Nakalimutan Ko Mga Nobela at Kwento

usal ko sa isip ko "Alam mo bang halos mawalan na ako ng pag asa ng iniwan mo ako that time? I know na kasalanan ko ang lahat kung bakit di kita pinakinggan,kung bakit iniwan mo ako. That time pinag-sisihan ko ang lahat babe maniwala ka sa akin. Hindi ko kayang mabuhay ng wala ka, halos sirain ko na ang buhay ko ng mawala ka. Wala na akong ginawa kundi magpakalunod sa alak ng mga panahong yun. Pakiramdam ko nawala ang malaking parte ng buhay ko."

“Kalokohan! Wala bang nagdala sa kanya ng pagkain? Huwag mong isiping hindi ko alam. Paano siya mamamatay?” Oo, may nagdala sa akin ng pagkain noong unang araw na ako ay nakakulong. Si Madam Leone iyon, ang kasambahay na pinakamalapit sa akin. Gayunpaman, siya ay mabilis na natuklasan. Ang tatay ko ay ang nagpalayas kay Madam Leone pagkatapos noon. Nakalimutan na ba niya? Bilang pagsisilbing halimbawa ni Madam Leone, sobrang natakot yung iba na tulungan ako kahit gusto nila.

Dapat na ba akong kiligin? At nakalimutan ko na naman ang misyon na iignore ang charm ng amo. Mission Failed!

tanong ko "akala kopo kase nasaktan ko kayo kaya kayo umiyak ayan tuloy napaiyak din ako"sabe nya nanghihina naman akong napayuko tama paanong naging sya si Ynalyn eh nakita ko ang bangkay ni Yna?ganito ko naba sya kamiss? "Ate bakit umiiyak na naman kayo?may nasabe poba akong mali?"inangat ko naman ang ulo ko

Kabanata 7 Thank --- Nakakainis! Ano ba ang ini expect ko? Tanggapin niya itong pagkain na niluto ko? Grabe ang ugali. Hindi ko kaya! Wow ha? Nakakainis! Naiirita ako sa kaniya. Sana mabulunan siya kung ano mang kina kain niya ngayon! Nag-effort pa ako? Tas hindi niya tatanggapin? Anong tao iyan? Tao pa kaya iyan? Nakakainis! Grabe! Pulang pula na ang mukha ko sa sobrang Inis.

Lumaban pa rin ako, kahit na alam kong wala na akong panalo. "Bakit? Dahil ba nagmahal ako at nasaktan, ako na ang masama? Colette is a manipulative bìtch, and you're too blind to see it!" pero bago pa ako makapagsalita pa, naramdaman ko na ang bigat ng kamay ni Kuya Alas sa balikat ko, pinipigilan akong magsalita pa.

Nanlaki ang mata ko dahil nakalimutan kong bumili ng ulam kakamadali. "Hala! Nakalimutan ko, hindi ako nakabili ng ulam kanina bago umuwi. Pasensya na bunso, nakalimutan ni Ate." Paghingi ko ng pasensya. Ayaw na ayaw kong nagugutom sila pero heto't ginutom ko naman sila.

napayuko naman sya dahil sa sinabi ko "Sorry Pia pero kasi napansin ko yun based sa mga nakasalamuha ko na dito" nagangat sya ng tingin at ngumiti lang saakin "Ayos lang totoo naman kasi. Nakalimutan ko lang talaga" napatango ako sa sinabi niya. Mukang nakalimutan niya talaga dahil kahit yung Gray head guy na yun nakalimutan niya din tsk nag iinit dugo ko dun sa lalaking yun!

Baka maabutan mopa kalalabas lang. Sweetheart wait! Damn nakalimutan ko na n*******d ako..what the fucking fuck..bakit n*******d ako..wala ako maalala! Galing ako sa meeting at nagkayayaan na magbar kami ng mga ka business partners ko.. konte lang naman ang nainom ko.. who the fuck did this to me.. and damn nakita ng asawa ko..

“Mauuna na ako, sumunod ka na lang.” “Damn. I c-can't.” hindi sa natatakot ako sa taas ng tatalunin namin, kun‘di natatakot ako dahil baka may nakakita sa amin at isipin na magnanakaw kami. Tsaka isa pa, never ko pang ginawa ito sa buong buhay ko. Ito ang unang beses na lalabag ako sa rules ng paaralan. Damn it, hindi yata kakayanin ng utak ko ang gagawin ko ngayon.