Nang Ngumiti Ang Langit Cast Mga Nobela at Kwento

Ang kanyang balat ay naglalabas ng singaw, at ang lilang aura niya ay kumukutitap na parang kandilang malapit nang mamatay. "I'm... here," ungol ni Alistair. Pero nang magdilat siya ng mata, hindi ang wasak na field ang nakita niya. Ang langit ay hindi na asul—ito ay naging kulay dugo. Ang mga bituin ay tila mas malapit, at isang dambuhalang space elevator ang nakatayo sa abot-tanaw.

“Narating mo na ba ang langit babe?” Oo, langit na walang hagdan este hanggan. Hapong-hapo na ako at pariho kaming hinihingal. Bunotin mo na yan babe baka magsisimula na naman yan. Mabuti nalang at nakinig ang haliparot.

Dalawang kulay pulang guhit ang tumambad sa pregnancy test ni Trisha. Ngunit sa halip na saya, matinding takot ang bumalot sa kanya—dahil hindi ang bago niyang asawa ang ama ng batang nasa sinapupunan niya, kundi ang stepbrother nito! Akala ni Trisha ay nahanap na niya ang wagas na pag-ibig kay Alex. Nagtanan sila at nagsumpaan ng wagas na pag-ibig. Ngunit sa mismong ikalimang anibersaryo ng kanilang kasal, nadiskubre niyang tatlong taon na pala siyang niloloko nito. Dala ng labis na sakit at nasirang tiwala, walang pag-aalinlangang pinirmahan niya ang divorce papers na inilatag nito at lumayo. Upang makabangon at maipaghanti ang nawasak na puso, tinanggap niya ang kagustuhan ng kanyang mg

Ang demonyong ito, pa'no niya nagawang mag-cast ng spell nang walang binibigkas na salita? “Lumuhod kayong lahat, sa ngalan ng aking bathala!” nakakatakot na saad ni Artos. “Hinding-hindi ako luluhod sa bathala mo. Celestial Magic: Desired Justice!” mariing sambit ni Acanta, at saka nagcast ng spell. Sa isang iglap lamang, napawi ang napakalakas na pressure buong lugar. Bumalik sa dating ayos ang aming mga katawan at nawala ang matinding sakit na kanina lamang ay nagpapahirap sa akin.

biglang sabi niya matapos ang katahimikan. "Ano naman 'yon?" "Ayon sa kuwentong iyon, ang araw, buwan, at ang mga bituin sa langit daw ay ang korona, suklay, at ang kuwintas ni Alunsina. Parte ng mga alahas na isinaboy ni Tungkung Langit sa kalangitan para lang makita si Alunsina. At saka 'yong ulan at kulog? Luha at boses raw ni Tungkung Langit 'yon, na desperadong tinatawag ang kaniyang asawa at dinadamdam ang sakit ng kaniyang pagkawala. See? That's how he loves Alunsina 'cause up until now, nararamdaman pa rin natin ang kulog at ulan kaya ibig sabihin umiiyak pa rin si Tungkung Langit sa pagkawala ni Alunsina."

"K-Kinukumusta ko lang sina Tatay at Nanay. Marahil ay... magkasama na sila ngayon doon sa langit." Sumunod ang tingin niya sa langit kung saan kumakalat ang kay raming mga bituin. The moon was nowhere in sight. "Nagdasal lang ako at sinabi sa kanilang maayos ang lagay ko—at least sa ngayon." Ibinaba niya ang tingin at muli itong sinulyapan. Kirsten smiled at him. "But don't worry, hindi ako malungkot." Huminga ito ng malalim at iniyakap ang mga braso sa tapat ng dibdib.

Kitang-kita ko ang bahagyang pag-ngiti niya, tila nasasabik sa kung anong mangyayari. "Okay, you can open them now." Pagdilat ng kanyang mga mata, eksakto namang sumabog ang unang set ng fireworks sa kalangitan. Makukulay na liwanag ang bumalot sa langit, sumasalamin sa mga mata ni Kara. Ang ganda ng kanyang ngiti ay tila mas nagniningning pa kaysa sa mga bituin. "Christopher..." bulong niya, halatang namamangha.

"KAYA 'ayun si Chairman Caelum, 'di pa yata nakaka-move on kaya parating akala mo, pinagsakluban ng langit at lupa. Always pang naka-all black. Emo-emohan ang peg," muling singit ni Maggy sa kanila.

tanong ko, namangha sa ganda ng simpleng setup. "Habang kausap mo si Tita Lita kanina bago sila umalis," sagot niya. Naupo kami sa kumot. Sa itaas namin, ang langit ay malinis at punong-puno ng bituin, tila walang pahiwatig ng gulo na nagaganap sa paanan ng bundok. Pero ang mas nakaka-magic ay ang mga alitaptap na nagsisimulang lumabas mula sa mga madidilim na bahagi ng hardin, dahan-dahang lumilipad sa paligid namin na parang mga maliliit na engkanto.

Umayos na sila ng higa at nakapadungaw pa rin ang mga ulo nila sa labas ng tent upang makita naman ang mga nagliliwanagan at nagdadamihang bituin sa langit. "Ayun oh! Cassiopeia!" turo pa ni Carly sa isang constellation. "Eh yun?" turo naman ni Calvin. "Ahm.. Ewan ko. Pero yun oh, parang ahm.. Ewan ko nakalimutan ko na. Hahaha!" Tila nanumbalik sila sa pagkukulitan. Halata pa rin ang pagkalasing nilang dalawa ngunit kahit papaano ay nakakapagusap pa rin sila kahit pa wala na itong katuturan.