Narcissist In Tagalog Novels & Stories

That bullshit CEO, I hate him. Tinalikuran ko na siya. Ayaw ko ng makarinig pa ulit sa sasabihin niya. Mas masasaktan lang ako pag hinayaan ko. Pagdating ko sa condo, wala akong ginawa kundi umiyak. Hindi ako pagod. At maslalong hindi ako napagod maghintay kung kailan. Dahil never akong mapapagod sa taong mahal ko. Endri is my everything but… Lolo is my everything too.

Napa ngiti siya ng mapait ng marinig ang tawagan nila dati sa isa’t isa na ginagamit lang ni Nikko sa tuwing alam nito na may nagawa itong kasalanan sa kanya. Napa kapit siya ng mahigpit sa sink ng lababo at doon kumuha ng lakas. “N-Nasa bahay ng kaibigan lang,” pagsisinungaling niya ulit. Hina na niya mabilang kung ilang kasinungalingan na ang nasabi niya sa linggo na ito. “Cake, dapat nag sabi ka sa akin para naman hindi ako maghintay sa’yo. Nag hintay pa tuloy ako ng isang oras,” angil nito sa kabilang linya.

sabi ko bago sinampal siya ulit. Gigil na gigil na ako. Napaupo siya sa tile. "The hell..OH MY," nanlaki ang mga mata niya nang sulatan ko yung mukha niya ng lipstick. "Yan ang bagay sayo!" gigil na sabi ko bago tinapon yung lipstick niyang cheap sa basurahan.

Paunang sabi niya habang nag papay-pay siya ng sarili niya. Napa igting na lang ang panga ko dahil parang umaakyat na yung pagkulo ng dugo sa ulo ko pero pinipigilan ko na lang. "Hinihintay mo ba talaga na pakaladkarin pa kita paalis dito sa bahay at lupa na PAG MAMAY-ARI KO NA!"sabi niya at talagang idiniin niya pa yung salitang 'pag mamay-ari ko na'.

pang aasar ko "Hey... I AM a womanizer but I AIN'T a psycho and NOT even a killer to kill the girl I've BED" tila proud pa nitong sabi habang taas baba ang kanang kilay nito at nakaharap pa sa akin... Inirapan ko nalang siya Him being a narcissistic sucks... "Hey I know that look... I'm just saying the fact" sambit pa niyang muli "Whatever" I said

dagdag na sabi pa niya. Halos masamid naman ako sa kinakain ko dahil sa gulat. Agad akong uminom ng tubig at pilit kong kinalma ang sarili ko. Hindi ko alam kung tama ba ang narinig ko mula sa kaniya. He owns that company?! "I-Ikaw ang owner ng sikat na company na 'yon?" pag-uulit na tanong ko pa sa kaniya para makasiguro ako.

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

Saglit niya akong tinapunan ng tingin saka naupo sa kama. “Will you call me babe, it’s kind a annoying hearing you calling my name,” sabi niya. Bahagyang napataas ang isa kong kilay. Kaarte naman nito, siya nga hindi ako matawag sa pangalan ko eh. “Am I your babe? Cause I never heard you calling me,” nagrolled eyes ako. Ang unfair lang kasi na gusto niya akong tumawag sa kanya ng babe pero hindi naman niya ako tinatawag sa ganun.

He whispered. Umiling ako at tumungo, causing my tears to drop on his shoes, agad akong nagpunas ng luha. "Hindi.. hindi ka naman narcissistic, magaling ka lang umarte." I smiled sadly. Tumango siya. "Bumalik ka na." napakamot siya sa batok niya. "Gusto mo na sigurong bumalik." "Saan?" tanong ko.