Naruto Quotes Pain 소설 & 이야기

Staring at those, I can see his pain, grief and anger. "Iniisip ko pa lang ang sakit na idinulot sa'yo ng nangyari ay para akong inuubos. Thinking about the pain you have to feel makes me weak... Para akong paunti-unting pinapatay..." A tear escaped on his eyes. "Wala man lang akong nagawa para sa inyo... I'm sorry for being so fucking useless."

Every step is a struggle, every movement hurts like hell, but I endure it all. Napakasakit. Masakit sa katawan, masakit sa laman, at higit sa lahat, nakakapagod sa isipan. May mga araw na pakiramdam ko ay gusto ko nang sumuko. There were nights I cried myself to sleep, thinking I’d never get better. May mga oras na sa sobrang hapdi at pagod ay naiiyak na lang ako nang tahimik habang nakahiga pagkatapos ng session. Pero sa bawat oras na pakiramdam ko ay bumibigay na ako, lilitaw lang ulit ang mukha ni Bianca sa alaala ko. Maririnig ko ulit ang boses niya, ang tawanan niya, at maaalala ko ang pangako namin sa isa’t isa. And suddenly, the pain doesn’t matter anymore. You are my only motivation.

“Alam mo ‘yung sinabi ko dati na never ko gagawin ‘yon unless sure ako? Well… I guess pain changes people. I don’t regret it either.” ************

seryosong turan niya sa akin pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko na mapahalakhak ng malakas at hinahampas ang aking mga hita. "Bro, okay ka lang ba? mukhang lasing ka na yata?" aniya habang patingin-tingin siya sa aming paligid. Patuloy pa rin ang paghalakhak ko ng malakas, subalit sa pagkakataong iyon ay may kasama nang pagluha sa gilid ng aking mga mata. Paunti-unting humihina ang pagtawa ko kanina at paunti-unti ring nagiging malungkot ang kaninang masaya lang.

Hindi nga literal kagaya ng paghihirap ko pero emosyonal naman ang sakit na nararanasan nila ngayon. "We understand your pain. We can't blame you for the hate towards our brother. He deserved that for being an a*s. Please stop blaming yourself. You don't deserve all these Marga. I know what you've been through. I know your hardship growing up. End this pain now, enough of these. Your family deserves to be happy. It's time for you to be happy and we are here, we are your family, we are willing to help you."

And I don't think this pain will easily go away once I heard him say 'it's gonna be fine'. The pain can't be easily erased. Hindi gano'n kadali....naii-iyak ko lang ito, pagkatapos ay bukas okay na. That tomorrow, I'll just laugh all things out.... because it's not. Maybe it could really heal by time, but the stain would still be there...etched forever in my heart. "Don't pity me," I said as I harshly wiped my tear. Nanatili lang siya roon sa harap ko habang pinapanood akong miserableng pinupunasan ang mga luha.

Sana kasi, nandito sya. I was shaken cheaply and punched in the road. I didn't even feel any pain but I could already see every blood flowing every finger of mine. Where did it all start? I've had enough, haven't I? Where am I missing? .why do I have to suffer such pain putang ina. The pain every time I think of the words "YOU'RE JUST ENOUGH" then it comes from her mouth.

"I never knew I c-could f-feel this kind of pain in my l-life because of one mistake. M-Miss na miss ko na siya. S-Sobrang sakit... n-nagsisisi n-naman ako sa ginawa ko s-sa kaniya, L-Luther..." The pain is too much. It's unbearable.

mahinahong sambit ni Lotus, matapos pagkislutin ang kaniyang mga daliri. “Anong ginawa mo?” manghang tanong sa kaniya ni Nicanor. “It's simple. Ipinaranas ko lamang sa kaniyang utak kung anong klaseng paghihirap ang nararanasan sa impiyerno. Well, hindi pa ako nakakapunta sa impiyerno, pero dahil iniisip kong ibayong sakit ang mararanasan doon, iyon ang inilagay ko sa isipan niya. At dahil sinasabi ng utak niya na napakasakit ang manatili sa impiyerno, iyon ang nararamdaman niya ngayon. I can inflict false pain to anyone, but the suffering is worse than the true one,” mahabang tugon ng lalaki sa katanungan ni Nicanor.

"No, Luna. I---can't stand hearing your sobs and seeing your cry. I'm sorry. Hush, hindi na. Hindi ko na itutuloy---" "Ituloy mo, Va!" H-Huh? "I believe in my own saying: 'After the pain, comes the pleasure'. So, go. Kakayanin ko." Naka-ngiti niyang sabi at pinunasan ang mga luha niya. Natulala ako sa sinabi niya. I-Is she serious? I'm willing to stop kung hindi niya naman talaga kaya. "Va? Nue na? Bahala ka. Hindi ka na makaka-ulit---"