Naruto Quotes Pain の小説・ストーリー

"Paano pa ako babangon nito? Lugmok na lugmok na ako. Ayoko ng maniwala sa kanila. Feeling ko anything na sasabihin nila mali. May butas ulit. Hindi totoo. Ayoko ng makarinig ng kasinungalingan ulit. Nag sasawa na ako." "Pain was your teacher. Trust me. Kaya ako naging ganito kasi pain trains me. Pain teach me how to fight. Teach me how know the truth. Teach me how to accept lies and turn that lies into truth. Just absorb it. And from that pain you'll know the reason why you are fighting. What you are fighting for." "But its killing me."

Naja probably pouted because her smokey image in my head looked like she actually pouted and it made me smile. At nang sa wakas ay nakapasok na kami sa gubat ay muli akong nag palinga-linga upang sa huli ay makita kung wala bang mga patrol na pakalat-kalat. Mahirap ng mahuling nasa labas ako. “Jog Crimson in slow phase. Sakit masakit tiisin mo. in that way your body will be used to it,” sabi niya sa akin.” I hissed in pain kahit na dalawang step pa lang sa pajgojogging ang aking ginawa. My muscles are giving me agonising pain.

dagdag niya pa. Halos madurog ang puso ko sa nasaksihan na paghihirap ng kapatid ko. Umikot ako sa kanyang harapan at pinantayan siya. "You are not a bad person. Okay? Y-you will never be. You're just hurt kaya ka ganyan. All you need is the person who will understand your pain and that is me Kiara. I w-will never turn my back on you." nahihirapang saad ko. "If I am not a bad person why am I suffering in this pain? I deserve to be happy right? But why can't I be happy? Why am I always crying? B-bakit iniiwan ako?"

I was so happy that time, thanking him for the camera he bought for me and how god gave him to me but now looks like who's been hurt a hundred times? Crying out for someone who can't even say 'I love you', pótangina Naman kasi! Hilam Ang luha akong napa pikit sa sakit. When would this pain end? Pagod na akong umiyak. Ilang saglit pa'y hinila na Ako Ng antok.

At tuluyan na niyang hindi napigilan ang pagpatak ng isang butil ng luha mula sa kanyang mata na palihim niyang pinunasan gamit ang kanyang palad. 'Endure it, Tori. Just endure the pain...'

Saan ba nanggaling ang tamod nito at ang ga-gwapo except sa mothe`fucking monster na `yun. "I'm sorry, b-but I re-really have— basta sorry, bye." sabi ko ng maaninag ang anino ni Nicholas. Kailangan ko na gamitin ang tanchi-butok technique ni Naruto para makatakbo ng mabilis. "NATALIAAA!" sigaw nito. Grabe makasigaw akala mo ninakawan ko ng milyones na gamit. OA mo duon pareng Nicholas. Nicholas POV

Natataranta kong tiningnan ang kaniyang sugat sa dibdib at nakitang nagdudugo na naman ito. “Ang likot mo naman kasi, sabing magpahinga ka muna.” May itinanghal akong mahika sa kaniyang sugat para masuri kung ano ang nangyari. Sumeryoso ang aking mukha, “The poison is building up again. You shouldn’t have used your power earlier. You know it’ll backfire.” “That’s a pretty long way to say ‘thanks.’ You’re welcome.” Sinamaan ko naman siya ng tingin, “I’m not joking.”

utos nito sa kanya kaya't mas pinaghiwalay niya ang mga hita. "Ohh!" sigaw niya noong biglain siya nito. Nasabunot niya ito. Tumulo ang patak ng luha sa pisngi niya na agad nitong hinalikan. "There's no other painless way," suyo nito, "Breathe, My aber," patuloy nitong bulong. Pilit siyang huminga nang malalim. Masyado siyang dinuduyan ng hapdi at init. Ramdam na ramdam niya ito at alam niyang hindi biro ang laki nito.

Baka kung anong gawin nito sa sarili! "My wounds is burning. I can't endure it." He's sobbing. Hinaplos ko ang likod nito. "Ssshhh, everythings gonne be fine." Malambing kong sambit. "It's hurt when our love ones go away with a smile in death. It's torture me as I cann't imagine. It's like i'm in hell. "He sighed. "I fucked up,"mapaklang dagdag nito.

I shout and throw all of the things that my hand can reach, at kahit ako ay hindi alam kung papaano papakalmahin ang sarili ko. “Fuck all of you, mga walang hiya kayo! Argh!” I collapsed and start screaming in pain. Bakit ganito ako pahirapan, wala naman akong alam na dahilan para pahirapan ako ng ganito. “Nazi!” Lumingon ako sa pinto, si Kuya at ananakbo papalapit saakin. He hug me tight at sinuntok ko ang likod nito, the pain, devastation and betrayal are all over my system. Bakit ganito sila kalupit saakin?