Naririnig Novels & Stories

inilibot ng babae ang tingin sa paligid para kompirmahin ang reaksyon ng mga kasama sa hapag kainan. Magalang na tumayo ang binata at nagpakilala sa lahat, " Good evening everyone, I'm Ranjiro Sata , Ranz for short, Blaine and I were relatives before. Although she is not Del bando anymore were still friends. Nice to meet you po. Thank you for inviting me ,Sir." he did the japanese bow,palms together and lowered his head infront of the Respectable man .. "You always welcome, young man. Thank you for being there for Blaine. You could visit here ,anytime .." dagdag pa ng Don.

Nagulat man ako na isa na pala siyang ina ngunit napakatatag niya, hindi ko maiwasang hangaan ang mga kaya niyang gawin at kung sino siya. Kinabukasan ay naparito na si Lira napakalalakas na naman ng halakhakan sa palasyo ng iba pang kasambahay sa kakulitin nito, maya-maya pa ay nagluto kami ng minatamis na saging upang meryendahin.

sermon nito. Napanguso siya. Hindi niya maipapangako iyon. Madali siyang natatangay ng mga halik at haplos ni Alaric. Kinakabahan nga siyang higit pa sa kagabi ang gawin nila sa susunod. "Excuse me, do you have mocha latte?" Sabay silang napabaling ni Nina sa babaeng kumalabit sa kanila. Napakurap siya at tila tinuklaw ng ahas matapos makita ng harap-harapan si Margarita Montenegro.

Idagdag pa ang matikas nitong tindig at pangangatawan na kahit yata nakapikit siya ay magagawa niyang ilarawan. Lihim niyang nakagat ang ibaba ng labi nang magsimulang maaninag ang bulto ng taong papalapit sa kanilang tahanan. Hindi marahan at hindi rin kabilisan ang ginagawa nitong paghakbang, nakatupi rin ang dalawang braso habang tutok ang paningin sa kaniya.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

Zarina Nais kong makahinga sa mga confession ni Sebastian. Gusto niyang maging bahagi ng buhay ko hindi lamang isang kaibigan kundi higit pa roon. Naglakad-lakad ako sa pasilyo dahil nakakapaso ang mga titig niya. Pabilis ng pabilis ang tibok ng puso ko habang papalapit ako sa may lobby ng building. Isang grupo ng mga investors ang mga naroon. Kaya yumuko nalang ako pero may tumawag sa aking isang lalaki. Huminto ako at nilingon kung saan ito nagmumula. Pamilyar ito at dahil diyan nais ko ng umiyak ng minsan ko pa ulit itong narinig. Siguro ay binibiro ako ng pagkakataon at nais nitong ipaalala ang tinig na maraming beses ko ng narinig. Ngunit ipinikit ko ang mga mata ko at sinabi kong 'impo

hiyaw niya bago niya narinig ang mahinang tawa ng lalaki. "My lovely wife, can you stop screaming? Malalaman mo soon kapag nakarating na tayo sa baba and by the way, kahit ano pang pagsigaw mo, hindi na tayo maririnig dito dahil papunta ito sa underground. Sa baba natin susundan si Akira kaya kahit reypin kita, walang makakaistorbo, okay? Idemanda mo'ko, ayos lang! This is the final step since hindi umobra ang step 1 ko."

Nakakainis isipin! Kung pwede ko lang i-untog ang ulo ko para lang makalimutan ang bagay na 'yon ay matagal ko nang ginawa kaso hindi eh! Kung hindi araw-araw niyang pinapaalala sa akin, linggo-linggo naman para lang maasar niya ako. ​Pagdating ko sa bahay, sinalubong ako ni Mama na may hawak na telepono. "Ashanti, tumawag ang NH Group. Sabi ni Nazzer, tanggap ka na raw bilang intern translator. Magsisimula ka na bukas ng alas-otso ng umaga."

"Iniiwasan yata kayo." "Bakit?" "Ewan." "Baka masungit din tingin niyo." Napailing si Rhylle. Ngunit hindi niya napigilan ang mahinang pagtawa. Isang maikli. Halos hindi marinig. Ngunit sapat iyon para mapalingon si Tina. Nanlaki ang mga mata nito. "Señorito..." "Hmm?" "Tumawa kayo!" "Hindi." "Tumawa po kayo."

_______ { Zamara POV } Hello my name is Zamara Kaizume, 25 years old. Napatingin kaming dalawa ni Irine sa pinto ng maramdaman namin bumukas at may tao doon. "What happened to you?!" sabay na sigaw namin ni Irine makita si Misaki na may dugo ito bandang balikat. "Kunin mo Irine yung emergency kit!" utos kong pasigaw at mabilis na pinuntahan si Misaki at inalalayan.