Nakalimutan Ko Mga Nobela at Kwento

Nakakainis! Ramdam ko ang init na kumakalat sa buong mukha ko. Bigla akong nakaramdam ng init na hindi ko maipaliwanag. Gusto kong pagalitan ang sarili ko dahil dito. Shuen, kumalma ka. Huwag kang padadala sa tukso. Huwag kang malunod dito ulit. Utang na loob, Shuen! Natuto ka na dapat!

“Kasalanan kong lahat ito. Hindi ako nagging mabuting ama sa inyong lahat kaya nagkakaganito ang buhay natin.” “Papang, ilang beses ko bang sasabihin sa inyo na kalimutan na nating lahat iyong mga nangyari nuon. Ang mahalaga, natuto tayong lahat sa ating mga pagkakamali,” sabi ni Natalia sa kanya.

Tanong ko kay madam "Ay aba! nag practice na tayo kahapon.. nalasing ka lang nakalimutan mo agad" Sabi ng manager ko kaya ngumuso ako Nevermind. "Naalala ko na" Sabi ko nalang para hindi na niya dagdagan ang sinabi niya

Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo Ngunit parang lang sa'yo, ayaw nang lumayo Ipagpatawad mo, ako'y Ma'y naguguluhan 'Di ka masisi na ako ay pagtak'han 'Di na dapat ako pagtiwalaan Alam kong kailan lang tayo nagkatagpo Ngunit parang sa'yo, ayaw nang lumayo Ipagpatawad mo, minahal kita agad

“Natakot ako e. Na baka tuluyan mo na akong kalimutan.” “That will never happen. Remember your curse? I think, it worked. Isinumpa mo na hindi kita makakalimutan, ‘di ba? Kaya siguro kahit hindi kita maalala, palagi naman kitang napapanaginipan. Gumana ang sumpa mo, baby.” I missed this. I missed him. Na-miss kong tawagin niya akong baby. Na-miss itong yakap niya. Lahat ng tungkol sa kanya, na-miss ko.

inis na sabi ko "please kung walang kwenta din naman ang pag uusap natin pwedeng wag ngayon please alex wag ngayon" biglang itong umiling at ngumiti sakin habang namamasa ang mata at aamin kong nagulat ako don

Nakaka-amuse lang. Sanay kasi akong seryoso at masungit siya. Then all of a sudden, masusulyapan ko ang side niya na 'to. Which is wrong. Kasi wala kang karapatan makita ang side niya na 'yan. Pero dahil sa pagkakamali mo, look what you've done to him. Napailing ako at sinubukan kong alisin sa isip ko ang bagay na 'yun. Ayoko nang isipin ang pagkakamali na nagawa ko. Kasi ginagawa ko na naman ang tama ngayon 'di ba? Inaayos ko na ang lahat.

“Nakalimutan ko na 'yon. Ikaw lang naman ang umungkat no’n.” At doon ko nakita. That flicker of guilt. Parang may kirot sa perfectong panga niya. Na-conscious siya. Ah-ha! Guilty! Alam ko! I knew it! Sinong masama ang konsensiya ngayon, hmm? “Never mind,” matabang niyang sagot sabay tayo. Ayun na, nag-walkout na si Ginoo! Ako naman, automatic na sumunod. Parang pusa na ayaw maiwan.

“Tumahimik ka!” Nahilo ang lola ko at nag sway, bumubulong. “Whitney… ang Whitney ko…” Pagkatapos, bumagsak siya at nagmadali ang mga kaibigan niya para saluhin siya. Ang mga magulang ko, na nakalimutan na ang lahat, ay nagmadaling lumapit sa tabi niya. Habang nagkakagulo, napaatras si Scarlett ng tahimik.

Nakakainis, bakit niya nagawa 'yon when he knew from the start na takot na takot ako na maloko. My phone pop a notification, hindi ko sana papansinin kasi baka gc 'yon eh but then I couldn't resist the urge na baka siya nga 'yon and when I opened it, siya nga 'yon. [Hey, sorry for all the things I've caused you, pero just so you know hindi cheating yung ginawa ko. Kumausap lang ako ng iba at magulo na utak ko hindi ko na alam kung saan ako lulugar, mag fofocus na muna ako sa motor at pag aaral ko tulad nalang ng dati. Salamat sa lahat ng pag mamahal na binigay mo, hopefully when we cross paths again, may things work again, padayon my future flight attendant]