Tungkung Langit At Alunsina นิยาย & เรื่องราว

"Airplane naman tayo ngayon patungong langit!" Nakangisi niyang bulong sa tainga ni Yael kasabay nang pagbaon sa nangangalit na alaga ng binata sa kaniyang sarili. "Uhmmmmmm!" Panabay nilang sampit nang simulan ni Natasha ang gumiling sa itaas ni Yael na parang elese sa himpapawid.

Tumatawa ngunit masuyo nitong pahayag upang alisin ang tampo ng dalaga. Sa halip na matuwa ay lalo lamang nainis ang dalaga sa narinig. "Kailangan pa talagang ipaalala na marami na siyang nahawakang bundok na mala Mount Apo?" nagngi-ngitngit ang kalooban na bulong niya sa kanyang sarili. "I guessed it was 32A cap, right?"

At halos labag sa kanyang kalooban ay pumayag siya noon. Sa wakas ay narating nila ang tuktok. Nakabitin ang isang maliwanag na bilog na buwan sa kalangitan. Sa gitna ng malawak na kaparangan ay isang luntiang damuhan. Marahang sumasayaw ang mga dulo ng damo sa malamig na hangin. Napakaganda ng tanawin. Eksaktong katulad ng inilarawan ni Alissa—

Naramdaman kong nag-init ang aking dalawang tainga at alam kong kapag ganun ay namumula na ang buo kong mukha dahil sa pagkapahiya. "Acid rain is caused by emissions of sulfur dioxide and nitrogen oxide, which react with the water molecules in the atmosphere to produce acids." Palakpakan ang mga kaklase ko. Siyempre pabida na naman. Siya na ang matalino. Tinignan niya ako. Hindi pa nakuntento. Nagmukha akong napakabobo.

At hindi ako tanga para hindi iyon mapansin at maramdaman. I inhale and exhale. Tumingala ako sa kalangitan habang pinagmamasdan ang ilang milyong bituin at ang nakakaakit na liwanag na nagmumula sa buwan na sumasalamin sa malinaw na dagat. Maririnig ang hampas ng alon sa rock formation na naroroon.

Pagkatapos ng sandaling kwentohan ay umalis na rin si hiraya at dahil magdidilim na rin. Habang nasa hapag ng pagkainan natanong ni Erin kung ano ang huling sangkap na kanilang hahahanapin. ‘’Ang gintong bangus sa dagat na lamang ang kailangan natin. Ito ay lumalabas lamang ang mga ito sa gabi pagkabilugan ng buwan’’ ang wika ni Alunsina. ‘’Alunsina kung sa gayon ako na lamang magisa ang maglalayag ng gabi upang hanapin ang gintong bangus’’ ang sagot ni Erin.

Sa sandaling ito, lalong lumakas ang ingay sa kanilang paligid, "Napakagandang nilalang na nasa langit!" Isang nilalang na makalangit? Saan? Sinundan ni Ben ang tingin ng lahat at tumingin sa unahan, agad na natigilan, "Naku, isa siyang nilalang sa langit!" Nanlalaki ang mga matang nakatitig sa kanya ang mga mayayamang binata sa paligid. "Kailan dumating ang isang makalangit na kagandahan sa BGC? Ngayon lang natin siya nakita!"

[Rice reward shrimpallergic super rocket*1] (1000 fish balls) "Salamat, asawa ko, para sa rocket. Asawa ko, alam mo ba ang pagkakaiba ninyo ng mga bituin sa langit?" Maliwanag ang kanyang mga mata, na parang may laman itong maliliit na bituin. Alam niya ang sagot nang malinaw, ngunit nagkunwari na hindi alam. 【Big Rino: Hindi ko alam】 Itinaas ni Alana ang kanyang kilay, pinagsiklop ang kanyang mga kamay sa kanyang puso, at mahinang sinabi: "Ang mga bituin ay nasa langit, at ikaw ay nasa puso ko."

tanong ko, namangha sa ganda ng simpleng setup. "Habang kausap mo si Tita Lita kanina bago sila umalis," sagot niya. Naupo kami sa kumot. Sa itaas namin, ang langit ay malinis at punong-puno ng bituin, tila walang pahiwatig ng gulo na nagaganap sa paanan ng bundok. Pero ang mas nakaka-magic ay ang mga alitaptap na nagsisimulang lumabas mula sa mga madidilim na bahagi ng hardin, dahan-dahang lumilipad sa paligid namin na parang mga maliliit na engkanto.

Tila mga bituin ang mga kabahayan sa ibabang bahagi niyon. Naglakad-lakad pa kami ni Alas sa malahardin na paligid hanggang sa magulat ako sa sumalubong sa aking paningin. “Teka, hot air balloon ba ’yan?” hindi makapaniwala kong tanong. Tanging tango lamang at malawak na pagngiti ang naging tugon ni Alas. “Nakasakay ka na ba sa gan’yan?” tanong pa niya.