Naruto Quotes Pain Novels & Stories

Staring at those, I can see his pain, grief and anger. "Iniisip ko pa lang ang sakit na idinulot sa'yo ng nangyari ay para akong inuubos. Thinking about the pain you have to feel makes me weak... Para akong paunti-unting pinapatay..." A tear escaped on his eyes. "Wala man lang akong nagawa para sa inyo... I'm sorry for being so fucking useless."

Every step is a struggle, every movement hurts like hell, but I endure it all. Napakasakit. Masakit sa katawan, masakit sa laman, at higit sa lahat, nakakapagod sa isipan. May mga araw na pakiramdam ko ay gusto ko nang sumuko. There were nights I cried myself to sleep, thinking I’d never get better. May mga oras na sa sobrang hapdi at pagod ay naiiyak na lang ako nang tahimik habang nakahiga pagkatapos ng session. Pero sa bawat oras na pakiramdam ko ay bumibigay na ako, lilitaw lang ulit ang mukha ni Bianca sa alaala ko. Maririnig ko ulit ang boses niya, ang tawanan niya, at maaalala ko ang pangako namin sa isa’t isa. And suddenly, the pain doesn’t matter anymore. You are my only motivation.

seryosong turan niya sa akin pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko na mapahalakhak ng malakas at hinahampas ang aking mga hita. "Bro, okay ka lang ba? mukhang lasing ka na yata?" aniya habang patingin-tingin siya sa aming paligid. Patuloy pa rin ang paghalakhak ko ng malakas, subalit sa pagkakataong iyon ay may kasama nang pagluha sa gilid ng aking mga mata. Paunti-unting humihina ang pagtawa ko kanina at paunti-unti ring nagiging malungkot ang kaninang masaya lang.

“You gave her a lot.” Napatingin siya sa ‘kin nang may pag-asa sa mga mata. “A lot of pain. Trauma.” Kinuha ko ang baso ng gatas at uminom. Napasimangot naman siya dahil sa sinabi ko. Sinadya ko ‘yon. I want him to feel more awful. Hindi naman pwedeng gano’n-gano’n lang. Ang laki ng atraso niya sa kambal ko.

And I don't think this pain will easily go away once I heard him say 'it's gonna be fine'. The pain can't be easily erased. Hindi gano'n kadali....naii-iyak ko lang ito, pagkatapos ay bukas okay na. That tomorrow, I'll just laugh all things out.... because it's not. Maybe it could really heal by time, but the stain would still be there...etched forever in my heart. "Don't pity me," I said as I harshly wiped my tear. Nanatili lang siya roon sa harap ko habang pinapanood akong miserableng pinupunasan ang mga luha.

Sana kasi, nandito sya. I was shaken cheaply and punched in the road. I didn't even feel any pain but I could already see every blood flowing every finger of mine. Where did it all start? I've had enough, haven't I? Where am I missing? .why do I have to suffer such pain putang ina. The pain every time I think of the words "YOU'RE JUST ENOUGH" then it comes from her mouth.

"I never knew I c-could f-feel this kind of pain in my l-life because of one mistake. M-Miss na miss ko na siya. S-Sobrang sakit... n-nagsisisi n-naman ako sa ginawa ko s-sa kaniya, L-Luther..." The pain is too much. It's unbearable.

"No, Luna. I---can't stand hearing your sobs and seeing your cry. I'm sorry. Hush, hindi na. Hindi ko na itutuloy---" "Ituloy mo, Va!" H-Huh? "I believe in my own saying: 'After the pain, comes the pleasure'. So, go. Kakayanin ko." Naka-ngiti niyang sabi at pinunasan ang mga luha niya. Natulala ako sa sinabi niya. I-Is she serious? I'm willing to stop kung hindi niya naman talaga kaya. "Va? Nue na? Bahala ka. Hindi ka na makaka-ulit---"

"Thankyou for being here with me." "You always have me. Everything will be fine, believe me. Pain makes you even tougher," saad ko haplos ang buhok niya. Naiiyak na rin ako. "Hindi ko alam ang gagawin kung wala ka," usal niya. "Listen, when time comes the pain inside you will comes to an end and you'll be happy because without pain, happiness won't exist." "But there is too much pain inside me now." "I feel that pain too."

“You were shaking, Cinderella. And you never shake.” Napatingin si Cinderella sa kanya. “Because pain doesn’t ask for permission,” aniya na marahang pero matapang. “It doesn’t care if I’m fearless. It hits. It breaks me. But I fight through it. Hindi lahat ng battle kayang takutin ng presence mo, Nero.” Napalunok si Nero. Para siyang sinampal ng katotohanan na sa kabila ng lahat ng kayang kontrolin, ito, ang sakit na ito... It was out of his hands and he hated it.