umupo sa tabi ko. Sandaling walang nagsalita.

What a goddamn best actor! Nakalimutan niya na yatang tinarantado niya ako at nasaktan ako ng sobra dahil sa pinaggagagawa niya! Kasi ako, nakalimutan ko bigla na asawa ko na nga pala siya. Nag sawa at napagod na akong intindihin siya. Paanong hindi ko siya dapat na kalimutan samantalang umaakto siya na parang binata at walang pananagutan.

utos ko sa mga tauhan namin nasa tabi napansin ko ang mga mata nakatingin sa amin. Huminto kaming dalawa ng kapatid ko sa pwesto ni Queen Ysa at ni Tyler nagulat ako nandoon ang ibang tao na hindi pamilyar sa amin ng kapatid ko. Kasama rin nila ang mga schoolmates ko sa dating school ko dito sa America inalok ni Queen Ysa ang kapatid ko na umupo kaya tumabi siya tinawag naman ako ng kapatid ko. "Ate, don't be OA, I know that you are concerned about me because of what happened to me before, ate, I can handle myself." wika kaagad sa akin ng kapatid ko pina-upo niya ako sa tabi ko.

Napakaingay. Napakunot ang noo ko. Oo nga pala. Sabay dapat kaming magla-lunch kanina. How could I forget that? Napahampas ako sa noo at humarap sa kanya. “I’m sorry, Gee, hindi kita na-inform agad. A-alam mo namang ipinatawag ako, ‘di ba?”

Matagal ko ng gusto iyung kalimutan pero bakit bumabalik pa rin sa akin? “Are you okay?” rinig ko ang isang boses pero mas tinakpan ko ang tenga ko. Hindi ko pa rin naaalis ang takot ko, akala ko kaya ko na, akala ko nakalimutan ko na, akala ko hindi na babalik pa, nagkamali ako.

"Nakakatawa. Gumagawa ka ng mga akusasyon na walang ebidensya. Bakit ko naman aaminin 'to?" "Ikaw..." Sumimangot si Natalie nang nakita niyang painit nang painit ang away. Sabi niya, "Sige, sige. Tigilan niyo na." Pagkatapos, tumingin siya kay Kokun. "Kokun, nasaan na ngayon ang anak mo?" 'Ito ay...'

mahina niyang bulong "Sorry na"sabi ko Uwu! Umikot siya para harapin ako,yinakap niya ako at binaon Ang kaniyang mukha sa aking leeg "I should stay mad at you-- but fuck"sabi niya at hinalikan ang aking leeg bago ito kagatin kaya malakas akong napatawa dahil sa kiliti _______________ Aykafaye❤️❤️ *******

Ayoko nang dagdagan ang alalahanin ko dahil baka kung ano pa ang mangyari. Kumuha ako ng cookies at nilagay sa maliit na platong nasa harapan ko. Kumagat ako para tikman ito, pero hindi ko pa nalulunok lahat nang maramdaman kong tila babaligtad ang sikmura ko! Fuck!

R-18 Read at your own risk! Hindi ko alam kung bakit ko hinalikan si Nico nang mapatitig ako sa kaniya upang sana'y alalayan akong tumayo. Nakainom ako oo, pero hindi ako lasing. Nakakaramdam ako ng hilo at pamimigat ng mata, ngunit nasa tamang 'wisyo pa ako. Alam ko ang ginagawa ko... ang hindi ko lang maintindihan ay kung bakit ko hinalikan si Nico.