Nang Ngumiti Ang Langit Cast นิยาย & เรื่องราว

Para naman pinag bagsakan ng langit at lupa ang mukha ni Cosmo. “BABE NAMAN!!!! Akin kaya yan!”

🌑 Biglang Dumilim ang Langit Sa mismong sandaling iyon— biglang dumilim ang langit. Isang bilog na liwanag ang tahimik na lumitaw, lumutang pataas sa gitna ng kalangitan, at lumawak hanggang maging 10 metrong radius. Mula rito, apat na tao ang lumabas. 🟡 Ang Pagdating ng Mensahero

Sa loob ng ilang segundo, mayroong malakas na kulog at kidlat sa langit at mga itim na ulap ang biglang lumitaw sa langit na maaliwalas kanina. Sa isang kisapmata, ang buong langit ay nababalot na ng mga itim na ulap! “Ito!” Tumingin si Finn sa langit at hindi siya makapagsalita sa sobrang gulat. Ang lahat, kasama na si Jasmine, ay mayroong parehong ekspresyon sa kanilang mga mukha. Nasabi lang ni Graham, “Milagro. Isa itong himala!”

Katulad nito, sinabi rin nina Mike Baylor at Rong Bingshao, "Gayundin ang nararamdaman ko." Tiningnan sila ni Levana at sinabing, "Ang istraktura ng ating Celestial King Planet ay iba sa iyong Earth. Kailangan mo ng ilang oras upang masanay dito. Bibigyan muna kita ng mga respiratory mask. Magiging mabuti ang pakiramdam mo pagkatapos mong suotin ang mga ito."

Nasa ilalim ito ng punong narra, at bahagyang lumiliwanag na ang madilim na langit sa silangan. Ang hangin ay marahang umiihip, at ang malambot na sinag ng araw ay tumama sa mukha ni Marga. Sa gitna ng malamig na umaga, ang presensiya nito ay tila naging init ng araw sa kanyang mundo. Napangiti si Clinton. “Why are you still here? Waiting for me?” biro niya, habang dahan-dahang lumalapit.

Bigla na lang itong natulala sa kawalan at nagpakawala nang malalim na buntong hininga. " Tumayo ka d'yan, pumasok ka na sa loob. " Hinawakan ni Rostam ang braso nito para alalayan tumayo pero mukhang wala itong balak dahil nahiga pa ito sa damuhan at napatitig sa madilim na kalangitan. " Walang bituin, " aniya saka pumikit. " Uulan nang malakas ngayong gabi. "

Kung anu-ano pa rin ang ginawang pananakit sa kanyang mukha para lang mapaniwala na totoo lahat ang kanyang mga nakikita. "Grabeh! Sobrang ganda naman pala dito. Para tuloy akong nasa langit," pagkakamangha pa niyang sigaw nang makita ang paligid. "Teka, namatay ba ako?" Pagtataka niya naman na ayaw niyang paniwalaan nang maisip ang tungkol sa bagay na iyon.

Ang gabi sa loob ng underground safehouse sa ilalim ng munisipyo ng Nueva Esperanza ay balot ng isang uri ng katahimikan na tila ba ang mismong hangin ay naghihintay sa malaking pasabog bukas. Tanging ang mahinang ugong ng aircon at ang regular na pagtibok ng mga computer monitor sa gilid ang sumasaliw sa katahimikan. Bukas na ang taunang Charity Gala. Bukas na ang araw kung saan ang mga halimaw na sumira sa buhay ni Aria ay lalasap ng sarili nilang lason.

CELESTE As I sat in the garden, nibbling on my bread and sipping juice, my attention was drawn to the lively scene before me. Celestia, my exuberant sister, was engaged in a playful game with Noah Arkanghel and the twins, their laughter filling the air. Aunt Keisha and Uncle Colten had retired to their room, leaving the younger ones to their amusement. Hindi ko na lamang maiwasang mapairap dahil sa view sa harap ko!

Kasalukuyan silang nasa garden ngayon at nagpapa araw. Napatingala si Angel sa kalangitan na kayganda pagmasdan ng asul nitong kulay. "Ma, Pa, mommy na po ako ngayon. Lola at lolo na rin po kayo ngayon, ma, pa. At sobrang gwapo at maganda po ang mga apo ninyo. At pasensya na po kayo kung hindi ako nakadalaw sa inyo ma, pa. Pero hayaan niyo po at sa susunod kasama ko na ang triplets na dadalaw sa inyo," pagkausap niya sa mga magulang habang nakatingala sa langit.