Naruto Quotes Pain Mga Nobela at Kwento

Hihintayin ko na lang kung kailan siya handa. "Shush... It's okay, I understand. I appreciate all your efforts pero Viv, pain is inevitable, kahit ayaw natin, masasaktan at masasaktan tayo." Humiwalay siya sa akin, pulang-pula ang kanyang pisngi at ilong. "Palagi mong tatandaan na nandito lang ako, ha? Pakiramdam ko may problema ka pero ayaw mo lang sabihin, gusto ko lang sabihin na kaibigan mo ako, makikinig ako. Hindi lang palaging ikaw ang naroroon para sa akin."

Mukhang napikon pa Nilunok niya muna kinakain niya bago siya kumain "Mama's boy ako.."panimula niya. Napabuntong hininga ako 'Story telling again' "Hindi naman ako ganito ehh. Binago lang ako ng sakit"nahinto ako sa pag kain nang sabihin niya iyon. I heard him chuckled softly "Who can defeat pain?"tanong niya sakin "None.."siya din ang sumagot. Ngumiti siya na may halong pait "Kaya kinampihan ko nalang"aniya pa saka nagsimula na ulit kumain

how could they still be proud of me? " remember your mission zen. i know you can do it." sabi pa nito. umiling na ako. " i dont know anymore! how could i just let you both killed? how dad? how?!" naiiyak na sabe ko pa.. inilapat nito ang noo sa noo ko. " i live my life. so there is nothing for you to cry. this is my choice. " fvck! i can't! ------

He's a man who can't feel any physical pain even the woulds that could kill a person but the emotional pain he feels is enough to torture him. "Then you could listen to more of it. Why jump off and kill yourself when you had a chance to live? Come here Nahara..." Aniya saka inilahad ang kanyang palad kay Nahara. Subalit tiningnan lamang ito ng babae at mas lalo pang napaiyak. "Gusto ko... Gustong gusto ko... Gusto ko kaya lang... kaya lang kasi..." "I don't care about that. I already know everything and nothing has changed. Gusto ko parin na ligawan ka... Come here Nahara... Umuwi na tayo..." Himig pagsusumamo niyang ani.

Mas lalo kong pinipigilan ay tila mas lalo kong nararamdaman ang sakit. "Please.." he softly said. I've been pushing back against the pain, and yet it returns me weaker. And it's hurt that I don't have a choice. But today I make a new choice even if it's hurts. Sabi nga nila ang pinaka matapang lamang ay iyong humaharap sa giyera at hindi sumusuko sa laban. Pero ano ba ang mas masakit? Ang lumaban na walang kasiguradohan oh ang matalo na walang pinanghahawakan?

"You are a liar, then. While I was this pathetic. Poor pathetic bastard who gives so much damn for things I should not mind in the first place. That's so uncool!" "Ayoko lang itago pa ito gayung puwede ko namang sabihin. I know, Rain will hate me but I can't take seeing her crying again and again because of pain she doesn't know how to handle... gusto ko ring sabihin dahil baka ikaw ang maka-gawa ng solusyon para sa gina—"

Ngunit palaging kakambal ng panganib. Napahinga na lamang ako nang malalim sa naisip. Maihahalintulad ko ang aking buhay sa phrase na nabasa ko noon sa lumang libro na nahiram ko sa library. ‘With supreme beauty comes with endless pains and sufferings.’ Nagpakawala pa muna ako ng isang malalim na buntong-hininga bago tuluyang pumasok sa loob ng shower. Matapos maligo at makapagbihis ay muli agad na akong humiga sa kama.

"Natatakot ako na baka maging dahilan ako ng pagkabagsak niyo kaya kinikimkim ko na lang 'yong sakit na nararamdaman ko. Pinipili ko na lang ang manahimik. Natatakot din ako na baka kapag patuloy tayong nag-uusap ay mapagsasalitaan kita ng hindi maganda. Natatakot ako, Pa..." Hindi magkamayaw ang pagtulo ng mga luha niya. She's in pain. Parang may kung anong bagay ang tumutusok sa puso niya. Ang hirap. Sobrang hirap. Masyadong mahirap na hindi siya magawang maipagmalaki ng ama niya at hindi niya rin magawang ipagmalaki ito.It hurts so much.

wika nito sabay diin ng dulo ng baril sa kan’yang sintido. “I don’t need drugs for endurance. I have a high pain tolerance. Lashes? It is nothing compared to the pain of losing your loved ones, so just go on. You can give me fifty lashes today, but you can’t force me to take that drug,” he said sarcastically which escalated Trace’s anger and whip him one after another while cursing him countlessly.

Halos maiyak na ito sa sakit. "H-hala! I-I'm sorry, sir!" Nataranta na siya at hindi alam ang gagawin. Nakita pa niyang namumula ang noo nito na natamaan ng paghampas niya kanina. Nilapitan niya ito pero hindi niya alam ang gagawin, kung paano ito tutulungan. "F*ck!" paulit-ulit nitong mura. "Are you going to torture me, huh?" galit na sabi nito habang sapo ang daliri.